ناز

شاه مُرده، حالا بازم خودت میدونی.

مگه من جز خانواده و سه تا رفیق چی دارم تو این دنیا؟ که همونا هم میگان.

سرعت اینترنتم در حد باز و بسته کردن کانالاس.

شنبه ها آدم نباید زنده باشه.

ما دخترا در هر دعوایی در هر شرایطی:

پیشونیم رو ببوس و بخوابیم؛ نهایتا بقیه شو یه دکمه skip می‌زنیم که کار به LD نرسه.

خسته؟ کم بودم که خسته نشی، اما حالا :

پیشونیم رو ببوس و بخوابیم؛ نهایتا بقیه شو یه دکمه skip می‌زنیم که زیاد خستت نکنم.

پیشونیم رو ببوس و بخوابیم نهایتا بقیه شو یه دکمه skip می‌زنیم که زیاد خستت نکنم.

دیگه حوصله اینو که کی هست کی نیست کی پیگیره کی حالمو میپرسه کی چپشم کی راستمه کی زندس کی مردس رو ندارم چون هم برای ما بهترش ریخته هم برای اونا، یا حق.

انگار برای تنهایی ساخته شده‌م. و این بعد از هر معاشرتِ ناموفق با آدما کوبیده می‌شه توو صورتم و بازم آدم نمی‌شم‌.

میشه دغدغه هاتونو تومون فرو نکنید؟ بمن چه که فردا تو دیت میخوای چه آرایشی داشته باشی کصکش.

بیخیال خواب. قهوه هم میزنم مثلا تو هستی و نشسته‌ای کنارم.

رو ملحفه ی کنارم دست میکشم،نیستی بازم. هیچکس نیس.

.

همش آخر شب ها به خودم میگم‌ عب نداره و فردا KIR تو آخوندتر.

با من حرف بزن؛ همون موقع ها که ساکتم.

عزیزم چرا با 2/5 کا سایبت لاس میزنی؟