مکتوباتِ زن آقا...☫

برای عزیز دلمون چاوشی خوانی کنید؛ آقامون زائر کربلا بوده.

این گلِ پرپر از کجا آمده؛ از سفرِ کرببلا آمده.

دیگر آن «حالا چرا» معنی ندارد شهریار؛ هر زمان برگردد او، جان را فدایش می کنم.

هنوز دل‌خوشم به اینکه" هممون رو دوست‌داری و برامون دعا می‌کنی".

"نماز لیله الدفن برای سید‌علی فرزندِ سید جواد" غمگین ترین جمله‌ای بود که میشه شنید.

چه خوب است جمع‌بندی عمر آدم چنین باشد: قَتِیلاً لِلْإِسْلَامِ...

کاش اون گلبرگِ روی تابوتت بودم.

میدونم الانم کنارِ آقا اباالفضل به فکرِ ایرانی و برای ایران و مردمت دعا می‌کنی.

امشب هی صدایِ آقا می‌پیچه تو گوشم؛ [من زیر بیرقِ اباالفضل العباسم...]

یا ابالفضل آقامون خیلی ابالفضلی بود؛ در آغوشش بگیر.

آقا حتی با کج شدنِ گوشه‌ی تابوتت قلبم می‌ترکه.

ترکیبِ" کربلا، امام‌حسین و کربلایی شهید‌سیدعلی‌خامنه‌ای" چه ترکیبِ گریه‌داریه.

هی نگاه می‌کنم؛ هی‌میگم توروخدا مراقبِ تابوت آقامون باشید.

خوش اومدی به کربلایِ حسین،

کاربرِ عراقی نوشته: چون از بس با شرم و حیا است خجالت می‌کشید پیش جدش حسین بدون شیرخواره برود...

در نبودنت گره ها رو اینقدر کشیدیم که کور شده! که کور شدیم! برگرد و سرمه بکش چشمانمان را با دیدنت که خودت یاد دادی بگیم اکحل ناظری بنظرة منّی إلیه #أین_صاحبنا

آقای کربلایی یادت‌نره‌ها.

دستمو آوردم بالا و تکون دادم، گفتم آقا رسیدی کربلا دعام کنیا.

و به روشِ مبارزه‌ی "سد‌مجیدِ نقطه‌زن" رو بیارید.

بنظرم دیگه وقتشِ روش مبارزه رو عوض کنید.