سینماجعبه

"فیلم «چه زندگی شگفت‌انگیزی» فلسفه‌ی من در فیلم‌سازی را به‌طور خلاصه بیان می‌کند. نخست، ارج نهادن به ارزش فرد. دوم، دفاع از انسان ــ دفاع از حقوق و آرمان‌های او، اعتراض به هرگونه خدشه وارد کردن به کرامت، روح یا الوهیت او. و سوم، به تصویر کشیدن توانمندی و کارآمدی فرد ــ همان‌طور که در مضمون خود فیلم نیز می‌بینیم... در دل تاریکی، درخشندگی و شکوهی وجود دارد، اگر فقط بتوانیم آن را ببینیم؛ و برای دیدن، تنها کافی است نگاه کنیم. از شما عاجزانه می‌خواهم که نگاه کنید." ➖فرانک کاپرا ▫Frank Capra and James Stewart on the set of It's a Wonderful Life (1946) • @CinemaJabe

"ایده‌ی کار کردن با اینگرید برگمن، آرزویی دیرینه بود. آخرین بار او را در جشنواره‌ی فیلم کن، در نمایش «فریادها و نجواها» دیده بودم. او نامه‌ای را یواشکی در جیبم گذاشته بود که در آن یادآوری کرده بود قول داده‌ام روزی با هم فیلمی بسازیم. فیلمنامه‌ی «سونات پاییزی» را ظرف چند هفته نوشتم تا اگر فیلمم «تخم مار» با کله زمین خورد، چیزی در آستین داشته باشم. اینگرید شیوه‌ی کار عجیب و منحصربه‌فردی داشت.‌ اوایل دوره‌ی تمرین متوجه شدم که همدلی کردن و با حوصله به حرف‌هایش گوش دادن جواب نمی‌دهد. در مورد او مجبور شدم از شیوه‌هایی استفاده کنم که معمولاً خودم ردشان می‌کردم؛ و در درجه‌ی اول، پرخاشگری. یک بار به من گفت: «اگر به من نگویی این صحنه را چطور باید بازی کنم، می‌زنمت!» از این حرفش خوشم آمد." ➖اینگمار برگمان ➖اینگرید برگمان در چنین روزی در ۱۹۸۲ از دنیا رفت. ▫Ingmar Bergman, Liv Ullmann, Ingrid Bergman, and Sven Nykvist on the set of Autumn Sonata (1978) • @CinemaJabe

"𝑽𝒊𝒆𝒘 𝒇𝒓𝒐𝒎 𝒕𝒉𝒆 𝑨𝒓𝒕𝒊𝒔𝒕'𝒔 𝑺𝒕𝒖𝒅𝒊𝒐" 𝒃𝒚 𝑱𝒂𝒌𝒐𝒃 𝑨𝒍𝒕 • #Painting • @CinemaJabe

"به نظرم هر آدم سالم و شریفی باید یک‌جایی از خانه فرار کند." ➖فریتز لانگ ▫The 400 Blows (1959) ▪Director: François Truffaut • #Scene • @CinemaJabe

وونگ کار-وای رویکرد نامتعارف به فیلم‌سازی دارد؛ تولید فیلم را بدون فیلمنامه آغاز می‌کند و عموماً به‌جای ایده‌های ازپیش‌آماده، بر غریزه و بداهه‌پردازی تکیه دارد. پیش از آغاز فیلم‌برداری، طرحی کلی و بسیار مختصر از داستان در اختیار بازیگران قرار می‌گیرد و از آن‌ها انتظار می‌رود که هم‌زمان با فیلم‌برداری، شخصیت‌های خود را شکل دهند. وونگ برای ثبت طبیعی‌بودن و خودانگیختگی، اجازه‌ی تمرین نمی‌دهد و در عوض، گاه بازیگران را به بداهه‌پردازی و گاه به همکاری تشویق می‌کند. او به همین ترتیب از استوری‌بورد استفاده نمی‌کند و جای دوربین را از پیش تعیین نمی‌کند و ترجیح می‌دهد در جریان کار دست به تجربه بزند. در نتیجه، نسبت فیلم‌برداری او بسیار بالاست؛ گاهی برای هر صحنه تا چهل برداشت گرفته می‌شود و تولید فیلم معمولاً بسیار بیشتر از برنامه‌ی تعیین‌شده طول می‌کشد و از بودجه‌ی پیش‌بینی‌شده نیز فراتر می‌رود. ▫Wong Kar-wai (17 July 1958) • #Facts • @CinemaJabe

"𝑺𝒆𝒍𝒇-𝒑𝒐𝒓𝒕𝒓𝒂𝒊𝒕 𝒘𝒊𝒕𝒉 𝑷𝒉𝒚𝒔𝒂𝒍𝒊𝒔" 𝒃𝒚 𝑬𝒈𝒐𝒏 𝑺𝒄𝒉𝒊𝒆𝒍𝒆 • #Painting • @CinemaJabe

"مردم می‌گویند: «برای فیلم گرفتن از یک صحنه، میلیون‌ها راه وجود دارد.» اما من این‌طور فکر نمی‌کنم. به نظرم فقط دو راه دارد؛ که یکی از آن دو هم غلط است." ➖دیوید فینچر، معمار دنیای تاریک و دقیق سینما، امروز ۶۴ ساله شد. ▫David Fincher (August 28, 1962) • @CinemaJabe

"نمی‌دانم زیبایی چیست. وقتی اسب تورین را می‌بینید، هیچ چیز زیبایی در آن پیدا نمی‌کنید. زندگی‌ای که من نشان می‌دهم زیبا نیست. این شکل دیدن من است و واقعاً چیزی است که از درون من می‌آید. حقیقتاً نمی‌دانم زیبایی چیست و همیشه فیلم یک علامت سؤال بوده که زیبایی چیست و زشتی چیست. گاهی ما آدم‌هایی را می‌بینیم و با خود می‌گوییم چقدر زشت هستند، ولی از دید من آن‌ها شاید بسیار زیباتر از کسانی باشند که عکس‌شان روی جلد مجله وینی فیر می‌آید." ➖بلا تار ▫Turin Horse (2011) ▪Director: Bela Tarr • @CinemaJabe

"𝑺𝒖𝒎𝒎𝒆𝒓 𝒊𝒏 𝒕𝒉𝒆 𝒈𝒂𝒓𝒅𝒆𝒏" 𝒃𝒚 𝑬𝒅𝒘𝒂𝒓𝒅 𝑪𝒖𝒄𝒖𝒆𝒍 • #Painting • @CinemaJabe

"وقتی مردم از من می‌پرسند کارگردانی درباره‌ی چیست، بهترین استعاره‌ای که می‌توانم برایش به کار ببرم رهبری ارکستر است، چون فکر می‌کنم شما در اصل یک ارکستر متشکل از تمام این سازهای مختلف در اختیار دارید و اساساً باید کاری کنید که همه‌ی آن‌ها با هم بنوازند تا یک قطعه‌ی موسیقی واحد را اجرا کنند." ➖دارن آرنوفسکی ▫ Requiem for a Dream (2000) ▪Director: Darren Aronofsky • #Scene • @CinemaJabe

"تمام زندگی‌ام با پرسش‌هایی آزارم داده‌اند: چرا چیزی این‌گونه است و نه به شکلی دیگر؟ چطور می‌توان این را توضیح داد؟ این عطشِ دیوانه‌وار برای فهمیدن، برای پر کردن جاهای خالی، فقط زندگی را پیش‌پاافتاده‌تر می‌کند. اگر فقط می‌توانستیم شجاعتِ آن را داشته باشیم که سرنوشتمان را به دستِ تصادف بسپاریم و رازِ بنیادینِ زندگی‌هایمان را بپذیریم، آن‌گاه شاید به آن نوع از خوشبختی که با معصومیت همراه است، نزدیک‌تر می‌شدیم." ➖لوییس بونوئل ▫Luis Buñuel on the set of The Milky Way (1969) • @CinemaJabe

"𝑬𝒗𝒆𝒏𝒊𝒏𝒈 𝑫𝒓𝒆𝒂𝒎" 𝒃𝒚 𝑨𝒍𝒑𝒉𝒐𝒏𝒔𝒆 𝑶𝒔𝒃𝒆𝒓𝒕 • #Painting • @CinemaJabe

ملودرام جان‌گداز و تکان‌دهنده‌ی «سانشوی مباشر»، از بزرگ‌ترین آثار تاریخ سینماست. در این فیلم، سادگی توهمی بیش نیست و هم مضمون و هم سبک، به شبکه‌ای پیچیده و به دقت طراحی شده می‌مانند. تراژدی فراز و نشیب‌ها و جدائی‌های خانوادگی در هر لحظه بیش از آن‌که توسلی صرف به احساسات تماشاگر باشد، آگاهی جدید و مکاشفه گونه‌ای به او می‌بخشد. تصاویر جایی میان واقعیت، شعر، کابوس و رؤیا سیر می‌کنند. میزوگوچی جهان خشن و بی‌ترحم را در منتهای بی‌پروایی و تقدیرگرایی به تصویر می‌کشد. پایان فیلم، تجدید دیدار مادر و پسر و آن کرین شگرف دوربین به بالا، شکوه محض است و حصار زمان و مکان را درمی‌نوردد. ▫Sansho the Bailiff (1954) ▪Director: Kenzi Mizoguchi • @CinemaJabe

عنوان «جایی برای پیرمردها نیست» از نخستین سطر شعر «قایقرانی به بیزانس» اثر ویلیام باتلر ییتس گرفته شده است:

دیگر جایی برای پیرمردها نیست. جوانان در آغوش یکدیگر، پرندگان در میان درختان، آن نسل‌های رو به مرگ، غرق در آواز خویش...

در شعر، پیرمرد احساس می‌کند جهان اطرافش دیگر جای او نیست؛ جهانی سرشار از جوانی، زایش و چرخه‌ی طبیعت که او را به سوی جست‌وجوی معنایی فراتر از زندگی مادی سوق می‌دهد. مک‌کارتی همین احساس بیگانگی را به غرب تگزاس منتقل می‌کند: کلانتر بِل پیر شده و احساس می‌کند دنیایی که زمانی می‌شناخت، با خشونتی تازه و غیرقابل‌فهم تغییر کرده است. او نه‌تنها با مجرمان، بلکه با پایان ارزش‌ها و شیوه‌ی زندگی نسل خودش مواجه است؛ از این نظر، عنوان فیلم اشاره‌ای به سرزمینی دارد که دیگر برای آدم‌هایی مثل بِل، با اخلاق و جهان‌بینی قدیمی‌شان، جایی در آن باقی نمانده است. ▫No Country for Old Men (2007) ▪Directors: Coen Brothers • #Facts • @CinemaJabe

"𝑺𝒖𝒎𝒎𝒆𝒓 𝑴𝒐𝒓𝒏𝒊𝒏𝒈" 𝒃𝒚 𝑮𝒊𝒐𝒗𝒂𝒏𝒏𝒊 𝑮𝒊𝒂𝒄𝒐𝒎𝒆𝒕𝒕𝒊 • #Painting • @CinemaJabe