حوالی‌غرب'

حتی نوشتن سطر های طولانی هم نمیتواند آنچه درونم رخ میدهد را بازگو کند. ساعت ها حرف زدن چیزی را حل نمیکند،گریه کردن احساساتم را التیام نمیبخشد،خوابیدن مرهم خراش های روحم نمیشود و لحظه‌ای که دیگر نوشتن آرامم نمیکند چاره چیست؛باز هم صبوری؟اکنون احساس میکنم بزرگترین و سخت ترین کاری که هر فرد بتواند انجام دهد صبوری کردن است.صبوری کردن برای پایان یافتن احساسات و غم هایی که نمیدانی هرگز پایان میابند یا بازهم باید صبوری کنی و صبوری کنی..!

دنیا خوشحاله که جام‌جهانی شده ولی زن ایرانی برای زن افغان گریه می‌کنه و زن افغان برای زن ایرانی.

«Like a woman;♥️✨️»

Like a woman

بهت اجازه میدم اونقدر از حدت فراتر بری و قلبم رو بشکونی،که وقتی کنارت میذارم یک درصدم پشیمون نباشم.

و گاهی دلت میخواهد تمام بشوی! قلبت مملو از صبوری کردن برای اتفاقاتی میشود که هرگز درست نشدند. مغزت لبریز از افکاریست که هرگز تمام نشده‌اند و جوابی برای پایان دادن به آن ها پیدا نکرده‌ای. همین لحظه هاست که دلت میخواهد دیگر صبوری کردنی وجود نداشته باشد؛دیگر فکر و اندیشه‌ای که برای آن جوابی نمیابی وجود نداشته باشد،در همین لحظه ها است که به پایان خود می‌اندیشی و دلت میخواهد خودت به جای همه این غم و اندوه ها تمام بشوی!

دنیای جدید جای زن عاشق نیست .

اون عصبی بودنی که می‌دونی یه قدم با منفجر شدن فاصله داری اما ساکت نشستی یه گوشه؟ همون.

باید دیده بشه،باید شنیده بشه صداشون...!

صدها زن در هرات افغانستان به دلیل نداشتن روبنده و به دلیل بدحجابی(!) بازداشت شدن و طالبان اعلام کرده این هفته بعد از نماز جمعه در ملاعام شلاق زده می‌شن. زن‌ها همواره اولین قربانیان خشونت سیستماتیک و خشونت ساختاری هستن. سرکوب و کنترل بدن زنان در حکومت‌های دیکتاتوری از مهم‌ترین ابزار‌های سرکوب جامعه‌ست.

کاش پیرتر بودیم، مثل ریشه ها ، یا جوان تر ، مثل شاخه ها اینجا که ما ایستاده‌ایم؛ فقط تبر می‌خورد..

هیچوقت تصورش هم‌ نمیکردم انقدر آدم صبوری بشم،هیجانی واکنش نشون ندم،عجول نباشم و صبوری کنم ببینم چی میشه،نه که خودم جلو جلو تصمیم بگیرم.اینی که الان هستم با چیزی که بودم زمین تا آسمون فرق داره.من قبلا کجا و این من کجا؟

از درون دارم میسوزم که کم نیارم،ادامه بدم و نبازم. و همچنان دارم به بقیه کمک میکنم:)))!

من میخواستم بزرگ شم رژ قرمز بزنم نه اینکه غمای دنیا رو به جون بخرم .

فقط خودم میدونم که چقدر اون آدم سابق نیستم.

خونه من اونجاست که بوی تو باشه:)!🩶

بله؛اونجایی که آدم مورد علاقه‌ات ناامیدت میکنه دلت میخواد بمیری.

مستقیم از ۲۰ رفتم تو ۸۰، چایی می‌خورم، اخبار چک می‌کنم و فحش میدم.

«نور؛✨🧚🏻‍♀»

من هم تصمیم گرفته بودم خودم را بکشم ولی آخر توت‌ها هم شیرینند.

-طعم گیلاس، عباس کیارستمی