مجلهٔ عسل طعم تلخ دارد.

-انقلاب مشروطه ایران

به اسلام و خامنه‌ای و آخوند و جمهوری اسلامی نفرت می‌ورزم چون می‌تونم.

از پروپاگاندای وینتیج-پینترستی-استتیک خسته شدم.

ما که عادت نداشتیم دخترانمان را زنده به گور کنیم. ما برای خودمان تمدن و ثروت و آزادی و آبادی داشتیم و فقر را فخر نمی‌دانستیم. همه اینها را از ما گرفتند و بجایش فقر،جهل و خرافات، پریشانی، مرده پرستی، گریه و عزا و پوچی برایمان آوردند. _صادق هدایت

-shrinking

اگر نفرت ما از شما را به الکتریسیته تبدیل کنند، تمام جهان را روشن خواهد کرد.

حالم از اسلام ناب محمدی‌تون بهم می‌خوره.

هزارتا حرف قشنگ بلدم بزنم که دست یه نفر رو از باتلاق بگیره بکشه بیرون اما خودم تو همون باتلاق دارم غرق میشم، هزارتا راه بلدم که حال کسی رو خوب کنه اما حال خودم انگار سرجاش نیست، انگار تو هر جمعی میتونم با همه بجوشم اما تنهای تنهای تنها باشم، انگار غریق نجاتیم که تو دریا غرق میشه، اینا ترسناکه، اینا زورم نرسیدنه، مشکل من دنیا و اتفاقای مزخرفش نیستن، مشکل من خودمم که زورم به خودم نمیرسه، اعتمادی که از خودم به بقیه نشون دادم خودم به خودم ندارم، انگار همه جواب‌ها رو بلدم اما همه رو غلط می‌نویسم، انگار که آدرس درست رو میدونم اما از کوچه اشتباه میرم، به بن بست میرم، میرم که ته خیابون گریه‌ام بگیره، شاکی باشم، انگار همه چشمه‌ها برای خودم خشکیده و راهی برای رفع این تشنگی نمیشناسم، انگار اتفاق خوبی میتونم باشم اما نه برای خودم، نه برای زندگی خودم.

این بچه بازی ها چیه ترقه میزنید؟ مثل یک مسلمان واقعی به خودتون بمب وصل کنید🙏

از بین تمام کتاب‌هایی که خوندم این تیکه از کتاب تمام نور‌هایی که نمیتوانیم ببینم هیجوقت از یادم نمیره. خیلی به این جمله برمی‌گردم، خیلی بهش فکر میکنم. «همه می گویند من شجاع هستم. وقتی که بینایی‌ام را از دست دادم، همه گفتند شجاع هستم.وقتی پدرم رفت، همه گفتند شجاع هستم؛ اما این شجاعت نیست. چون من چاره‌ی دیگری ندارم. من از جایم بلند می شوم و زندگی را ادامه می دهم. مگر تو همین کار را نمی کنی؟ مگر تمام مردم این کار را نمی کنند؟»

لیست کارهایی که این روزا برای بهتر کردن وضعیت روانیم انجام میدم: ۱)