Dear •

Ես փակում եմ դուռը, սիրելիս, ու հավատում, որ դռան ետևում կփոշիանա չգալդ, ու դռնից դուրս կյանքը ծանր չի լինի առանց քեզ... #Գայա

Չգիտեմ` ինչու քեզ թողեցի մեջքիս ետևում, եթե շարունակելու էի քո մասին բանաստեղծել.

Այս քաղաքը այնքան փոքր է, որ անընդհատ վտանգ կա հանդիպել նրան, ում մոռացել ես... | Վեն Մաքելվին |

և կամ էլ ուղղակի սիրել կարողանար

և իմանար ճիշտ քայլել` անցած չլինելու համար

և իմանար մեջք լինել

Ու նաև ամուր պահել

Բայց կուզեի, Շա՜տ կուզեի, Որ նա սիրել կարողանար... | Սևակ |

...և ես անասելի շատ կուզեի չփլվեր իմ ներսն ամեն անգամ քեզ տեսնելիս. թեկուզ հեռվից...

Ինձ Ջնջիր Օրերիդ միջից. Եվ եթե սենյակումդ ժամացույցը կանգ չառավ, սրտումդ` ժամանակը, Ուրեմն Ինձ ջնջիր Օրերիդ միջից... | Լևոն Սարգսյան |

Ես չեմ գրում նրա համար, որ խնդրեմ, որ գաս, գրում եմ, որ զգուշացնեմ՝ միշտ սպասելու եմ քեզ. | Բեգբեդեր |

Ուզում եմ քեզ ասել, որ անհրաժեշտ է կորուստից հետո պատուհանից դուրս նայել և կրկին ցանկանալ զգալ արևի ջերմությունը և ուզում եմ ասել, որ սա ընկալելու համար քեզնից անքուն գիշերներ, փողոցի անկյուններում թողած արցունքներ և հոգուցդ հեռու ժպիտներ են հարկավոր լինելու... #Գայա

Նա իմ կողքին էր, հենված էր իմ ուսին, թեև ես ինքս հենարան չունեի. Քիչ էր մնում` ընկնեի, բայց գնում էինք, միասին, օրվա միջով... | Հենրիկ Էդոյան |

Քաղաքը սառն ա, ոնց վաղուց մեր մեջ.

...դու արտասվում ես կարոտի երկուշաբթին, ես հասկանում եմ, որ չեն վերադառնում հեռացածները. ո՞ւր են տանում նավակները հավատի առավոտը, հայրիկ, և ինչո՞ւ ենք այսքան անուղղելիորեն նվիրվում նրանց, ում համար մեր սիրտը լոկ կայարան է... | Մարգարետ Ասլանյան |

Անտանելի ա էն մարդու հոգատարությունը, ում դու չես սիրում.

Անբացատրելի բան է հրաժեշտը. շարունակ փնտրում ես հեռվից քեզ ապրողին քո մասին տեղեկություն իմանալու համար... | Ռազմիկ Գրիգորյան |

Մինչ մենք մտածում ենք ներել-չներել, սիրել-չսիրել, ասել-չասել` աշխարհում ինչ-որ մեկը կորցնում է նրան, ում հասցրել էր ներել, սիրել և ասել: | Սերգեյ Եսենին |

Ներիր, որ ներում եմ քեզ, որովհետև չներելն էր ելքը. | Հովիկ Չարխչյան |

...որքան էլ ջանք խնայես, միևնույն է, մարդիկ նվազում են քո կյանքում։ Ու նա, ում գիշերները վատ երազի վախից կարող էիր զանգահարել, չկա այլևս... Մի տխրիր, հիշիր, որ եղել են, ժպտա ու անցիր առաջ... Ու ներիր, անպայման ներիր.