آخرین‌ستاره‌خاموش‌شده. ‌

پارسا طبق معمول حالمو دید با همون ۹ سال سنش و بدنِ کوچولوش سرمو تو بغلش گرفت که مامان بابام اشکا و هق هق هامو نبینن:)

نمیدونم دیگه چقدر ی تیکه عطری که دستمه رو باید بو کنم تا تموم شه این کابوس

من تو اوج‌بگایی:

He's dead to me forever.

وقتی بحث احساسات درمیون باشه، اون ترجیح میده راه فرار رو پیش بگیره. نمی‌دونه چطور با درد یا احساساتش کنار بیاد، اون ممکنه ناپدید بشه و بره تو لاک خودش قایم بشه یا اینکه یه گوشه بشینه و درد کشیدن قلبش رو نگاه کنه.

چیزی نمانده از این همه فشار بمیرم. نمی‌توانم جُم بخورم. نمی‌توانم نفس بکشم. باید از این جا فرار کنم.

عه روزمون مبارک

یادمه ی نفر بود میگفت خوبی که از حد بگذرد،نادان خیال بد کند

درحالی که تو اوضاع منو دیدی حتی ی بار هم حالمو نپرسیدی

من تو همه مراحل کنارت بودم

فقط این بار..‌