العصر بصري څانګه

د دوی غیږه په کاڼو بار وه زما په ګلابونو د سر قاتل مې ویشتی دی اشنا په ګلابونو لوېدلي مو له ډک پلوه یو یو دی په لاره دا نن چې وطن ښکلی دی زیبا په ګلابونو چې ولې دی مین دومره بورا په ګلابونو چې ګرځي له سهاره تربیګا په ګلابونو څه تالنده ږلۍ ده او برېښنا آسمان پړقیږي څه لوی ظلم باران کوي نن بیا په ګلابونو ښه غیږه ترې بدله کړم نرۍ پاڼې یې ښکل کړم ماتیږي مې د یار مینه رښتیا په ګلابونو دنیا د کر لپاره وه ملا افتاب ځدراڼه چا بار کړه په اغزیو بار کړه چا په ګلابونو افتاب ځدراڼ

داسد۲۴ څلور ویشتم دخپلواکۍ په مناسبت کړل جوړیې دحریت زرین بابونه استقلال هوسا یې کړل له ستونزو ولسونه استقلال اوس ژوند تېروي سم د ارامۍ ښکلې فضا کې پېیلې د وحدت په تار قومونه استقلال د امن او سکون ساه پکښې اخلي هیوادوال کړل ختم یې نور دلته نفرتونه استقلال لمانځې دامن غېږکې داسد څلور ویشتم رپېږي لرو بر سپین بیرغونه استقلال داهرڅه دتاریخ په حافظه کې دلته ثبت دي په فخر به لولي نوي نسلونه استقلال راشدافغانه دلته دخطر احساس څوک نه کړي جاري دي په خولو د امن لفظونه استقلال م راشدافغان

ډیرو به هیر کړی یم لاندي به تر خاورو په څلورو دیوالو کې یم ډیرو به هیر کړی یم د ډیرو به په زړو کې یم ډیر به لیري تللی یم له دې فاني نړۍ څخه لیری به د ښار له شوره پروت په هدیرو کې یم نه به مي امید د بیا راتلو د چا په زړه کې وي نه به چیر ته پاته د یارانو حافظو کې یم نوم به مي څوک نه اخلې ، کیسې به مي څوک نه کوي مړ به یمه ، پروت به د لحد تورو تیارو کې یم هیلي ، ارمانونه ، ارزوګانې به مي خاورې وي پاته به ژوندی د دعاګانو په لفظو کې یم هسي هم پوښتني ته په ژوند کې یاران نه راځي را دي سي چې نور له دې فاني دنیا په تلو کې یم تللی به مشهود ملنګ د لوی الله حضور ته یم پاته به د څنګ د څو یارانو په کیسو کې یم مشهود ملنګ

د اسد ۲۴ څلورویشتمه څه سندریز ځوږ دی او فطري کیفِ ملال دی څه سپین بیرغونه دي او جشن استقلال دی تېره د یرغل شپه سوه او راج دسپین سهار دی وایي ازادۍ اذان ولاړ طالب بلال دی تاو کړ کابل جان له سره سپین دحریت دستار ګران افغانستان ګټلی د بري میډال دی جرړې د نړۍ مو دي ایستلي زېر زبر مو کړه ځوږ د تکبیرونو باندي پروت پکي جلال دی ماتي مو کړې درې امپراطورۍ یوه پېړۍ کې کړی افغانانو څه له ننګه ډک کمال دی سپین بیرغ رپاند دی، دشمشاد او د پامیر په سر هیلي ټوکېدلي خپلواکي ده اعتدال دی زیری مي راوړی دی ملته شې نیکمرغه به راغلل تر دیار حکمت زبیر بل بګړۍوال دی حکمت زبیر

له بدو او ښو سره مخ کېږي به ژوند دی، پړاوو سره مخ کېږي به اوس لا وخت د هڅو دی، روان اوسه له تورو تیارو سره مخ کېږي به لوړې او ژورې په دې لار کې شته ستړو کږلیچو سره مخ کېږي به د ماتې په شپو کې امید مه بایله له ډېرو خنډو سره مخ کېږي به تل د بهارونو انتظار مکړه ګله! له ازغو سره مخ کېږي به د هیلو څراغ دې ګورۀ بل ساتۀ نور له سهارو سره مخ کېږي به وروسته له زحمت نه راحتونه شته له ترخو، خوږو سره مخ کېږي به که د یار وصال غواړي ادیب ملا د هجر غرمو سره مخ کېږي به رحمت الله ادیب

د هدایت څراغ اوښکې مې راوړي ننواتې په بڼو کې دي څړیکې مې د خپل عمل راګډي په رګو کې دي وګوره! خاطر ددې شلېدلي ګرېوانه ته مې خپلې ناکردۍ مې درته نغښتي په سلګو کې دي ما که وي هر څومره د هوس او نفس منلې خو! هیلې مې ګنډلي ستا د رحم په اسرو کې دي راکړه راته لاس کې بل څراغ د هدایت خدایه ستړي قدمونه مې د وخت په تروږمو کې دي مرم له ګنهګارې تندي راکړه د کرم جام دي لپې مې نیولي درته تل په نیمو شپو کې دي وامې وره، ناره د ندامت او مظلومیت ربه ورځې شپې مې ټولې د سختۍ په مرحلو کې دي ستړی یم حمیدالله حقمل د معصیت له بار ؤمې بخښه سوال زارۍ مې کړي په سجدو کې دي حمیدالله حقمل

دا افغانستان وطن ښکلی په ایمان وطن مونږ باندې ډیر ګران وطن دا پــه ازادي مئـــین امن خوښوي مئــین نه کړي غـلامي د چا دا په خپلواکي مئین کلک لکه سندان وطن ښکلی په ایمان وطن مونږ باندې ډیر ګران وطن ډکــه له نــنګو خاوره دا د مـیـــړنــو خاوره پیغـــلې مـــلالۍ لري دا د شــــازلمو خاوره دا جنـــت نشان وطن ښکلی په ایمان وطن مونږ باندې ډیر ګران وطن مـــات یې یرغــلونه دي سـتر سـتر طـاقتونه دي دې غـازي غـازي هیــواد تـــل وړي ویــــاړونه دي هسک دی قهرمان وطن ښکلی په ایمان وطن مونږ باندې ډیر ګران وطن تکــې شـنې درې لـري ښــکلې منــظرې لـري ګـوره فـــدا غیږه کې مســتې هنــګامې لري وي دې تل ودان وطن ښکلی په ایمان وطن مونږ باندې ډیر ګران وطن بسم اللّٰه فدا

هر خوا امن او امان دی استقلال په هیواد کي د اشغال ټغر ټول سوی کلیوال دی په هیواد کي په کابل کي یو د امن اذان سوی خپلواکي ده کابل سپین دستار تړلی دی بلال دی په هیواد کي یو نائب د ملا عمر و چي ولس تې امن راوړ بس د ټولو پرې امین دی انډیوال دی په هیواد کي چي د سپین چتر تر سیوري لاندي ټول اولس را ټول کړ چي یقین ور باندي کیږي دا هلال دی په هیواد کي نور به څوک نه ایساریږي نور به دلته کوم جنګ نه وي نور به زړه په زړه مین وي د بخت پال دی په هیواد کي دا تعبیر د هغه خوب دی چي ریاض طالب لیدلی نن څر ګند سو ټول یې وینو ستر ابدال دی په هیواد کي نسیم ریاض

اوښکې مې ایسارې کړه ګريوان مې په تار وګنډه خوار مظلوم اولس يم مات ارمان مې په تار وګنډه تاته انتظار سترګې په لار ومه طالب وروره دا ټوټه ټوټه افغانستان مې په تار وګنډه ته اول په خپله د ارام د اوبو جام وڅکه بيا راځه شبګير شبګير چشمان په مې په تار وګنډه دا خو ظالمانو بې غلافه غورځولی دی پاڼې پاڼې پروت دی سپين قرآن مې په تار وګنډه توی کړه پرې خولې لكه شبنم ګلشن ته کار وکړه مړاوي ګلابونه ارغوان مې په تار وګنډه ما دلدار حامد ته په زخمي زړګي ملهم کېږده تللي اسويلي تر کهکشان مې په تار وګنډه م دلدارحامد

د اسد ۲۴ څلرويشتمه د تاریخ ویاړ، د بریا راز دی استقلال د وطن څلرويشتم دی د اسد یو ستر کمال د وطن د وحشت تورې شپې سبا شوې، راغی لمر د عدل اوس هر وګړی، هر یو ژوی دی خوشحال د وطن زرينې پاڼې د تاریخ یې کړي پۀ ننګ ګواهي پر د‌ې نړۍ یې د ميړانې نشته سیال د وطن ځوږ د تکبیر دی، غرونه څک دي، بیا آذان د فتحې هسک پر ممبر د آزادۍ کوي بلال د وطن موږ يې د هر دښمن پۀ وړاندې لکه سپر ولاړ یو موږ و دفاع ته یو حاضر پۀ سر او مال د وطن که څوک له مانه د جنت د ښايست بېلګه غواړي زۀ بۀ د حسن او ښکلا ورکړم مثال د وطن سعادت مله! ددې خاورې هر یو تن اتل دی هر یو بچی يې دی عمر، منصور، ابدال د وطن سعادت مل

ما ته دي راوښوده د دین سپېڅلي لاره خدای دي په نصیب کړه جنتونه زما پلاره تا په ځان ګالل څومره سختۍ او تکلیفونه خپلې خوشحالۍ دي کړې قربان زما لپاره ته زما د هرې کامیابۍ عمده سبب یې ته مې یې و ستړي او ستومان زړه ته قراره ما ته یې د ژوند لار کړه رڼا په علم پوهې قبر یې په نور کړه منور پروردګاره را کړه د خدمت توفیق یې ماته په هر حال کې راکړه حفاظت د والدینو له ازاره نغښتې د الله رضا د مور پلار په رضا کې غواړئ که جنت نو سئ د مور پلار خدمتګاره خدایه یو ساعت مې کور بې مور او پلاره مه کړې بېله دوی رښتین حقاني یمه خوار او زاره م رښتین حقاني

ګلزار د وطن د مور شیدې دي وي حلالي درته پر نوامیسو پیره دار د وطن چي ستا په توره توري شپې سبا سوې دا ستا په وینو رنګ ګلزار د وطن د ننګ غیرت شمله دي هسکه ساته همت دي لوړ لکه پامیر ښکاري چي هیڅ دښمن ته دي سر خم نه کړو عجیب احساس دي د ضمیر ښکاري ستا په قدم مو آزادي موسکۍ سوه د هیلو لمر او د بخت ستوری مو یې په کارنامو باندي دي ویاړ کوو موږ چي د امید او هدف لوری مو یې د رب په نوم پر غلیم وار کوه د حق په لاره کي قربان زلمیه که کامیابي غواړې نو دواړه ساته لاسو کي توره او قرآن زلمیه له نوښتونو دي نړۍ سوځي اې د وطن د آزادۍ سمبوله څلورویشتم د اسد ویاړ لرې یې د هُمام د شاعرۍ سمبوله هُمام

د زمري۲۴ د هر شهید اؤ هر غازي ورځ د زمري څلیریشتم د سترې فتحې اؤ بري ورځ د زمري څلیریشتم د خدای پهْ مرسته د عمر د لارویانو پهْ لاس شوه د طاغوت د تباهي ورځ د زمري څلیریشتم د بدبینیو اؤ ناخوالو بربریت خاتمه اؤ د اشغال نه د خلاصي ورځ د زمري څلیریشتم د جنګ جګړو بمبار چاپو اؤ د وحشت لپاره وګرځېدله اخري ورځ د زمري څلیریشتم پهْ همدې وجه ده زمونږ د ټول ولس پهْ نظر د افتخار اؤ د خوښي ورځ د زمري څلیریشتم باید چې ولمانځو د شکر پهْ سجدو اؤ سلګو لکه اختر د ازادي ورځ د زمري څلیریشتم د تاریخ پاڼو کې به پاتې وي همېش یاسینه دغه ویاړمنه تاریخي ورځ د زمري څلیریشتم یاسین عبیده

نظم چې ساه وتلو سره ستا دنامه ذکر غواړي ټوټل لټون يې ستا رضاپسې لټون لټوي پروردګاره! محبین دي و سپېڅلي حب تۀ سرصدقه ږدي اومرګې کې خپل ژوندون لټوي! دوئ د دنیا ژوند جاروي ستا درضا لپاره دوئ د دنیا ژوندتېروي ستا درضا په لټون دوئ د دنیا ټولې خوارۍ پر ځان منلې ګڼي دوئ اخرت اخلي په بیع ددنیا دژوندون دوئ وقف کړې ده دژوندهره صحنه دقیقه دوئ ژوند ځواني داخرت لپاره کړي صدقه دوئ اخرت غواړي دې عشق کې پیوستون لټوي دوئ خپل خوځښت د پیدایښت سره لازم ګڼي دوئ خپل قدم ږدي پرسېده لاره مزل کوي دوئ پیدایښت سره خوځښت ښه برابر کاندي دوئ مزل کاندي خو پر تا ربه! تکل کوي دوئ حقيقت کي بریالي دي بریمنده دي دوئ دي ريښتني مئینان تیرله خپل ژونده دي دوئ ستا رضاته دهمدې مينې مـضمون لټوي دوئ دحاضر ژوندون خوښیوته حاضر ندي دوئ هوساینه او راحت داخرت غواړي دوئ مشقت پرځان مني چې ستارضا وي پکښي دوئ راحت نغواړي برعکس بیا مشقت غواړي دوئ شهادت ته تږي تږي اولیوال ګرځي دوئ خپلې میني کي صادق لکه بلال ګرځي دوئ خپل وجود دشهادت غېږکې ګلګون لټوي دوئ تندي لوږي پردې لاره ښه پوره تیروي دوئ دکوثر نه دابو د جام په تمه تمه دوئ راژوندی ابراهیمې هوډ کړي داور پر څوکو دوئ طی کوي ټوله اغزنه لاربيخې ښه سمه دوئ به الهامۀ د خپل رب حضور ته سپین مخونه دوئ به راوړي ټوک ټوک وجود او ښه ژور زخمونه دوئ به کامیـاب شي او بیا بیرته دا ازمون لټوي الهام هروي

نعت شریفﷺ ستا حسن ته لمر سپوږمۍ اوستوري سجدې کوي ګل رخسار دي یاره تر اسمانه تجلې کوي حسن د یوسف که لامثاله بې نظیره و ستا د وضحی' نوراني مخ قرآن کیسې کوي تا باندې عاشق کاڼي او بوټي د حجاز یاره تاته سلامونه دښتې غرونه د مکې کوي ختم سو تورتم جهان روښان ستا په راتلو سولو وخت د سهار راغی هجرتونه تورې شپې کوي تور بلال عاشق ستا پر حسین پیغمبري جمال ځکه خو تقلید یې ټول عشاق د فلسفې کوي ځار راشد سه ستا له تورو سترګو عنبري زلفو ستاهجران ځپلی د وصال دي اندیښنې کوي م عبدالحکیم راشد

د اسد څلور ویشتم: پیلامه د سپین صبا دی لۀ تیارو او لۀ تورتم د اسد څلور ویشتم د ایمان د بري ورځ ده او د ماتې د ایټم د اسد څلور ویشتم د خوښۍ سندرې وایي په لوړ غږ افغان ملت په لوړ غږ افغان ملت ټول راټول په یو ټغر دي د وحدت او اخوت د وحدت او اخوت په هر چوک د ګران وطن او هره لاره مرتسم د اسد څلور ویشتم ټول امت یې کړي لمانځنه د توحید په زمزمو د توحید په زمزمو له هر خوا ځوګ پور ته کیږي د تکبیر تکبیر نعرو د تکبیر تکبیر نعرو د پګړۍ د راج آغاز دی په دې خاوره په دې چم د اسد څلور ویشتم استقلال مو برکت دی د تېرو تورو د شرنګ د تېرو تورو د شرنګ همیشه مو دی وژلی د جنګونو اور په جنګ د جنګونو اور په جنګ د غیرت مو ستر مثال دی د اسد څلور ویشتم د اسد څلور ویشتم ثمره د قربانۍ ده ازادي د ګران هیواد ازادي د ګران هیواد سراسر د امن وړانګې دي رنګونه د جهاد دي رنګونه د جهاد رحماني وصاله! ویاړ دی د تاریخ پر لمن تم د اسد څلور ویشتم رحماني وصال

د تقوا جامه د صداقت او د ایمان نښه ده د شرافت او د حیا جامه وي خامخا باید په تن د مؤمن د سپېڅلتیا او د تقوا جامه ځان کړه سمبول د خدای د پاکې مینې په نورو مینو مبتلا چې نه شې! سر دی د ټولو خطاګانو ګوره! اسیر په حب کې د دنیا چې نه شې! له زړه نه وباسه! عبث عشقونه له ځانه تاو کړه د معنا جامه دروغ مؤمنه سره کله ښایي؟ چې کړې خبرې نو رښتیا وایه تل زړه کې خبر ساتل حسد زېږوي حق د هر چا مخکې صفا وایه تل د معنویت درانه خویونه خپل کړه! لره په تن سپینه صفا جامه کړه برابر دې لومړی ځان په سمه بیا لارښونه، نصیحت کړه بل ته ځان کړه تابع د سپین قرآن مکمل بیا هدایت د شریعت کړه بل ته چې نصیحت دې زړو ته لاره وکړي واغـونـده ګرانـه! د وفـا جامه ته باید هر چانه شریف ؤ اوسې! ته په نامه د مسلمان یادېږې! ته باید لاړ نه شې په لار د هوس ته د پاکې یو ستر نشان یادېږې! عبیده! پام کوه بلها ـ بلها تل چې په تن نه کړې د هوا جامه فیض الله عبیده

ها د روژې ها د لمانځه ها د اودس سړی لکه ګلاب لکه غاټول لکه نرګَس سړی دی د جنت پر لوري تلو خو ترېنه مور خفه وه خدای د جنت نه کړ دوزخ ته را واپس سړی توره تیاره ده په دُعا یې دي لاسونه لپه تک شین ځنګل یو تت لاټین ته ناست یو کس سړی خپلو بچو ته حلال رزق پیدا کړي خدایه پاکه دا به وي ښه او که روژې ونيسي لس سړی د جهنم پر لویه کنده کې یې وغورځَوو د ګناهونو سېلاب یووړو لکه خس سړی چې د الله و عبادت لره وزګار نشي پکار ده دومره دې غلام نشي د نس سړی رسول غني چې شي ولاړه قافله روانه دا شعر دې ووایي آشنا لکه جرس سړی رسول غني خدرخېل

نن مې بیا ستا د یادو خوشبو حِس کړې نن د خیال هُدهُد الوُتی ستا کوڅو ته نن مې زړه ستا مُعطَّره روضه غواړي نن مې مَیل شوی چې درسم سلامو ته خدایه بیا مې که د هیلو غوټۍ ګل شوه تږی زړه وړم د زمزم خوږو اوبو ته چې ښکلا ستا د وطن ګورم حبیبه په سوچو کې ولاړ شم ښکلو جنتو ته د نصیب له لاسه پاته یم عجم کې اچولی یې ځنځیر دی زُما پښو ته خوږ اذان د حرمینو شریفینو څومره کیف وو چې راتلای د زړه غوږو ته تا د ستورو کلیوال نکړو نصیبه چې ذهین به وړې لا کومو تورو شپو ته ذهین فراهي

ازادي له پامیره تر شمشاد یې ځل و بله ازادې دي، مبارک غازي کابله د نفرت تورې تیارې شوې درنه ټولې د حریت لمر دې په غېږ کې وهي ځله د منصور د وینو رنګ یې،درنه ځار شم د عمر او د جلال د بګړۍ وله د جهان سوپر طاقت دي پرګونډو کړ هر بچی او هره پیغله دې اتله د اسد څلور ویشتمې ته، سهیله! باید ولیکي زموږ هر شاعر غزله سهیل جان