فرزندِ خَلَفِ استاد اسپلینتر

هیچکس تا آخر نجات‌یافته باقی نمی‌مونه، ما هر روز دوباره باید خودمون رو از چیزی بیرون بکشیم: از تردید، از خاطره‌ها، از ترس،...از خودِ دیروزمون.

کاش انقدر مسئولیت نداشتم. کاش حداقل به خودم راحت‌تر می‌گرفتم.

روزایی که کلاس زبان ندارم انگیزه‌ی زندگی هم ندارم.

و گاهی ما به روشنی می‌دونیم باید کاری انجام بدیم. شاید اینطور به نظر بیاد که در خط زمانی زندگی‌مون، دیگه در نقطه‌ای که هستیم، جا نمیشیم. ناظر بیرونی ممکنه فورا توصیه کنه که "خب از جات تکون بخور!" اما او که در تنگناست، همونقدر که برای رفتن شوقی داره، در ماندن گرفتار شده.

I have two sides:

یه نوع خاصی از Russian roulette بازی می‌کنم که تعریف از خود نباشه اختراع خودمه. اینطوریه که بعضی شبا یه ساعت زودتر می‌رم بخوابم. سه تا حالت داره: یا خوابم نمی‌بره و سگ می‌شم، یا خوابم می‌بره و صبحش سگ می‌شم، یا واقعاً خواب توپی می‌زنم و صبح خوش و خرم می‌رم به زندگیم می‌رسم. (مورد سوم سالی یه بار اتفاق میفته)

If Donald Trump was burning, I wouldn't even piss on him to put the fire out. How the FUCK did he manage to become the PRESIDENT OF THE UNITED STATES???

همیشه وقتی که زمان برای بیرون رفتن هست ادمش نیست.

تو MCU هیچکس رو به اندازه‌ی ویژن دوست ندارم.

:)

دوستان حس می‌کنم هرآنچه که به صبوری مرتبط بود در‌ من مُرده و از اون جایی‌ که صبرِ هرکس حدی‌ داره صبرِ من هم به حد خودش‌ رسیده.

اولش البته خیلی سخته چون باید به صورت فعال و خودآگاه سعی کنی شبیه گوینده‌های خبری مقدمات حرفات رو تو ذهنت بچینی یا برای نوشتن نقشه‌ی اونا رو دنبال کنی. ولی بعد از یه مدت اون احساس مقلد بودن کمتر و کمتر می‌شه و راحت‌تر و اصولی‌تر بلوپرینت اسپیکینگ/رایتینگ تو سرت شکل می‌گیره.

من خودم از وقتی دارم مرتب The Daily Show رو دنبال می‌کنم نه تنها نقشه‌ی ذهنیم برای اسپیکینگ و ارائه‌ی مطالب به انگلیسی منظم‌تر و طبیعی‌تر از قبل شده، بلکه چشم‌انداز خیلی بهتر و عمیق‌تری به طنز طعنه‌آمیز آمریکایی پیدا کردم.

واقعاً یکی از موثرترین راه‌ها واسه آشنایی بیشتر با نحوه حرف زدن (مثلاً طنز، طرز قرار دادن جملات و کلمات و مطالب کنار هم، پیچیدگی‌های زبانی و...) انگلیسی‌زبان‌ها و یاد گرفتن کلمات سطح‌بالاتر انگلیسی، گوش دادن به اخبار آمریکاعه؛ مخصوصاً شبکه‌های خبری آمریکایی مثل The Daily Show که همراه با طنز سیاسی، طعنه و inside joke هایین که معمولاً فقط انگلیسی‌زبان‌ها متوجه می‌شن.

چه می‌دونم مثلاً دو دقیقه استرس نداشته باشم.

کاش می‌شد همین امشب بخوابم و سه ماه دیگه بیدار شم.