𝗕𝗟𝗔𝗖𝗞 𝗪𝗢𝗟𝗙

عزیز‌کرده‌،‌تو‌حتی‌‌مرا‌از‌آغوشِ‌آخرت‌‌دریغ‌کردی، آخرین‌دیدارمان‌با‌تنِ‌بی‌جانت‌بود. تنت‌سرد‌‌و‌بی‌‌روح‌بود،‌غرق‌در‌خون‌. دیگر‌تنت،‌بوی‌حیات‌نمی‌داد،‌بوی‌‌خون‌می‌داد. لبانِ‌سرخت‌که‌هرباربوسیدنشان‌زندگیِ‌دوباره‌را‌به‌من هدیه‌می‌داد،انگار‌که‌تمامِ‌زیبایی‌های‌دنیا‌در‌آن‌لحظه‌خلاصه‌ می‌شد‌،‌دیگر‌گرمای‌قبل‌را‌نداشت. دیگر‌بوسیدنشان‌،‌عمری‌دوباره‌به‌من‌نمی‌داد. بعد‌از‌رفتنت،‌لبانم‌لب‌های‌دیگری‌را‌لمس‌نکرد، عشق‌را‌تجربه‌نکرد.‌دوست‌داشتن‌را‌چرا،‌اما‌عشق؟ گاه‌دلتنگت‌می‌شوم،‌و‌این‌حقِ‌من‌است،‌اما‌دیگر عاشقِ‌خودت‌هم‌نیستم. حتی‌ذره‌ای! این‌تو‌بودی‌که‌رفتی‌و‌با‌خرواری‌از‌رویاهایی‌که‌باهم‌داشتیم، آرزوهایی‌که‌کردیم‌و‌خاطراتمان،‌‌تنها‌گذاشتی. ممکنه‌گاه‌دلتنگت‌شوم،‌اما‌هرگز‌دیگر‌دوستت‌نخواهم‌داشت. نه‌این‌دنیا،‌نه‌دنیای‌دیگری‌. دیگر‌یادآوریِ‌سالگردت،‌اینکه‌سه‌سال‌‌از‌نبودت‌می‌گذرد، قلبم‌را‌به‌درد‌نمی‌آورد! حسی‌‌را‌در‌من‌بیدار‌نمی‌کند. آن‌حس،‌با‌جسمِ‌بی‌جانت،‌زیرِ‌خروارها‌خاک،‌دفن‌شد. سومین‌سال‌گردت‌در‌جسمِ‌جدید،‌و‌شروعی‌بی‌من،مبارک!