قصر آبی

او به شکلی بی‌رحمانه زیباست، و من به عشقی بی‌رحمانه گرفتار. و این نبرد، پایانی ندارد؛ زیرا او آینه زوالِ من است و من، سایه ی ناگریز او. …

کاش دو بار زاده می شدم یکی برای مردن در آغوش تو یکی برای تماشای عاشقی کردنت…

هیچوقت بی رحمی ای را که در پس یک نوازش نهفته است حس کردید؟ فکر می‌کنید که نوازش آدم هارو به هم نزدیک میکنه؟ نه ، ادم هارو از هم جدا میکنه نوازش کلافه میکنه ، اعصاب خرد کنه فاصله ای بین کف دست و پوست به وجود میاد؛ در پس هر نوازشی، دردی هست، در اینکه نمیشه واقعا به هم رسید .

برف نگران‌ ام نمی‌ کند حصار یخ رنج‌ ام نمی‌ دهد زیرا پایداری می‌ کنم گاهی با شعر و گاهی با عشق… که برای گرم شدن وسیله‌ ی دیگری نیست جز آن‌ که دوستت بدارم. نزار قبانی