حـرف‌هایِ‌مَــــهاٰ

واقعیت اینه که هرچی زمان میگذره بیشتر به این نتیجه میرسی آدمای کمتری رو پیش خودت نگه داری حتی گاهی منتظر خطا هستی تا همین یکی دوتارو هم خط بزنی.

هر موقع غم میاد توی گوشم نجوا میکنه با خودم میگم: "میدونی که فقط یک بار زندگی میکنی، مگه نه؟"

یکی عشق را زندگی میداند، و دیگری آن را دروغ پندارد! هردو بر حق اند، که آن یک جانِ خویش را باز یافته و دیگری بر باد داده.

از آدمای موندنی و پایبند بیشتر بترسید چون همونقدر که مصمم میمونن، همونقدرم مصمم میرن.

برای من تعداد ممبرها مهم نیست.حرفامو می‌زنم و مینویسم. کسایی که باهاشون ارتباط برقرار می‌کنن، می‌مونن و می‌خونن. اونا که خوششون نمیاد، میرن. "درجواب به اوناییکی میگفتن دوست داری ممبراتو ببرم بالا بود این."

فکر می‌کردم دارم واقعیتو می‌بینم... ولی بعد فهمیدم اون چیزی که می‌دیدم بازتاب خودم بود تو آینه‌ی ذهنم. دردام، باورام، خاطره‌هام همه با هم نشستن و برام داستان ساختن. شاید واقعیت همون چیزی نباشه که می‌بینم شاید فقط تفسیر منه تفسیر دختری که یه روز یاد گرفت از لابه‌لای بغض‌هاش، دنیا رو بخونه. ‌

فاصله‌‌ی‌مَهی‌با‌واقعیت

🤎🕯

دوری، احساسات سطحی را کاهش می دهد و احساسات عمیق را شعله ور می کند! همانطور که باد، شمع را خاموش می کند اما آتش را شعله ور می سازد.

یاد بگیریم تا آدم‌ها از احساسات‌شون خیلی واضح صحبت نکردن هیچ قصه‌ای توی سرمون نسازیم.

هیچ‌کس نمی‌داند که تو برای لبخند واقعی امروزت، چه روزهایی را بسیار گریه کرده‌ای.

من خیلی بیشتر از اون چیزی که فکر می‌کنی حواسم هست، ولی یه جاهایی ترجیح می‌دم بذارم تو فکر کنی زرنگی.

اون‌جوری بود که معمولی‌ترین حرفاش باعث می‌شد تک‌تک شاخه‌های خشک‌شده تو دلم جوونه بزنن روحم زنده بشه، کودک درونم صدای خنده‌هاشو بلند کنه و خودم انرژیم هزار برابر بشه.

‏اون‌جوری بود که معمولی‌ترین حرفاش باعث می‌شد تک‌تک شاخه‌های خشک‌شده تو دلم جوونه بزنن، روحم زنده بشه، کودک درونم صدای خنده‌هاشو بلند کنه و خودم انرژیم هزار برابر بشه.

آدما مثل موزیکن، بعضیاشون حقیقتُ میگن، بقیه فقط صدا میدن .

نه در تو گم شدم، نه از خودم دور... تو شدی تعادلِ آرامِ عشق و من.