اُتاقِ‌سَردِ‌آبی

¹⁷³من از چشمان تو دور افتاده‌ام و حال نمی‌دانم در کدامین غم و در کجای این تهران لعنتی فرو رفته‌ام

باید تورو پیدا کنم؛شاید هنوزم دیر نیست

اى دريغا نيست معشوقى سزاوارِ غزل.

جیگرِ خام، خوشمزه‌ترین پاستیل دنیاست.

در خیالم با تو بودم که نوشتم غزلی و به عمد، آخر هر بیت، ردیف کردم تو نخواندی هرگز یک نفر خواند ولی! آن نفر خواند زد عاشق شد! شرح احوال تو در شعرم دید عشق در دام او، فارغ شد...! من از آن خاطره می‌شوم به بعد شاعری یادم رفت قلمم خشک شدو عقل و ایمانم رفت... و هنوزم گیجم، با خودم درگیرم چه بلایی به سرم آوردم؟؟ ناز معشوق، به بیگانه چرا جار زدم؟!!! و چهاره‌ای زیادی که نباید میشد.... من هنوزم گیجم و صدایی هر دم در سرم میپیچد: «عاقل عشقتش را مگر در بوق و کرنا می‌کند؟!» عاقل عشقش را مگر؟!

مصلحت نیست قیاس رخ تو با خورشید شمس اگر اذن طلوع از تو بگیرد هنر است

مولانا

کمی پاییز برای بوسه فراهم است

http://t.me/HidenChat_Bot?start=1181037413 آهنگ برای جاده

زادروز استاد خجسته