Pain

نه عزیزم خوب نیستم، ترسیده‌ و نا امیدم. و به تازگی فهمیدم می‌توانم دق کنم ولی همچنان زنده بمانم.

رفتار اونا منو جوری کرد که من الانم هیچ رقمه دلتنگ گذشتم و دلواپس آیندم نیستم، فقط دلم می‌خواد بتونم الانم رو عادی زندگی کنم؛ بدون ترس، بدون غم.

وقتی موضوعی که کل روز وانمود کردی یادت رفته، شب میاد یقه‌تو می‌گیره.

یهو نفهمیدم چی شد گریه کردم

نه از حرفت ناراحت نشدم ولی شاید یه هفته بخاطرش برم تنها تو جنگل زندگی کنم.

‏زل زدم به ویترینایی که جای مانتو و شومیز، پر از تاپ و تیشرت‌های تابستونی شدن. نگاه می‌کنم به این لحظه و یادم نمیره واسه پس‌گرفتنِ همین بدیهیاتِ زندگی، چه بهای سنگینی دادیم.

از نصب کردن (بله) تنها چیزی که دست گیرم شد این بود که آدما بعد از گذشت سال‌ها همچنان شمارتو نگه میدارن ولی خودتو نه.

بالاتر از سیاهی دقیقاً رنگ این روزهای ماست. مانی صفرپور🖤

بهمن تموم شد، ولی زمان توی دی‌ماه متوقف شده.