آیـدا آن سـوی مـاه🌛

سلام به منی که تو زندانِ ذهنم حبس شدم.

جوابشو پیدا کرد: هیچکس!

بقول یاسمینا: اما کی از ازدست دادن ما می‌ترسه؟

دلم میخواد یه جوری برم که شک کنن اصلا از اول،بودم؟!

چه سخن ها که خدا با منِ تنها دارد...

و حتی بدتر تریاک بکش رابرت🙏🏻

هرچی فکرش میکنم موقع خوندن پستای صبا باید سیگار کشید..

من نمی‌دانم چه چیزی پایبندم کرده است کوه اگر پا داشت، تا حالا از اینجا رفته بود

نمیدونم والا. من که غذام جلومه و نگاهش میکنم فقط. کتابو میگیرم دستم به دیوار خیره میشم. طی روز چند باری لبخند میزنم و بعد برمیگردم به همون چهره ی بهت زده و پریشونم. برنامه میچینم و انجامش نمیدم. مثل قبل به خودم نمیرسم. احساس میکنم همه مون توو یه خلا بزرگ گیر افتادیم. و خودمون هم هنوز نمیتونیم اینو باور کنیم.

چرااا هرچیییی می‌خوام سخت نگیرم زندگی نمی‌ذارههههههصممضحضحضح

منم همینطور بچه ها، منم همینطور.

زندگی؟از زنده بودن راضی نیستم مارکوس

این زندگی رو دوست ندارم، رابرررررت😂

بگو این وطن، اگر خسته تن، از آنِ من است. بخوان؛ بخوان بی امان که این نیمه جان، ایران ِ من است.

پس چه هستی ای فلک گر دور باطل نیستی؟ چیستی ای عمر گر زهر هلاهل نیستی؟ زهر نوشاندن هم ای تقدیر، بی آداب نیست من به قسمت راضی‌ام، اما تو عادل نیستی...

باشد که رها شویم؛ از رنجی که به‌قول شاملو، از آنِ ما نيست.