ܥِِِِ݆ܭߊ‌ܩܘ

گر تو‌ گرفتارم کنی من با گرفتاری خوشم؛ داروی دردم گر‌ تویی؛ در اوج بیماری خوشم. ﴿مولانا﴾

آهنگ بفرستین

حافظا دیدی نشد احزان من باغ بهار؟! کلبه ام آتش گرفته از غم لیل و النهار حافظا گفتی دل غم دیده ام بِه می‌شود پس چرا هر دم هوای دیده‌ام مِه می‌شود ؟! حال دوران شما را بی خبر هستم ولی دائما یکسان شده احوال ما هر یک دمی!

چنگی به دل میزنه

ای آنکه مرا برده‌ای از یاد، کجایی؟ بیگانه شدی، دست مریزاد، کجایی؟ در دام توأم، نیست مرا راه گریزی من عاشق این دام و تو صیاد، کجایی؟ محبوس شدم گوشهٔ ویرانهٔ عشقت آوار غمت بر سرم افتاد، کجایی؟ آسودگی‌ام، زندگی‌ام، دار و ندارم در راه تو دادم همه بر باد، کجایی؟ اینجا چه کنم؟ از که بگیرم خبرت را؟ از دست تو و ناز تو فریاد، کجایی؟ دانم که مرا بی‌خبری می‌کُشد آخر دیوانه شدم، خانه‌ات آباد، کجایی؟ ﴿پریناز جهانگیر﴾

مکر و نیرنگ تو را پیدا و پنهان دیده‌ام بعد هر عهدی که بستی، نقض پیمان دیده‌ام ادعا کمتر کن ای زاهد که شیطان می‌خرد این متاعی را که نزد دین‌فروشان دیده‌ام دست بردار از تظاهر گوشم از فتوا پر است پیش از این بسیار روی نیزه قرآن دیده‌ام گر به ساقی اقتدا کردم دلیلی داشتم پیروان مشرب او را مسلمان دیده‌ام در کف میخانه بسیارند مردان خدا در صف مسجد ولی شیطان فراوان دیده‌ام. ﴿علی مقیمی﴾

سالگرد🖤

یک سال گذشت… یک سال از روزی که ناباورانه با نبودنت روبه‌رو شدیم. یک سالی که بارها دلمان خواست دوباره صدایت را بشنویم، دوباره لبخندت را ببینیم و دوباره حضورت را کنار خودمان حس کنیم. اما سهم ما از تو حالا خاطراتی است که هر روز ارزشمندتر می‌شوند. زمان گذشت، تقویم ورق خورد، اما دلتنگی برای تو هنوز سر جای خودش مانده.🖤

مژگان به هم بزن که بپاشی جهان من کوبی زمین من به سر آسمان من درمان نخواستم ز تو من درد خواستم یک درد ماندگار! بلایت به جان من می سوزم از تبی که دماسنج عشق را از هرم خود گداخته زیر زبان من تشخیص درد من به دل خود حواله کن آه ای طبیب درد فروش جوان من نبض مرا بگیر و ببر نام خویش را تا خون بدل به باده شود در رگان من گفتی : غریب شهر منی این چه غربت است کاین شهر از تو می شنود داستان من (حسین منزوی)...🌼

ای من خار این زندگی و گاییدم