حوالی‌غرب'

نمیدونم حکمتش چیه که عین سگ و گربه میوفتیم به جون هم و بعدش انگار نه انگار:)!

وضعیت ما و افغانستان هم جالبه. اسیری برای اسیر دیگه آرزوی رهایی می‌کنه.

زیبا بود.🙏🏻

‏نه خداحافظی کردن بلد بودی نه مراقبت کردن نه توجه کردن و حس امنیت دادن ، فقط گوه خوردن و خوب بلد بودی.

مغرور نیستم ولی اگه از چِشمم بیوفتی ، روبه رومم بشینی نمیبینمت

یه روزیی به یاد میاری چقدر صادقانه دوستت داشتم و افسوس میخوری‌ که چقدر احمقانه از دستم دادی.

‏نمیدونم ولی دلم پُره، دلم کِدِره، دلم تَنگه ، دلم آشوبه، دلم خیلی چیزای سنگینی توشه.

میبافم‌ رویایی که موی تو باشه؛میدونم که بهش میرسم:)!🩶

غم خروار خروار میاد ولی ذره ذره میره. ۲۸ بهمن ۴۰۴

جواب بی احترامی یا قطع ارتباطه.یا بی احترامی شدید تر.

از اونایی که رفتاراشون با‌ همه یکی نیست خوشم میاد.

تو برام قشنگی،مثل آهنگایی کوروش واسه هلیا. -شبتون بخیر؛🫂✨

یطوری پل‌های پشت سرم رو خراب میکنم که نه خودم بتونم برگردم، نه تو بتونی بیای.

بچه ها فقط منم که تپش قلب های مکرر دارم و یهو قلبم میخواد از قفسه سینه‌ام بزنه بیرون؛یا شما هم اوکی نیستید؟

ولی روزهایی که با تو میگذره،زندگی قابل تحمل تر و قشنگ تره.حتی توی این اوضاع سخت و طاقت فرسا.

مطمئنم یه جایی خسته میشم. یه جایی که تو فکر میکنی همیشه هستم.اما من دیگه رفتن رو به موندن ترجیح دادم.

حتی نوشتن سطر های طولانی هم نمیتواند آنچه درونم رخ میدهد را بازگو کند. ساعت ها حرف زدن چیزی را حل نمیکند،گریه کردن احساساتم را التیام نمیبخشد،خوابیدن مرهم خراش های روحم نمیشود و لحظه‌ای که دیگر نوشتن آرامم نمیکند چاره چیست؛باز هم صبوری؟اکنون احساس میکنم بزرگترین و سخت ترین کاری که هر فرد بتواند انجام دهد صبوری کردن است.صبوری کردن برای پایان یافتن احساسات و غم هایی که نمیدانی هرگز پایان میابند یا بازهم باید صبوری کنی و صبوری کنی..!