motif

و من زیر خروارها غم، بال گشاده‌ام. بال‌هایم را تکان‌تکان می‌دهم و ذره‌ای ناچیز از غم می‌تکانم، می‌کاهم و او نرم‌نرمک دور می‌شود... - سبز

متاسفانه در یک عملیات جانی، با دوچرخه پهن زمین شدم و الان کل تنم کبوده واقعا مرسی🙏

my love

فقط از نظر من مردم خیلی بیشعور شدن؟ نمی‌تونم درک کنم چرا باید از تج.وز به یک نفر دیگه خوشحال باشن و تازه بگن اون تعداد کم بوده، بیشتر از اینا حقشه. به خودتون بیاین واقعا. حالمو بهم میزنید. (دارای عده‌ای مخاطب)

ولی تو تا ابد لبخند رو لبم میاری عزیزم>>>>

شما هم یه تیکه از قلب کسایی که می‌شناسنت رو داری

ولی آدمایی که منو میشناسن تا ابد یه تیکه از قلبمو دارن>>>

خستگی شاخ و دم نداره که. ممکنه بین پلک زدن‌هات گیر کنه و تموم نشه.

این روزها برای تولید محتوا تو کانال(هرچند کوچک) زیاد خستم.

خوش اومدین خوشگلا🫶

امروز خیلی خسته‌ام. قصد داشتم متنم رو ویرایش کنم و قسمت پایانیش رو بنویسم اما الان فقط می‌خوام بخوابم.

من رو بمباران کنن غم میپاچه بیرون. ـ سبز

بیگانه‌ای باید تا رنج به سخن آید. ـ سبز

تا به حال برایت بی‌محابا گفته‌ام؟ بی‌محابا از من شنیده‌ای؟ خوف، وحشت. پوچ، بیهوده. ترحم. ستیز، نفرت. ـ سبز

هیچ سرنخی نیست. همه تباه شده‌ایم. در آبادی جنون، دگر دیوانه‌ای نیست تمام ما رنده‌رنده شده‌ایم خون‌هایمان در جام‌ها صرف شده و گوشت تن به راه همسفران ریخته‌ایم این برهه تاریخی، آرزوی هیچ یک از ما نبود، لایق زندگی ایران نبود. یک ایران درد می‌کند. بداهه* #مه‌جان

به بلندای سفید گیسوانم؛ مواج و بی‌فروغ و به وسعت شانه‌هایم؛ افتاده و دردآلود با تو قصه‌ها گفتم بی‌سود بی‌فرجام ناخشنود... ـ هزار و دویست و شصت روز از مستانه اسدی