Lust for Light

با ورود مغول و تسلط بر ایران،چنگیز فرمان داد:«همه‌ی آنان که با ما صلح کردند،گردن زده شوند.» پرسیدند:«مگر با آنان پیمان نبستیم؟» چنگیز گفت:«کسی که به خونِ خود خیانت می‌کند،به بیگانه وفادار نخواهد ماند.»

دنیایِ عجیبی‌‌ست نازنین.. باید جواب پس بدهیم که چرا دوست نداریم و نمی‌خواهیم بمباران شده و آوارهٔ کشور دوست و همسایه بشویم،در حالی که عزیزانمان را تکه و پاره در میان آوار خانه و کاشانه‌یمان رها کرده‌ایم. مارا عفو کنید که دلمان نمی‌خواهد صدها ساله دیگر عقب بیافتیم،زیرساخت‌های کشورمان را نابود شده ببینیم و اجازه دهیم اجنبی خاک مملکتمان را به توبره بکشد،کله فندقی‌های فحاش!

بی‌عقل‌ترینِ بی‌عقل‌ها کسی است که به بددهانی خود افتخار کند.

امیرالمومنین علیه‌السلام

خداوندا در این شب‌ها،ما را از جهل مرکب به جهل بسیط و از جهل بسیط به علم و روشنی برسان..

دانشگاهیان،نخبگان و به اصطلاح روشن‌فکران ما خوب است دست از کانالیزه بودن و کاسه لیسی غرب بردارند و کمی چشم‌هایشان را بر روی نقشه‌های امپریالیسم باز کنند! تخصص الزاماً قدرت تشخیص برای اشخاص به ارمغان نمی‌آورد.سالها ادعا می‌کردند که شما توهم توطئه دارید و برای خودتان از ایالات متحده و اروپا دشمن تراشی کرده‌اید. نقش دشمن را در وضعیت کشور همیشه کم‌رنگ جلوه دادند و خواسته یا ناخواسته در خدمت اهداف همان دشمن قدم گذاشتند. دشمنی که ارزش‌ها را به کل تغییر داده‌ و با جامعه‌ی ما کاری کرده‌ که حتی قشر درس‌خواندهٔ ما فرق دوست و دشمن را نداند. اما بشنوید از تدریس سیاست براندازی در مرکز آموزش نیروهای سازمان CIA و برنامه‌ای که موبه‌موی آن در کشور در حال پیاده شدن است.

اگر دانشجو ایرانی علیه "استبداد" شعار سر دهد اما صدایش را برای "استعمار" بالا نبرد یعنی یک جای کار می لنگد! فریب است؛ فریب شیک با روپوش علمی! #علیرضا_زادبر

دانشجو باید درس بخواند،تحقیق و پژوهش کند،طرح بدهد،ایده پردازی کند،مشکلات کشور و جامعه هم که نه؛حداقل در حد وسع خودش مشکلات صنف دانشجویی را حل و فصل کند. دانشجو به عنوان عضو فرهیختهٔ جامعه باید نسبت به ورودی‌ها و خوراک‌های ذهنیش حساس باشد،قبل از باور هرآنچه که به او عرضه می‌شود اگر مطالعات کافی ندارد و نمی‌داند،حداقل از GPT چهار سوال ناقابل بپرسد. وظایفی که جمعیت بسیاری از دانشجویان ایرانی یک هزارم آن را انجام نمی‌دهد و همیشه خدا طلبکار است. به عنوان کشوری که در آن بیش از دو هزار دانشگاه و مؤسسه آموزش عالی فعال وجود دارد،چند ده دانشگاه در رتبه‌بندی‌های جهانی پذیرفته شده‌ و تعداد زیادی از آنها در سطح آسیا و جهان مطرح‌اند کسرشأن یک جامعه است که در محیط یکی از تاپ‌ترین دانشگاه‌ها و به قول خودشان در حین یک تحصن مسالمت‌آمیز! شاهد چاقوکشی و سنگ‌پراکنی و فحاشی باشیم.

شباهت عشق با جنگ در یک چیز است،هر دوی آنها نیازمند مردان حقیقی هستند.

امید است سحرهای ماه مبارک رمضان زخم‌هایی که بر جان‌مان سنگینی می‌کنند را درمان کند.

از قضاوت کردن و پیش‌داوری دربارهٔ آدم‌ها از روی ظواهر و پوسته‌شان متنفرم؛از انسان‌هایی که این کار را می‌کنند بیشتر!

«اى عمار! اگر ديدى على(عليه السلام) راهى را براى پيمودن انتخاب فرمود و «مردم» راه ديگرى برگزيدند، تو با على همراه باش و تابع مردم مباش.چراكه او هرگز تو را به امرى ناصواب و پَست رهنمون نخواهد کرد و از مسير هدايت بيرونت نخواهد برد.»

البداية والنهاية ج 7 ص 307

؛

در سرزمینی که دانا در آن دهانی بسته داشت و نادان گرامی بود..

راستش را بخواهید دیگر نه اکسپلور و فضای مجازی را برای روح و روانم امن می‌دانم نه هرگونه گعده‌های انسانی را.هر بار که بی‌احتیاطی می‌کنم و واردشان می‌شوم،احساس می‌کنم لایه‌ای دیگر از آرامشم ساییده شده. امروز آرزو کردم بتوانم چند صباحی مغزم را از برق بکشم،اتصال خود را با این جهان و این جریان بی‌وقفه‌ی خشم و ابتذال محض قطع کنم و به جایی دور سفر کنم.‌اصلا بروم به میدل ایست! باور کنید یا نه حضور در نبرد میناس‌تیریث،با همه‌ی هیبت سائورون و هجوم اوروک‌ها و سایه‌ی نازگول‌ها،درذهنم تحمل‌پذیرتر از زندگی در میان این زامبی‌مسلک‌ها و جریان خشونت کلامی مزخرفشان است.دست‌کم در آن جهان مرزها مشخص است،نبرد معنایی مشخص دارد و با عده‌ای بی‌هویت طرف نیستم. ای خدا صبر عاجل مسئلت دارم از دست این زبان نفهم‌ها!

«خطرناک‌تر‌ از ناو،سلاحی است که آن را به قعر دریا میفرستد.»

تاریخ، می‌داند روح چه کسی باید شاد باشد.

آری عزیزم! «عشق رازی‌ست به اندازهٔ آغوش خدا؛عشق آنگونه که می‌دانم و می‌دانی نیست.»

به این نتیجه رسیده‌ام که نبودِ استقلال فکری،ریشه بسیاری از گفت‌وگوهای بی‌حاصل این چند وقت اخیرم بوده.بحث کردن با کسی که درکی از سازوکار جهان ندارد و در فانتزی‌های ذهنی‌اش به سر می‌برد رسما آب در هاون کوبیدن بود.اینکه فکرکنی تو کسی هستی که آزادانه همه چیز را انتخاب می‌کنی در حالی که سبک اندیشه،نوع پوشش، خوراک،شیوه تربیت و بسیاری از جنبه‌های زندگی‌ات وام‌گرفته از محیط و ساختارهای برنامه‌ریزی شده‌ای است که برتو اثر گذاشته‌اند،از تو فقط رباتی انسان‌نما در خدمت سیستم می‌سازد نه یک انسان لیبرال و مدعی آزادی.