بتمن در نخلستان 🌴

آدم یه شب به خودش میاد، می‌بینه چقدر از چیزایی که یه زمانی براش مهم بود فاصله گرفته.

بابام یه بار بهم گفت «خودت رو حیف نکنی». نزدیک چهار ساله که نیست و هنوز فکر می‌کنم یکی از عمیق‌ترین جمله‌هایی بود که ازش شنیدم. دلم نیومد بگم دقیقا دارم همین کارو می‌کنم بابا.

‏آهنگ خیلی مهمه، ‏اگه آهنگ مناسبمو پیدا نکنم، نه میتونم رانندگی کنم، نه میتونم ورزش کنم، نه میتونم به ادامه زندگیم برسم.

کاش آدما همیشه همون آدم روز اول می‌موندن، همون‌قدر مهربون، خوش‌برخورد و جذاب.

‏بزرگسالی جالب نیست پیشنهاد نمیکنم : sogand

‏آره واقعاً، هیچ‌چیز مزخرف‌تر از این نیست که آدم به خاطرِ اتفاقی نابود بشه که می‌تونست نیفته، یا به خاطرِ آدمی که می‌تونست اصلاً نباشه. : سینا

‏عجب زندگی بود، ‏همش آدم اشتباه، مکان اشتباه، زمان اشتباه... : Keyvan

هرچی بزرگ‌تر میشم بیشتر می‌فهمم اعتماد کردن به آدما، صبحای غمگین و شبای دلگیری به همراه داره.

آخر شب کتاب خوندن خوبه، فقط حیف که مغز من ترجیح میده فصل‌های قدیمی زندگی خودمو مرور کنه.

گذاشتن آلارم برای صبح بی‌معنیه، وقتی تا نصف شب دارم فکرو خیال می‌کنم.

شاید ساعت ده شب واقعا بهترین گزینه برای خواب بود ولی واسه فهمیدنش دیگه خیلی دیر شده.

‏انسان‌ها رو اگه به روشون نیاری، جدی جدی فکر می‌کنن که خری! : 3

من روی ترک سیگار تمرکز کرده بودم اما ترک سیگار کار پر استرسی بود و من هر وقت مضطرب بودم، سیگار می‌کشیدم.

بعضی شب‌ها، فکروخیال طوری من رو در آغوش می‌کشه، که انگار فاحشه‌ای هستم و قرار تا آخرین ریال پول، ازم لذت ببره.

روزها سرم رو شلوغ می‌کنم، اما شب‌ها از پسش بر نمیام.

هر کاری می‌کنم، آخر شب دوباره به همون فکرهایی می‌رسم که صبح ازشون فرار کرده بودم.

آدم از همه‌چیز می‌تونه فرار کنه، جز نسخه‌ای از خودش که شب‌ها باهاش رو به رو میشه.

امشب ترکیب مود محمود دولت آبادی و صادق هدایتم. ما دیر آمدیم یا زود، هر چه بود سگ بریند به قسمت و همه‌چیز.