دورترین‌ شاخهٔ‌ درخت.

واقعا عاشق شدن دردناک و غمناک ولی زیباست.

چرا این‌همه خواب می‌دید؟ خواب در خواب! لایه در لایه. مثل دفترچه‌ی کهنه‌ای که ورق می‌خورد؛ از این ورق به آن ورق. از این تصویر به آن خاطره.

بله! خیلی زیاد. نمی‌دونم راستش. وقتی بهش نگاه می‌کنم فقط به خودش فکر می‌کنم. منم همین‌طور!

دخترِشاخه ها ! تاحالا به ریشه های درخت توجه کرده بودی که چقدر محکم هستن ولی معمولا دیده نمیشن؟:) تورو یاد چه افرادی تو زندگی یا دنیا میندازن؟ میدونی من عاشق شاخه های بدون برگم شاید عجیب باشه ولی واقعا زیبان‌ همیشه وقتی زمستون یا پایین میشه و اونا از برگ خالی میشن تصور میکنم دقیقا همین شاخه هایی که میبینیم چیزی شبیهش تو اعماق زمینه بعد تصور میکنم که هیچ مانعی بین چشم های من و ریشه های توی زمین وجود نداره و هر دوشون و تصور میکنم..

چه سوال عجیبی. شاید به رنگ باریکه های نوری که چشم هامو می‌بندن؟

زندگیت الان چه رنگیه؟

امروز مامان گفت گل هات تا کی زنده می‌مونن؟ و به این فکر کردم که واقعا تا هروقت که خدا بخواد!

من خداوند سبحان را به درهم شكستن عزم‌ها و فرو ريختن تصميم‌‌ها و برهم خوردن اراده‌ها و خواست‌ها شناختم.

پس به زودی می‌خونمش!

راستش نمی‌دونم درمونش چیه ولی من در این مواقع زیر نور دراز می‌کشم و از پشت پلک های بسته سعی می‌کنم خورشید رو ببینم.

بله! همین امروز هم! خیلی پیش میاد و طبیعیه فکر کنم. آدم می‌خواد انجامش بده اما حوصله‌ش نمی‌شه انگار. نمی‌دونم، حس رومخیه راستش و گاهاً بخاطرش گریه هم می‌کنم.

بنظرت این حس که میخوای ی کاری که بکنی از تمام وجود ولی نمیکنی مثلا میخوای نقاشی بکشی نمی‌کشی خیلی وقته میخوای کتاب بخونی نمیخونی مثلا دلت میخواد نماز بخونی ولی نمیخونی.. اصلا تاحالا شده اینجوری بشی؟:) میدونی باید چیکار کرد؟ :)))

https://t.me/Soilparticles/6889 وای خدا دقیقا:)

همین الآن این کارو کردم.

دقیقا!!!

نه هنوز متاسفانه:(((

انقد زیبا می‌نویسه که گاهی اوقات فقط کتابهام رو ورق می‌زنم و جمله هایی که خط کشیدم رو هزاران بار می‌خونم.

می‌شه لطفا بگی که تماماً مخصوص رو هم خوندی؟:)

و برخی جملاتش رو بارها می‌خونم