قصر آبی

برف نگران‌ ام نمی‌ کند حصار یخ رنج‌ ام نمی‌ دهد زیرا پایداری می‌ کنم گاهی با شعر و گاهی با عشق… که برای گرم شدن وسیله‌ ی دیگری نیست جز آن‌ که دوستت بدارم. نزار قبانی

مسئله اینه که وقتی چیزی رو دوست دارم، با صدای بلند و طولانی دوستش دارم. هیچ‌وقت یاد نگرفتم نصفه‌و‌نیمه دوست داشتن یعنی چی. وقتی چیزی رو در آغوش می‌گیرم، اجازه می‌دم جای زخمش روی من بمونه.

عشق پایدار می‌ماند. هر چیزِ دیگر دستخوش دگرگونی است: احساس‌ها تغییر می‌کنند، حال‌وهوا رنگ می‌بازد، ستایش از میان می‌رود، شور و شوق فرو می‌نشیند. اما عشق به لحظه یا به انگیزه‌ای زودگذر وابسته نیست. عشق تصمیمی ژرف و ریشه‌دارِ اراده است برای ماندن، برای تاب‌آوردن، برای استوار ماندن حتی آن‌گاه که آنچه دیده می‌شود و آنچه لمس‌پذیر است از میان می‌رود. عشق پایدار می‌ماند زیرا بر امرِ ازلی تکیه دارد؛ و آنچه ازلی است، هرگز از میان نمی‌رود.

کارهای عشق، سورن کیرکگور