سپیـدار

حقیقتا قلبم...

یک ساعته دارم پینترست رو زیر و رو می‌کنم و حقیقتا سیر نمی‌شم از دیدن این استایل‌ها، چقدر دلم خواست لباس‌هاشونو بپوشم :"(

🫴🏻

بالاخره همت کردم و امروز صبح بیدار شدم و رفتم دکتر پوست، و ضایع شدم چون دکتر نبود و بیخودی همت کرده بودم.☺️

همیشه وقتی زنگ در رو می‌زنن، از چشمی نگاه می‌کنم تا ببینم کی پشت دره، و هروقت از چشمی در نگاه می‌کنم یکی از اعضای خانواده پشت دره، کافیه یک بار، فقط یک بار، تاکیید می‌کنم، فقط یک بار از چشمی نگاه نکنم، دقیقا تو همون یک بار همسایه و غریبه‌ای پشت دره، و من الان با یک پاچه بالا و یک پاچه پایین، موهایی که از کش جدا شده و دورم ریخته، در رو روی همسایه‌ای باز کردم که خیلی همیشه مرتب و خوشگله، و گفتم سلام و در رو بستم :)))) خدایا، می‌خوام جیغ بکشم.

"تنبل" بهترین واژه‌اس برای توصیف من.

گاهی دوری برای بهتر دیدنه.

زندگی رو تا وقتی زندگی نکنی، نه غمش برات می‌گذره، نه شادیش خاطره می‌شه. حتی روزهات هم شب نداره و تو می‌مونی و یک چرخه‌ی تکراری و بی‌انتها. اما به محض اینکه زندگی رو زندگی کنی، به غم و شادی، عشق و ترس، خشم و منطق و... اجازه‌ی سهیم بودن در لحظه‌هات رو بدی، بالاخره احساساتت مرداب متعفنی که زمان براش ساخته بود رو ترک می‌کنه.

الان موودم اینه، حالا من رو برندارن، کی ضرر می‌کنه؟ من یا اونا؟ نه شما بگید.

شعبه‌ی جدید قلبم، در "دهانم" افتتاح شد.

در انتظار مصاحبه🫠👀

استرس داشتن برای هرچیزی هم مقوله عجیبیه، نمی‌دونم این نگرانی‌های مداوم از کجا میاد؟ خب ته تهش گند بزنی هم، چی می‌شه مگه؟ جونت رو از دست می‌دی؟ زندگی و آینده‌ات نابود می‌شه؟ سهم اکسیژنت کم می‌شه؟ چی می‌شه؟ تهش چی می‌شه؟

اسم یه کتاب رو بهم بگو که از نظرت ارزش خوندن و دیده شدن رو داره. http://t.me/HidenChat_Bot?start=1307909349

اونی که بلده هم احساساتت رو برانگیخته کنه و هم گند بزنه به احساسات، آدم خطرناکیه برات.

خواسته‌ی زیادی نیست.

می‌خوام. البته سبزش رو :")