𝗠𝗜𝗗𝗡𝗜𝗚𝗛𝗧

-پس، زخم هايمان جه؟ + نور از ميان همين زخم ها وارد مى شود...

همه‌چیز بسیار معمولی‌ست و آن دور تر گه‌گاهی، قدرِ هرنفس، صدای هیاهوست که به‌گوش می‌‌رسد؛ در خود نشسته‌ای و از خویش گریزان می‌میری و می‌رانی باز از نو زاده می‌شوی فریاد می‌زنی و خاموشی می‌رقصی حتی با پاهای شکسته می‌روی و می‌آیی و همواره در همه حال تو، همین‌جا نشسته‌ای، خیره به گل‌‌های قرمزِ قالی اگرچه گاهی هم می‌خندی.

#shot_by_me📷