᯽حُب᯽

زندگی بهت یاد میده که از خودت مراقبت کنی حتی در مقابل انتخاب‌های خودت!

__

آدما همیشه فکر میکنن میشه برگشت میشه جبران کرد، میشه معذرت خواست، میشه توضیح داد، اما چیزی که آدما بهش فکر نمیکنن اینه که هرچیزی یه زمانی داره، از زمانش که گذشت، دیگه بود و نبودش فرقی نداره، وقتی از زمانِ درستِ یه چیزی بگذره، دیگه هرکاری هم بکنی قابلِ جبران نیست. آدما همیشه اشتباه میکنن

_

کاش پیامی از تو می‌رسید، که بپرسی چگونه‌ام، چه می‌کنم، چه حالی‌ام. درد دارد که گمان کنم، در ذهنِ تو جایی ندارم؛ در حالی که هیچ‌گاه از ذهنِ من بیرون نمی‌روی...

در سرت با ما خیال جنگ بود و دل‌خوشیم عاقبت صلح است فرجام تمام جنگ‌ها...

اگر جنگ جانم را گرفت ⌛️ و همدیگر را ندیدیم . .

بدان

وصالت را بسیار آرزو کردم ↻

_

غمگینم، بند بند وجودم درد میکنه، حال و روز خوبی ندارم و اوکی نیستم، توی اون صحنه از زندگیم که یکی دستش رو میذاره رو گردنش میگه به اینجام رسیده، من به فرق سرم رسیده، به پوست و خونم رسیده، به استخون‌هام رسیده، رفته تو وجودم، رو به اتمامم، چیزی از من باقی نمونده، بند بند وجودم فریاد میزنه از درد از خستگی و صدایی ازم درنمیاد.



تو آن‌قدر آرام از کنار دلبستگیِ من گذشتی که انگار نه اشتیاقی در این دل بوده و نه کسی هر شب نامت را میان دعاهایش پنهان می‌کرد؛ و من تازه فهمیدم بعضی عشق‌ها قرار نیست دیده شوند، فقط باید مثل شمعی در خلوتِ روح بسوزند و خاموش شوند، بی‌آنکه معشوق حتی گرمایش را حس کرده باشد. عشق نمی‌میرد ، ولی عاشق چرا. .

گفت حواست به آدمایی که مثل کاکتوس زندگی میکنن باشه ؛ گفتم مثل کاکتوس؟ منظورت چیه؟ گفت آدمایی که مثل کاکتوس نیازی نیست دائم حواست بهشون باشه ، نیازی نیست هرروز خاکشونو چک کنی تا مبادا خشک نشده باشه ، ترس پلاسیده شدنشون رو نداری و به خیالت خیلی مقاومن! اما یه روز که مثل روزای دیگه مشغول رسیدن به بقیه ی گلای رنگارنگت هستی ، چشمت به کاکتوس میفته که زرد و پلاسیده شده و ریشه هاش خاکستر! و تو تازه متوجه میشی که کاکتوسام میمیرن ، ولی تدریجی!

وقتی آدم یک نفر را دوست داشته باشد بیشتر تنهاست. چون نمیتواند به هیچ کس جز به همان آدم بگوید که چه احساسی دارد...

–عباس معروفی

∞

شبتون بخیر🌚

قرص+خواب

و من، تا ابد عطرِ موندنت را لابه‌لای همان رزهای سفید نفس می‌کشم.

تا ابد رز های سفید تو>>>>>

_

بعضی جنگیدن‌ها برای رسیدن نیست، برای اینه که یه روز با خیال راحت به خودت بگی: من کم نذاشتم.