AMIREZAM

احساس میکنم مدتی است که با چیزی بیشتر از توانم درگیر بوده‌ام.

رفتار قشنگ خیلی بهتر از حرفای قشنگه

اون قسمت از وجودم که سعی میکرد بهم روحیه بده هم خسته شده.

عشق چیزی نیست جز دوتا ادم معمولی که دست از جنگیدن برای هم برنمیدارن.

من ترجیح میدم تاریکیاشو داشته باشم نه اون نوری که به بقیه هم میتابه.

متاسفانه بیش از اندازه به جزئیات بی‌اهمیت، اهمیت می‌دم.

همه چیز بهم ریخته است؛ اتاقم،اعصابم،زندگیم،ذهنم.

‏دیگه نمی‌تونم بگم ایشالا از شنبه یا ایشالا از اول ماه.،شرایط واقعا کیریه؛ایشالا از زندگیِ بعدی…

دستم به زندگی نمیره

فک میکنم یکی از بزرگ‌ترین دلایل افسردگی این جامعه، بلاتکلیفیه. شما هیچ برنامه‌‌ریزی‌ نمیتونی برای یک ماه آینده‌ات بکنی چون معلوم نیس چه اتفاقی میخواد بیوفته

امشب ترقه بازیه ؟

تماشای بگا رفتن سن مورد علاقه‌ات با مذاکرات و جنگ

همه پولام سر کانفیگ بگا میرع