ᴹᵉᵗᵃˡ ¹²⁰ ᴰᵃʸˢ ⁱⁿ ᵀᵃᵇʳⁱᶻ

-اگر او توانسته مرا فراموش کند ، من هم میتوانم. +میبینی ، هنوز دوستش داری. -از کجا معلوم؟ +هنوز میخواهی کار‌هایی را بکنی ک او کرده. داستایوفسکی

تو درون اتاقم؛ روی تختم؛ در فکرم؛ و‌ داخل نوشته‌هایم پخش و پلا هستی.‌. تو قاتلی هستی که با اختیار خودم به من شلیک می‌کنی!

آهنگا از این چنله

Seni çok özledim. keşke en azından bana biraz daha nazik davransaydın.

مَــن به مَرگَــم راضی‌ام اما نمــی‌آید اَجـل بَخت بَدبین زین اَجل هَم ناز می‌باید کشید.

شاخه‌هایم را که دیشب می‌بردیم یک ب یک در کنارم تا سهرگاهی تبــر هم گریـــه میکرد.

یه وقت‌هایی دلم میخواد ناپدید شم، نه قهر کنم، نه خداحافظی، نه حتی یه یادداشت کوتاه، فقط برم، بیصدا، بی‌ رد، طوری که هیچکس نفهمه کی رفتم، کجا رفتم، چرا رفتم، انگار هیچوقت نبودم، چقدر نیاز دارم یجایی هیچکسی نشناسه من رو، چقدر نیاز دارم هیچکسی حتی یادش نیاد که بودم، گاهی بودن سنگینه، و من فقط میخوام یبار، واقعا نباشم.

تمام هُنر برای اَبر بود اما همه برای باران شعر گفتند.