معمای عشق

○ از صبا پرس که ما را همه شب تا دمِ صبح بویِ زلفِ تو همان مونسِ جان است که بود… #حافظ 🍏🍎🍃

○ بهتر خواهد شد حال تان درد و‌رنج تان شفا خواهد یافت آرامش خواهد آمد نرم و        آهسته چون غروبِ تابستان از شاخسارانِ سبز و انبوه به پایان فرو خواهد ریخت. برادران بیمار هم تختی هایِ من اندکی تحمل کنید تنها اندکی بیرونِ این در مرگ نه زندگانی و امید در انتظار است ما را دنیا و هیاهویی پر شور. دوباره از تخت ها خواهید برخاست با گام هایِ بلند لذتِ خورشید را نمک را آفتاب را کشف خواهید کرد. زرد شدن چون..  لیمو آب شدن چون.. شمع و ناگاه چون‌ افرایی کهنسال فرو خلیدن در شانِ نامِ ما نیست برادرانِ بیمارم ما نه لیمو  نه شمع نه درختِ افراییم شکر ما انسان هستیم می دانیم دارو و امید را چگونه درهم بیامیزیم چگونه به پا خیزیم وگام بگذاریم بر ضمیرِ خاک و بگوئیم : باید باید زندگی کرد برادرانِ بیمارم درد و رنج به سرانجام خواهد رسید. آرامش خواهد آمد نرم وُ       آهسته و‌ باز خواهیم یافت لذتِ خورشید را نمک را آفتاب را چون غروبِ تابستان که از شاخسارانِ سبز و انبوه به پایین        فرو‌خواهد ریخت. ✍#ناظم_حکمت 🍏🍎🍃