قصر آبی

با لب‌هام روی چشم‌هات علامت تعجب بگذارم که هر وقت علامت خطر دید دلش بوسه بخواهد؟ می‌بوسمت و ماه می‌شوم بر سینه‌ی تو آویخته به زنجیری که دست‌های من است. با خیالت زندگی می‌کنم و با خودت عاشقی

او به شکلی بی‌رحمانه زیباست، و من به عشقی بی‌رحمانه گرفتار. و این نبرد، پایانی ندارد؛ زیرا او آینه زوالِ من است و من، سایه ی ناگریز او. …