یادداشت‌ها

من، بعد از گردش در کانال‌های که دوست‌شان می‌دارم، دلم می‌خواهد تمام محتواهای آن‌جا را برای خود نگهدارم. گهگاهی هم پیش خود می‌گویم « کاش به نحوی آن محتواها مربوط به من هم بشود یا حداقل نقشی در آن‌ها داشته باشم.»

"Try to tell you No, but my body keeps on telling you Yes!"

"و منی که به‌پای خودم پیر شدم!"

"صبر کن رفیق؛ چیزی نمانده به رسیدن پائیز، فصل پوشیدن هودی در هوای خنک، دلنشین و بوسیدنی!"

"و کویر؛ دشت سبزی بود که به باران گفت دوستت دارم!"

چرا آهنگ‌های افغانی مثل بقیه کشورها نسخه‌ی صوتی ندارند؟ چرا باید برای گوش کردن یک آهنگ، نسخه‌ی تصویری آن را صوتی دانلود کنیم؟ خیلی خیلی کم پیش آمده که آهنگ افغانی صوتی که خیلی منظم کاور آرت دارد و تمام کریدت‌های آهنگ را نوشته‌اند، گوش کرده باشم. اگر از لحاظ درآمدی درنظر بگیریم، از نسخه‌ی صوتی آهنگ هم می‌توانند عاید کنند. برنامه‌هایی مثل اسپاتیفای و ساندکلاود پلتفورم‌های خوبی برای منتشر کردن فایل‌های صوتی هستند، ولی خب ما مردم با صوتی خمار ما نمی‌شکند؛ حتما باید تصویری تولید کنیم.

"کوله‌باری‌ست پر از هیچ که بر شانه‌ی ماست!"

از همان روزهای مزخرف و سگی است که حال و حوصله ندارم؛ برعلاوه، مود کوالایی‌ام نیز فعال شده و دلم می‌خواهد فقط بخوابم و بس.

"نخوانده فکر مرا قصه جمع‌ و جور نکن که از گذشته شده فکر من پریشان‌تر.." ~عفیف باختری

"خیال می‌کنی از پا درمی‌آیم؟ چه باک! ببین؛ آرامم آرام‌تر از نبض یک مُرده..."

سکوت آدم‌ها را جدی بگیرید، دوستی که دیگر از شما ناراحت نمی‌شود، آدمی که دیگر نگران شما نمی‌شود، فرزندی که دیگر با خانواده حرف نمی‌زند. آنها دارند شما را ترک می‌کنند.