𝗀𝗈𝗃𝗈 𝗌𝖾𝗇𝗌𝖾𝗂¹⁸¹⁹

داره میشه یکسال که پروف اینجا، مثل قلب هممون سیاه مونده، و سیاه باقی میمونه، تا همیشه.

داره میشه یکسال که دیگه نقاشی‌ای کشیده نشد.

اوه، کم‌کم بوی دی داره میاد، صدای مامان پاشو بریم خونمون داره میاد‌‌. داره کم‌کم یکساله میشه. یکسالی که دنیا ادامه پیدا کرد، فستیوال‌های موسیقی اجرا شد، عروسی‌ها گرفته شد، رفتیم کافه، درس رو ادامه دادیم، کوچلا به همه خوش گذشت، یکسال گذشت و دنیا به روالش ادامه داد، انگار که هنوز برف‌های روی زمین قرمز نیستن.

اگه از دریا میگذشتیم، و دشمن‌هامون رو از بین میبردیم، بعد از اون، آیا بالاخره آزاد میشیم؟

گناه داشتیم.

ما مردم با صفایی هستیم، با استعدادیم، مردم مهربونی هستیم، ملت خلاقی هستیم، راستش، بامزه‌ایم، سطح طنز بالایی داریم، ماها با هرچیز کوچیکی شاد میشیم، خوب بلدیم زندگی کنیم، بافرهنگیم، باسوادیم، زیباییم، عشق توی تک‌تک رگ‌هامونه، ما با یه سوژه‌ی کوچیک تا هفته‌ها ذوق زده میشیم، گناه داشتیم. گناه داشتیم که اینطوری زندگیمون تباه شد و ذوقمون کور. گناه داشتیم که اینطوری حیف شدیم و تمام درهای زندگی رو به رومون بستن.

من که فوتبالی نبودم، حتی اسم گروه‌هاروهم نمیدونستم، فقط یه‌چیز رو میدونم، فقط میدونم که تیم موردعلاقت برده مهرداد. و تو نیستی که بابتش ذوق بکنی.

masterpiece