| اِستِقامَت |🌱

منم نباید مثل تو خیلی جدی می‌گرفتم.

‏کاش همه چی با اون یه نفر می‌شد.

از آینده نمی‌ترسم، از این می‌ترسم که حتی وقتی همه چیز رو می‌دم، باز هم چیزی که می‌خوام به دست نیاد.

این بزرگسالی حتی نزدیک به تصورات کودکیمم نیست.

😂🤣🤌🏻

این‌تایمو رو خوب یادمه

کتابای کنکورو میگرفتم دستم میرفتم درس میخوندم فقط میخاستم خودمو راضی کرده باشم که آره میخونم😂😐

انگار همین دیروز بود دنبال هم شهری میگشتیم برای اتاق و خوابگاه

از این موقع الان سه سال میگذره . . .

‏تو بی حوصله ترین، ناراحت ترین، کم صحبت ترین ورژن خودمم.

دل را سر شوقی اگرم بود ،دگر نیست (:

شب‌های جالبی نیست، اما صبر می‌کنم.

واسه تو تجربه بود واسه من آخرین امیدم بود . . .

حال عجيبى دارم هم تنهايى اذيتم ميكنه هم حضور آدما هم دوست دارم برم بيرون هم ميخوام تو خونه بمونم هم ميخوام بجنگم و هم ميخوام همه چيو ول كنم هم ميخوام به خودم برسم هم ميگم بيخيال من اين روزا بين آدمى كه ميخواد زندگى رو جدى بگيره و آدمى كه ميخواد همه چيو رها كنه معلقم خيلى معلق

ساده بگم اگر شرایطمون برعکس بود هیچوقت کاری که تو باهام کردی رو نمی‌کردم.

چرا که نه؛ خدا هم‌ بالاخره روی خوش به ما نشون می‌ده.

‏بخدا من بی عرضه نیستم، شرایط سخته.

همه چی خوابیده حوصلم پکیده