حـرف‌هایِ‌مَــــهاٰ

‌آدم یه‌ ثانیه به نبودن پدر و مادرش فکر می‌کنه، می‌فهمه هرچی غم و غصه‌ دیگه‌ای که وجود داره مسخر‌ست. ‌

‌‏نشستن حساب کردن که برای حل مکعب روبیک 43،252،003،274،489،656،000 راه ممکن وجود داره بعد شما میخواید همه‌ی آدما مثل شما فکر کنن؟ ریلکس کن.

‌دلم می‌خواد تو یه شهری زندگی کنم که صبح‌های رشت رو داشته باشه، غروب شیراز و شبای تهران. ‌

:)))))موووود

کاش وقتی کسی رو واگذار میکنیم ‏به خدا یه کد رهگیری هم بهمون بده که ببینیم به کدوم مرحله رسیده

دلیل اینکه شبا تا دیر موقع بیدار میمونم اینه که هنوز باورش برام سخته که کل روز به تباهی گذشت و پوچ بود،انگار که تا لحظه اخر امید دارم یه اتفاق خوب بیفته بعد بخوابم :)

یه جا خوندم نوشته بود: وقتی که یه نفر میگه "همه مثل همن" معنیش این نیست که همه رو امتحان کرده معنیش اینه که از اونی ضربه خورده که قد دنیا روش حساب می‌کرده...

هیچ‌کس یک شبه تصمیم‌ نگرفته قاتل احساس خود‌ش‌ باشه..!

روزی صدبار به خودم میگم مگه تو چند سالته که انقد حالت بده؟! و روزی صدبار جواب میدم: جوان ز حادثه‌ای پیر می‌شود گاهی.

يكی از بازی های عجيب زندگی اينكه يه چيزی رو ازت ميگيره؛ تا تو به چيز های باقی مونده دل خوش كنی و درست زمانی كه دلت بهشون خوشه و از دست رفته هاتو فراموش كردی؛ دلخوشی جديد رو ازت ميگيره و انقدر اين كارو تكرار ميكنه كه ديگه يا چيزی برای دل خوش كردن باقی نمونده يا انقدر از دوباره از دست دادن ميترسی كه ديگه دلت به چيزی خوش نميشه.

تجربه ثابت کرده هرچقدر بیشتر سرت تو کار خودت باشه بقیه بیشتر سرشون به کار توعه:/