بی‌جواب!

اینجا خاورمیانه است؛ جایی که مردم برای طبیعی‌ترین‌ حق زندگی‌شان می‌جنگند و زندگی‌شان خلاصه در جنگ و اندوه است.

و اما زندگی دیگر از من گذشته است و من بازمانده ای شده ام که خاک بلند شده از گذر زندگی را میخورد !

دست نوشته

این روزها نمی‌دانم باید برای کدام درد گریه کنم؟ برای خودمان که زندگی نکرده پیر شدیم، یا برای وطن که هر روز زخمی‌تر از روز قبل می‌شود؟

اگر زنده ماندم و یک روزی باهم در یک خانه چای خوردیم برایت تعریف می‌کنم که این روزها چقدر سخت و دیر و دور گذشت.

کیمیا رجبی

وطن جان خسته ام پایان خوب داستانت کو؟

موهایمان سفید شد، گفتند: ارثی‌ست راست گفتند؛ ما وارثان اضطراب و استرس در تاریخ بودیم.

*#61# بزنید اگه خطتون شنود میشه بفهمید.

کدخدایی که گمان کرده خدای دِه ماست؛ کدخدا نیست، خدا نیست، بلایِ دِه ماست!

بی دینِ بی دینم اگر ایمان شما هستید.

افسوسِ چه را بخوریم؟ جوانی؟ ما هرگز جوان نبودیم...

لویی فردینان سلین

چه حقيقت دردناکی؛ با غم آنهايى كه براى ما جان دادند، چه بايد کنیم؟!

جای گلوله ای در بدنم درد میکند که به من اصابت نکرده است.

‏من فهمیدم به نت نیاز ندارم، به آدمای شاد کشورم پشت نت نیاز دارم.

بیگانه شمردند مرا در وطن خویش تا بی‌وطن و از همه بیگانه بمیرم

شهریار

گفته بودند که سازیم وطنی همچو بهشت؛ دوزخی پر ز بلایا و عذابش کردند!

اگر خواستی سرزمینت را آزاد کنی، ۱۰ گلوله در تفنگت بگذار؛ ۹ گلوله برای خائنین و وطن فروشان و تنها یک گلوله برای دشمن.

آدولف هیتلر

خاک مُرده میدونی چیه عزیزم که توشهر پاشیدن؟ کاش نمیدونستی. کاش مثل بقیه دنیا حتی نمیفهمیدی من دارم با چه زبونی مینویسم.🖤

تا خدا به‌داد ما برسد، ما به خدا رسیدیم.