broken mind

(:

فڕێم مەدە

هنوز نمرده‌ایم، ولی داریم به سرعت می‌گندیم. چه کسی در این وضعیت نیست؟ همه‌مان مسافر این کشتی سوراخ هستیم، دلمان هم خوش است که زنده‌ایم.

چارلز بوکوفسکی

تو در میان استخوان‌های من آواز می‌خوانی.

ای ساربان کجاااااااا می‌روی

زندگی سخت شده. بیا باهم بمیریم!

حالا که لالایی‌های خزان هم سر می‌رسد، جنگلِ هیرکان و دیگران به خوابِ زمستانی می‌رود، باز ما بیدار هستیم چون نمی‌خواهیم باز رنجِ تحمیل یک رویا را احساس کنیم.

شب، درمانگر عجیبی‌ست؛ حرف نمی‌زند، گوش نمی‌دهد، فقط تو را با خودت تنها می‌گذارد.

(:

خیلی وقته دیگه چشمات نمی‌خنده خیلی وقته خیلی وقته