دور.

-زانوی‌ غمم، بغلم کن.

-زانوی‌ غمم، بغلم کن.

شما که غریبه نیستین یه شبایی تو زندگی هست که آدم تا خرخره پر از نیازه، نیاز به شنیدن و قضاوت نشدن، نیاز به دستی که از این لجن تنهایی نجاتش بده، هر آدمی که اون شب رو تنها بگذرونه، از فرداش یه آدم کاملا جدیده.

و در آخرین جمعه مهر‌ماه: غمگینم میکرد، اما نمیتوانستم رهایش کنم، انگار تنها چیزی بود که احساس زنده بودن را دوباره به من میداد، گویا گرمای خورشید بود برای این سرزمین یخ زده‌، یا ریشه برای این ساقه‌های خشکیده، یا شاید هم نخی ک مرا به این زندگی زندگی وصل میکرد! 🌥

پیش از آنکه تو را ببینم، اگرچه زنده ولی تهی بودم. - لاادری

کاش من غروبی بودم، که تو هر روز آن را تماشا میکردی!

«همیشه به خودم دروغ می‌گویم. اگر با خودم صادق بودم دیگر نمی‌توانستم امیدوار باشم.» خانواده تیبو / روژه مارتن دوگار

نشد دیگه، اشکال نداره بار اولی نیست ک نمیشه.

مرا بپیچ در حریر بوسه‌ات.

-نوبت ماهم میرسه؛ صبح میشه ماهم شب مون.🌘

-منو با خودت به ماه ببر، و بذار بین ستاره ها پرسه بزنم!

-در اخر؛ مهم نیست که حرفا چقدر قشنگ به گوش برسن، رفتار همیشه همه چیز را نشان میدهد.

-متاسفم عزیزم که تو غمیگنی، و دست‌های من از تو دور‌اند‌.🌒

-تاریک بودم، و او چنان نگاهم میکرد که گویی من تنها ستاره‌ای بودم که به چشم می‌آمد! •🌠•