س.

روی دیوار یک سؤال بود؛ روبه‌رویش، دو نفر در مسیر

جاده، آدم‌های جدید، جاهای ناشناخته، عکاسی، گم‌شدن توی منظره‌ها، یه اتفاق غیرمنتظره وسط مسیر. فقط یه صبح بیدار می‌شی، راه می‌ری، کشف می‌کنی، خسته و خاکی برمی‌گردی. وای وای وای.

اگر مایل بودید فوروارد کنید تا بهتون بگم چه چیزی چنلتون رو جذاب کرده و یک ایده‌ یا نقد کوچولو برای ادامه‌ی کارتون هم بهتون بدم.

من برای جایی که امروز هستم خیلی یه روز ذوق داشتم و خودم رو کوچیک می‌دیدم. امروز ولی احساس می‌کنم به تنم تنگ شده. واسه همینه که به هرکی می‌رسم می‌گم امیدوارم سال بعد جایی باشی که توی تصور امروزت نگنجه. آدم آبه، ساکن باشه می‌گنده.

I have withdrawn my hands from the machinery of your heart—watch now. Will you smell the smoke, come searching, remember the fire? Or let me cool at the edge of your attention, until even my name is ash, and abandonment is all that remains.

I have withdrawn my hands from the machinery of your heart. Will you smell the smoke, come searching, remember the fire? Or let me cool at the edge of your attention, until even my name is ash, and abandonment is all that remains.

http://t.me/BluChtBot?start=Sataframes آدم امنِ‌ت رو برام توصیف کن. تک‌کلمه، خطی، یا حتی پارگراف =)

فروغ فرخزاد میگوید : در حیرتم از خلقت آب ... اگر با درخت همنشین شود ، آن را شکوفا میکند ؛ اگر با آتش یک جا شود ، آن را خاموش میکند ؛ اگر با ناپاکی برخورد کند ، آن را پاک میسازد ؛ اگر با آرد درآمیزد ، خمیر میشود و به نان بدل میگردد و اگر با خورشید همراه شود ، رنگین کمان می آفریند. اما آب ، اگر تنها بماند ، رفته رفته می گندد. دل آدمیزاد نیز شبیه آب است ، از آنچه با او همنشین میشود ، اثر می پذیرد و اثر میگذارد . گاهی یک انسان ، میتواند در زندگی ما همان نقشی را داشته باشد که آب برای یک درخت دارد ، ما را دوباره سبز کند و گاهی یک همراهیِ نادرست ، میتواند آرام آرام زلالیِ دل را بگیرد. پس قدر باهم بودن ها را بدانیم ، قدر آدم هایی که کنارشان دلمان زنده تر ، آرام تر و روشن تر میشود . چون انسان ، در تنهایی شاید دوام بیاورد ، اما برای شکوفا شدن ، به همنشینیِ درست نیاز دارد.

⊹ ࣪ ˖

http://t.me/BluChtBot?start=Sataframes خوبی؟