جهان چگونه کار می کند؟

محیط بدن در بک بیمار مرگ مغزی کاملاً خصمانه است و ارزیابی عملکرد کلیه را دشوار می‌کند. در طول آزمایش، اندام‌های بیمار شروع به از کار افتادن کردند، لخته شدن خون غیرطبیعی در او ایجاد شد، و همچنین به دلیل ساختار، خون او اسیدی‌تر شد. محققان از داروها و تزریقات مختلفی برای مقابله با این اثرات مرگ مغزی در طول مطالعه استفاده کردند، ممکن است این اثرات عملکرد کلیه خوک را تضعیف کند. با توجه به اینکه، حتی در پیوند انسان به انسان، کلیه‌های اهداکنندگان مرگ مغزی اغلب عملکرد پیوند را به تأخیر می‌اندازند، به این معنی که آنها اغلب یک هفته ادرار نمی‌کنند و چندین هفته بیشتر طول می‌کشد، این اتفاق تعجب‌آور نبود. به طور کلی، این مطالعه نشان می دهد که، در حالی که بسیاری از موانع برای پیوند کلیه خوک به انسان برطرف شده است، بسیاری از سؤالات در مورد این روش بی پاسخ مانده است. مطالعات آینده بر روی افراد مرگ مغزی می‌تواند برخی از پاسخ‌ها را به این سؤالات ارائه دهد، در حالی که برخی دیگر ممکن است نیاز به بررسی در پستانداران غیر انسانی داشته باشند. و در نهایت، برخی از سوالات در آزمایشات بالینی در انسان های زنده مورد توجه قرار خواهد گرفت. ترجمه:یاس https://www.livescience.com/double-pig-kidney-transplant-experiment 🔭با ما جهان را کاوش کنید 💬Scientific chat: @world_function 💫کانال جهان چگونه کار می کند💫 ╭┅═ঈ🌎ঊ═┅╮ 🆔 @Function_of_the_world ╭┅═ঊ🌐 ঈ═┅ه

پیوند دو طرفه کلیه خوک در بیمار مرگ مغزی با موفقیت انجام شد دانشمندان با موفقیت دو کلیه را از یک خوک اصلاح شده ژنتیکی، به یک گیرنده انسانی پیوند زدند و دریافتند که این اندام ها ادرار تولید می کنند و در طول آزمایش چند روزه توسط سیستم ایمنی بدن شخص، رد نشدند. این روش در یک بیمار مرگ مغزی که به عنوان اهداکننده عضو ثبت نام کرده بود و خانواده‌اش اجازه انجام این تحقیق را داده بودند، انجام شد. در سپتامبر ۲۰۲۱، پزشکان آزمایش مشابهی را با یک بیمار مرگ مغزی انجام دادند که طی آن یک کلیه خوک اصلاح شده ژنتیکی را به بیمار متصل کردند. تیم دانشگاه نیویورک به اعلام کرد: کلیه در طول دوره مطالعه ۵۴ ساعته به طور طبیعی کار می کرد، مواد زائد را از خون فیلتر می کرد و ادرار تولید می کرد، بدون اینکه هیچ نشانه فوری از رد پیوند وجود داشته باشد. اما کلیه برای کل دوره آزمایش خارج از بدن گیرنده باقی ماند و به رگ های خونی در قسمت بالایی پا متصل شده بود. در مطالعه جدید، محققین نه یک، بلکه دو کلیه خوک را در داخل بدن گیرنده پیوند زدند، جایی که کلیه‌ها در طی یک پیوند معمولی از انسان به انسان، قرار می‌گرفتند. کلیه های مورد استفاده در این مطالعه از خوک های اصلاح شده ژنتیکی ساخته شده توسط Revivicor، یکی از شرکت های تابعه United Therapeutics تهیه شده اند. اوایل این ماه، پزشکان از قلب خوک دیگری برای انجام اولین عمل جراحی پیوند قلب در نوع خود، استفاده کردند. خوک مورد استفاده برای پیوند قلب، تغییرات ژنتیکی مشابهی با خوک مورد استفاده در مطالعه پیوند کلیه جدید داشت. بیشتر این تغییرات ژنتیکی برای کاهش خطر رد پیوند توسط بدن انسان در نظر گرفته شده است. به عنوان مثال، خوک های اصلاح شده فاقد سه ژن هستند که هر کدام کربوهیدرات های خاصی را کد می کنند. در بدن انسان، این مولکول های کربوهیدرات می توانند یک واکنش ایمنی تهاجمی را ایجاد کنند. خوک‌های اهداکننده همچنین فاقد ژنی هستند که گیرنده‌های هورمون رشد خاص را کد می‌کند و بدون این گیرنده، پس از پیوند به فرد، رشد اندام‌های خوک‌ها متوقف می‌شود. این خوک‌ها شش ژن اضافی را دارند که از ژنوم انسان استخراج شده است: چهار ژن برای کمک به آشناتر نشان دادن اندام‌های هر خوک برای سیستم ایمنی انسان و دو ژن برای جلوگیری از تشکیل لخته‌ خون. به طور کلی، کلیه‌های خوک شباهت زیادی به کلیه‌های انسان داشتند، اما از چند جنبه متفاوت بودند. برای مثال، کلیه‌های خوک در لمس نرم‌تر بودند. کپسول نازک تری داشت که سطوح بیرونی آنها را می پوشاند. و حالبهای خوک (مجاری که توسط آنها ادرار از کلیه به مثانه می رسد) قطری بزرگتر از حالبهای معمولی انسان داشتند. در این مرحله، مشخص نیست که آیا این تفاوت‌های جزئی ممکن است بر عملکرد کلیه‌ها در انسان تأثیر بگذارد یا خیر. این تیم با برداشتن هر دو کلیه و تهیه داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی، برای کاهش خطر رد عضو، گیرنده انسان را برای عمل پیوند آماده کردند. سپس، پس از قرار دادن هر دو کلیه خوک در گیرنده، تیم اعضای بدن را برای حدود سه روز تحت نظر گرفتند. آنها مشاهده کردند که در آن زمان، بدن در برابر کلیه پاسخ ایمنی نشان نداد. هنگامی که پدیده ای به نام "رد بیش از حد حاد" رخ می دهد، بدن بلافاصله پس از اتصال به یک عضو پیوندی به سیستم گردش خون انسان، پس از رسیدن آنتی بادی های موجود در خون به اندام، شروع به حمله می کند. آزمایش این خوک اهدایی برای رتروویروس‌های درون‌زای خوک منفی بود (ویروس‌هایی که می‌توانند در DNA خوک پنهان شوند و می‌توانند سلول‌های انسان را آلوده کنند) و تیم تأیید کرد که پس از پیوند نیز هیچ نشانه‌ای از این ویروس‌ها وجود ندارد. پس از پیوند، کلیه راست در ابتدا تولید ادرار خوبی داشت، در حالی که کلیه چپ ادرار بسیار کمتری تولید می کرد. محققان خاطرنشان کردند که دلیل این تفاوت ناشناخته است، اما ممکن است به نحوه تهیه اولیه هر عضو از خوک اهداکننده مربوط باشد. در مقایسه با کلیه راست، کلیه چپ پس از قطع شدن جریان خون خوک و قبل از قرار دادن روی یخ، زمان بیشتری را در دمای اتاق سپری کرد. محققان گفتند برای دانستن اینکه چگونه چنین عواملی ممکن است عملکرد اندام خوک در گیرنده انسان را مختل کند، به تحقیقات بیشتری نیاز است. اگرچه هر دو کلیه ادرار تولید می‌کردند، البته در مقادیر متفاوت، اما هیچ یک از اعضای بدن مانند یک کلیه با عملکرد کامل، ضایعات خون را فیلتر نمی‌کرد. این تیم دریافتند که سطح کراتینین، محصول زائد عملکرد سلول های عضلانی، در خون به مرور زمان کاهش نمی یابد و هیچ یک از کلیه ها کراتینین قابل توجهی را در ادرار دفع نمی کنند. محققان خاطرنشان کردند: مشخص نیست که آیا این اختلال ناشی از آسیب به کلیه ها است یا به تغییرات فیزیولوژیکی ناشی از مرگ مغزی مربوط می شود.

مطالعه نشان می دهد که اگر در خطر مرگ زودرس هستید، چیزی در چشمان شما آن را آشکار می کند اسکن سریع و بدون درد کره چشم انسان می تواند روزی به پزشکان کمک کند تا سالمندانی را که در معرض خطر مرگ و میر زودرس هستند، سریع شناسایی کنند. واضح است که افزایش سن بر بدن همه افراد تأثیر می گذارد، اما فقط به این دلیل که دو نفر سال های یکسانی را پشت سر می گذارند به این معنی نیست که از نظر فیزیکی با سرعت یکسانی در حال زوال هستند. نگاه کردن عمیق به چشمان یک فرد می تواند راه بسیار بهتری برای اندازه گیری سن واقعی بیولوژیکی آنها باشد و این می تواند نگاهی اجمالی به سلامت آینده بیماران داشته باشد. اکنون یک مدل یادگیری ماشینی آموزش داده شده است که می تواند سال های زندگی افراد را به سادگی با نگاه کردن به شبکیه چشم، که بافت پشت چشم است، پیش بینی کند. این الگوریتم به قدری دقیق است که می تواند سن نزدیک به ۴۷۰۰۰ بزرگسال میانسال و مسن در بریتانیا را در یک براکت 3.5 ساله پیش بینی کند. فقط بیش از یک دهه پس از اسکن این شبکیه ها، ۱۸۷۱ نفر مرده بودند و کسانی که شبکیه به ظاهر پیرتری داشتند بیشتر در این گروه قرار گرفتند. به عنوان مثال، اگر الگوریتم پیش‌بینی می‌کرد که شبکیه چشم افراد یک سال از سن واقعی‌شان بزرگ‌تر است، خطر مرگ به هر دلیلی در ۱۱ سال آینده ۲٪ افزایش می‌یابد. در عین حال، خطر مرگ آنها به دلیلی غیر از بیماری قلبی عروقی یا سرطان ۳٪ افزایش یافت. یافته‌ها صرفاً مشاهده‌ای هستند، به این معنی که ما هنوز نمی‌دانیم چه چیزی این رابطه را در سطح بیولوژیکی هدایت می‌کند. با این وجود، نتایج شواهد فزاینده ای را تایید می کنند که شبکیه چشم به آسیب های ناشی از پیری بسیار حساس است. از آنجایی که این بافت مرئی میزبان رگ‌های خونی و اعصاب است، می‌تواند اطلاعات مهمی در مورد سلامت عروق و مغز یک فرد به ما بدهد. مطالعات قبلی نشان داده‌اند که سلول‌های پشت چشم انسان می‌توانند به ما در پیش‌بینی شروع بیماری‌های قلبی عروقی، بیماری کلیوی و سایر علائم پیری کمک کنند. اما این اولین مطالعه ای است که «شکاف سنی شبکیه» را به عنوان یک پیش بینی کننده قوی مرگ و میر در کل ارائه می کند. محققان می گویند: ارتباط قابل توجه بین فاصله سنی شبکیه و مرگ و میر غیر قلبی عروقی/غیر سرطانی، همراه با شواهد رو به رشد ارتباط بین چشم و مغز، ممکن است از این تصور حمایت کند که شبکیه "پنجره" بیماری‌های عصبی است. از آنجایی که تنها ۲۰ نفر در این مطالعه به دلیل زوال عقل جان باختند، محققان نتوانستند این اختلال مغزی خاص را با سلامت شبکیه مرتبط کنند. آنها همچنین خاطرنشان می کنند که مرگ و میرهای مرتبط با بیماری های قلبی عروقی، به دلیل پیشرفت های پزشکی در سال های اخیر کاهش یافته است. این بدان معناست که سلامت شبکیه همچنان می‌تواند دریچه مهمی برای سلامت قلب و عروق باشد، علی‌رغم این واقعیت که با مرگ و میر قلبی عروقی مرتبط نیست. به عنوان مثال، مطالعات قبلی نشان داده اند که عکس های شبکیه می تواند به پیش بینی عوامل خطر قلبی عروقی کمک کند. این مجموعه کار از این فرضیه پشتیبانی می کند که شبکیه چشم نقش مهمی در روند پیری دارد و به آسیب های تجمعی ناشی از افزایش سن که خطر مرگ و میر را افزایش می دهد حساس است. سایر پیش‌بینی‌کننده‌های موجود سن بیولوژیکی، مانند تصویربرداری عصبی، ساعت متیلاسیون DNA، و ساعت پیری رونوشت، به اندازه‌ای که فاصله سنی شبکیه به نظر می‌رسد دقیق نیستند. این روش ها همچنین می توانند پرهزینه، زمان بر و تهاجمی باشند. در این میان شبکیه چشم به راحتی در کمتر از ۵ دقیقه اسکن می شود. اگر بتوانیم در مورد نحوه اتصال این لایه بافت به بقیه بدن بیشتر بیاموزیم، پزشکان می توانند به ابزاری جدید و عالی دسترسی داشته باشند. این مطالعه در مجله British Journal of Ophthalmology منتشر شد. ترجمه:یاس https://www.sciencealert.com/looking-deep-into-your-eyes-could-reveal-whether-you-re-a-fast-ager 🔭با ما جهان را کاوش کنید 💬Scientific chat: @world_function 💫کانال جهان چگونه کار می کند💫 ╭┅═ঈ🌎ঊ═┅╮ 🆔 @Function_of_the_world ╭┅═ঊ🌐 ঈ═┅ه

درون زمین سریعتر از چیزی که فکر می کردیم سرد می شود و این اوضاع را به هم می ریزد زمین حدود چهار و نیم میلیارد سال پیش شکل گرفت. از آن زمان به بعد، به آرامی در داخل سرد می شود. در حالی که دمای سطح و اتمسفر در طول اعصار در نوسان است، درون مذاب - قلب تپنده سیاره ما - در تمام این مدت در حال خنک شدن بوده است. این یک استعاره ناقص نیست. دینام دوار و همرفت در اعماق زمین چیزی است که میدان مغناطیسی وسیع آن را تولید می کند، ساختاری نامرئی که دانشمندان معتقدند از جهان ما محافظت می کند و به زندگی اجازه رشد می دهد. علاوه بر این، همرفت گوشته، فعالیت های تکتونیکی و آتشفشانی به حفظ حیات از طریق تثبیت دمای جهانی و چرخه کربن کمک می کند. فضای داخلی زمین در حال خنک شدن است و به سرد شدن ادامه خواهد داد، این بدان معناست که در نهایت فضای داخلی جامد می شود و فعالیت های زمین شناسی متوقف می شود و احتمالاً زمین را به سنگی بایر، شبیه به مریخ یا عطارد تبدیل می کند. تحقیقات جدید نشان داده است که این ممکن است زودتر از آنچه قبلا تصور می شد اتفاق بیفتد. راه حل کلیدی می تواند یک ماده معدنی در مرز بین هسته بیرونی آهن نیکل زمین و گوشته پایین سیال مذاب بالای آن باشد. این کانی مرزی بریگمانیت نامیده می شود و سرعت انتقال گرما بر سرعت تراوش گرما از هسته و خارج شدن آن به گوشته تأثیر می گذارد. تعیین این میزان به سادگی آزمایش رسانایی بریگمانیت در شرایط جوی نیست. رسانایی گرمایی می تواند بر اساس فشار و دما متفاوت باشد که در اعماق سیاره ما بسیار متفاوت است. برای غلبه بر این مشکل، تیمی از دانشمندان به سرپرستی سیاره‌شناس موتوهیکو موراکامی از ETH زوریخ در سوئیس، یک بلور بریگمانیت را با لیزرهای پالسی تابش کردند و همزمان دمای آن را به ۲۴۴۰ کلوین و فشار را به ۸۰ گیگا پاسکال نزدیک کردند. شرایط در گوشته پایین - تا ۲۶۳۰ کلوین و ۱۲۷ گیگا پاسکال فشار. موراکامی گفت: با این سیستم اندازه گیری می توانیم نشان دهیم که هدایت حرارتی بریگمانیت حدود 1.5 برابر بیشتر از حد فرض شده است. این بدان معناست که جریان گرما از هسته به گوشته بیشتر از چیزی است که فکر می‌کردیم - و بنابراین، سرعت سرد شدن فضای داخلی زمین سریع‌تر از چیزی است که فکر می‌کردیم. و این روند می تواند تسریع شود. وقتی بریگمانیت سرد می‌شود، به ماده معدنی دیگری به نام پست پروسکایت تبدیل می‌شود که از نظر حرارتی رسانایی بیشتری دارد و بنابراین سرعت اتلاف حرارت از هسته به گوشته را افزایش می‌دهد. موراکامی گفت: نتایج ما می تواند دیدگاه جدیدی در مورد تحول دینامیک زمین به ما بدهد. آنها نشان می دهند که زمین، مانند سایر سیارات سنگی عطارد و مریخ، بسیار سریعتر از حد انتظار در حال خنک شدن و غیرفعال شدن است. در مورد اینکه دقیقا چقدر سریعتر، مشخص نیست. خنک شدن کل یک سیاره چیزی نیست که ما به خوبی درک کنیم. مریخ کمی سریعتر سرد می شود زیرا به طور قابل توجهی کوچکتر از زمین است، اما عوامل دیگری نیز وجود دارند که ممکن است در سرعت سرد شدن درون سیاره نقش داشته باشند. به عنوان مثال، فروپاشی عناصر رادیواکتیو می تواند گرما تولید کند که برای حفظ فعالیت های آتشفشانی کافی است. چنین عناصری یکی از منابع اصلی گرما در گوشته زمین هستند، اما سهم آنها به خوبی درک نشده است. موراکامی گفت: ما هنوز اطلاعات کافی درباره این نوع رویدادها نداریم تا بتوانیم زمان آنها را مشخص کنیم. به هر حال، احتمالاً روند سریعی در مقیاس انسانی نخواهد بود. در واقع، این امکان وجود دارد که زمین با مکانیسم های دیگر مدت ها قبل از آن غیرقابل سکونت شود. بنابراین ممکن است کمی زمان داشته باشیم تا بیشتر روی مشکل کار کنیم تا آن را کشف کنیم. تحقیقات این تیم در Earth and Planetary Science Letters منتشر شده است. ترجمه:یاس https://www.sciencealert.com/earth-s-insides-are-cooling-faster-than-we-thought-and-it-will-mess-things-up 🔭با ما جهان را کاوش کنید 💬Scientific chat: @world_function 💫کانال جهان چگونه کار می کند💫 ╭┅═ঈ🌎ঊ═┅╮ 🆔 @Function_of_the_world ╭┅═ঊ🌐 ঈ═┅ه

🔹آیا "خویشتن" حقیقت دارد ؟ 🔹ماتریکس چیست؟ 🔹آیا جهان درون و جهان بیرون یکیست؟ 🔹نظریه آگاهی بزرگترین فریب است 🔹ابعاد پنهان جهان 🔹آیا حقیقت و واقعیت , یکسان هستند؟ 🔹آیا انتهای جهان همان انتهای ذهن است؟ 🔹آیا واقعیت صرفا یک باور است؟ همه در کانال زیر 👇👇 https://t.me/joinchat/AAAAAEMC3sEn0SZ4IugWnw گروه ماتریکس 👇👇 https://t.me/+5y7a-RhMxl8zNzhk

اثر ماه" چیست و چه ارتباطی با حملات کوسه دارد؟ وقتی ماه کامل بالا می آید، اتفاقات عجیبی می تواند بر روی زمین رخ دهد. صدف ها به سرعت بسته می شوند. مرجان ها تخم ریزی می کنند. زئوپلانکتون ها عمیق تر می شوند. پرندگان دریایی به ساحل می چسبند. و شیرها کمتر شکار می کنند. چندین مورد از این رفتارها با نور ماه گره خورده است. برخی، به جزر و مد. اما بعضی اصلاً توضیح روشنی ندارند. به عنوان مثال، داده های بیش از ۵۰ سال حمله کوسه ها اکنون نشان می دهد که کوسه ها زمانی که ماه کامل تر است، انسان ها را بیشتر گاز می گیرند. استیو میدوی بوم‌شناس از دانشگاه ایالتی لوئیزیانا توضیح می‌دهد: مسئله نور بیشتر در شب برای کوسه‌ها نیست. بیشتر حملات کوسه در نور روز اتفاق می‌افتد. پس چیست؟ ما نمی دانیم. این رابطه می تواند به سادگی تصادفی باشد - تصادفی در داده ها - یا می تواند نتیجه "اثر قمری" باشد. اثر ماه یک ارتباط ثابت نشده بین فازهای ماه و فعالیت گیاهان و حیوانات در اینجا روی زمین است. ممکن است در ابتدا ماوراء الطبیعه به نظر برسد، اما دلیل خوبی برای مشکوک شدن یک رشته نامرئی از نزدیکترین همسایه ما وجود دارد که زندگی را در سیاره ما عروسک گردانی می کند. برای مثال، یک متاآنالیز اخیر، شواهد قانع‌کننده‌ای یافت که جزر و مد گرانشی می‌تواند نحوه خواب، حرکت و رشد حیوانات و گیاهان را تغییر دهد. اگرچه، نحوه دقیق وقوع این اتفاق هنوز یک راز است. به نظر می رسد که زندگی دریایی به ویژه تحت تأثیر ماه قرار گرفته است و کوسه ها نیز از این قاعده مستثنی نیستند. حرکات و الگوهای تغذیه طبیعی آنها در گذشته با ریتم قمری گره خورده است. با این حال کوسه ها تنها حیوانات بزرگی نیستند که رفتار خود را با ماه تغییر می دهند. موج سواران از جمله افرادی هستند که بیشتر تحت تاثیر حملات کوسه قرار می گیرند و بهترین شرایط برای موج سواری بیشتر در ماه کامل رخ می دهد. شاید این فعالیت ما در هنگام ماه کامل است که منجر به حملات بیشتر کوسه ها می شود، و اگر چنین است، خوب است بدانیم چگونه چنین پرخاشگری را تحریک می کنیم. اگرچه این دلیل محکمی نیست که حملات کوسه ترجیحاً در طول دوره‌های روشنایی بیشتر ماه (به عنوان مثال، یک ماه کامل) اتفاق می‌افتد، این نتایج اولین ارزیابی جهانی است که هرگونه شواهدی از حملات کوسه‌ها مرتبط با فاز ماه را گزارش می‌کند، و به همین دلیل نیاز به تحقیقات و بررسی های بیشتری دارد. همچنین مهم است که توجه داشته باشید که گاز کوسه در عین ترسناک بودن، نسبتاً نادر است. این ماهی ها نقش حیاتی در اکوسیستم های اقیانوسی به عنوان شکارچیان راس دارند. بسیاری از گونه های آنها کاهش جمعیت یا جابجایی عظیمی را در زیستگاه خود تجربه می کنند که آنها را به مناطق پرجمعیت تر نزدیک می کند. در حالی که حوادث حمله کوسه ها با افزایش تعداد افرادی که در آب همراه آنها هستند در حال افزایش است، انسان ها خیلی بیشتر از آنچه ما تصور می کنیم بدون حادثه با کوسه ها شنا کرده اند. مشخص نیست که کوسه ها انسان ها را به عنوان طعمه هدف قرار می دهند، اما گاهی اوقات ما را با آن اشتباه می گیرند. به تحقیقات بیشتری نیاز است تا بفهمیم اینجا چه اتفاقی می‌افتد، Midway می‌گوید که هر گونه احتمالی برای کاهش چنین تعاملات مضر مطمئناً وجود دارد. در این بین، شنا به صورت گروهی و دوری از آب در هنگام سحر و غروب می تواند خطر برخوردهای غیر دوستانه را کاهش دهد. این مطالعه در Frontiers در Marine Science منتشر شده است. ترجمه:یاس https://www.sciencealert.com/sharks-might-really-bite-humans-more-during-certain-phases-of-the-moon 🔭با ما جهان را کاوش کنید 💬Scientific chat: @world_function 💫کانال جهان چگونه کار می کند💫 ╭┅═ঈ🌎ঊ═┅╮ 🆔 @Function_of_the_world ╭┅═ঊ🌐 ঈ═┅

پدیده مرگ سلولی قابل برگشت است طبق تحقیقات جدید، پیروپتوز، نوعی مرگ برنامه ریزی شده سلولی مرتبط با عفونت و پاسخ التهابی، در واقع می تواند متوقف و مدیریت شود – در حالی که قبلا تصور می شد این فرآیند پس از شروع غیرقابل برگشت است. از بین بردن سلول‌ها با پیروپتوز چیزی است که بدن برای سالم ماندن از آن استفاده می‌کند، اگرچه چنین روش‌هایی نیز می‌توانند برای ایجاد آسیب ربوده شوند. چیزی که مطالعه مرگ سلولی را چالش برانگیز می کند، غیرقابل پیش بینی بودن نحوه شروع آن، همراه با انواع مختلفی از اثرات آن در سلول های مختلف و افراد مختلف است. تیم تحقیقاتی در اینجا از روش جدیدی برای تجزیه و تحلیل پیروپتوز استفاده کردند و یک نسخه سفارشی از پروتئین مرتبط با مرگ سلولی را ایجاد کردند که به نور پاسخ می‌داد. آزمایش‌های آزمایشگاهی نشانه‌هایی از پیروپتوز را نشان داد که به صورت پویا در پاسخ به شرایط خارجی خود تنظیم می‌شود. گری مو داروساز از دانشگاه ایلینوی شیکاگو می گوید: این به ما نشان داد که این شکل از مرگ سلولی بلیط یک طرفه نیست. این فرآیند در واقع با یک دکمه لغو، یک سوئیچ خاموش، برنامه ریزی شده است. پروتئین ایجاد شده برای این مطالعه، یک نسخه اپتوژنتیک (مقاوم به نور) از gasdermin بود که کلید واکنش های بیوشیمیایی تشکیل دهنده پیروپتوز است. منافذ بزرگی را در غشای سلولی باز می کند تا با دستور بدن آنها را از بین ببرد. محققان با استفاده از فناوری تصویربرداری فلورسنت برای فعال کردن دقیق گازدرمین سفارشی خود، متوجه شدند که تحت شرایط خاصی - مانند غلظت خاصی از یون‌های کلسیم - منافذ باز در عرض چند ثانیه دوباره بسته می‌شوند. در حالی که هنوز روزهای اولیه برای پی بردن به اینکه چرا این اتفاق می‌افتد و شرایط دقیقی که باعث آن می‌شود، وجود دارد، این شواهد نشان می‌دهد که پیروپتوز می‌تواند بسته به آنچه در اطراف آن اتفاق می‌افتد شروع شود و سپس دوباره متوقف شود. مو می‌گوید: گاسدرمین اپتوژنتیک ما به ما این امکان را می‌دهد که از رفتار غیرقابل پیش‌بینی پاتوژن و پاسخ سلولی متغیر بگذریم، زیرا در سطح مولکولی آنچه را که پس از شروع پیروپتوز در سلول اتفاق می‌افتد تقلید می‌کند. چندین بیماری، از جمله برخی سرطان‌ها، نتیجه عملکرد نادرست فرآیندهای مرگ سلولی هستند که آنطور که باید کار نمی‌کنند. این ناکارآمدی همچنین می‌تواند باعث شود که التهاب پس از عفونت از کنترل خارج شود - برای مثال، مانند سپسیس. اگر بتوانیم راه‌هایی برای کنترل اینکه کدام سلول‌ها و چه زمانی از بین می‌روند، بیابیم، دانش بهبودیافته درباره نحوه عملکرد مرگ سلولی - که پیروپتوز یکی از انواع اصلی آن است - می‌تواند به درمان‌های بهتری نیز منجر شود. تحقیقات قبلی راه‌هایی را نشان داده است که باکتری‌ها می‌توانند از حملات پیروپتوز و آپوپتوز (نوع دیگری از مرگ سلولی) جلوگیری کنند، و با هوشمندتر شدن پاتوژن‌ها، مهم است که به داروهایی برای غلبه بر آنها ادامه دهیم. مو می‌گوید: درک نحوه کنترل این فرآیند، راه‌های جدیدی را برای کشف دارو باز می‌کند، و اکنون می‌توانیم داروهایی را پیدا کنیم که برای هر دو طرف مفید باشد. این به ما امکان می دهد تا به تنظیم، تقویت یا محدود کردن این نوع مرگ سلولی در بیماری ها فکر کنیم، جایی که قبلا فقط می توانستیم این فرآیند مهم را حذف کنیم. این تحقیق در Nature Communications منتشر شده است. ترجمه:یاس https://www.sciencealert.com/cell-death-process-thought-to-be-irreversible-can-actually-be-stopped-and-controlled 🔭با ما جهان را کاوش کنید 💬Scientific chat: @world_function 💫کانال جهان چگونه کار می کند💫 ╭┅═ঈ🌎ঊ═┅╮ 🆔 @Function_of_the_world ╭┅═ঊ🌐 ঈ═┅

مستند زیبا و جذاب نئاندرتالها بخش اول ✍مترجم :mike nobdy Instagram:@evoluscience 🔭با ما جهان را کاوش کنید 💬Scientific chat: @world_function 💫کانال جهان چگونه کار می کند💫 ╭┅═ঈ🌎ঊ═┅╮ 🆔 @Function_of_the_world ╭┅═ঊ🌐 ঈ═┅

برای اولین بار، ما شاهد تبدیل یک ستاره غول سرخ به یک ابرنواختر هستیم با قوی‌تر شدن تلسکوپ‌ها، مناظر شگفت‌انگیز زیادی را در فضا می‌بینیم. به گفته محققان، ما برای اولین بار انفجار یک ستاره ابرغول سرخ را در یک ابرنواختر رصد کرده‌ایم. ابرنواختر (SN) 2020tlf، به عنوان نام فنی آن، به مدت ۱۳۰ روز منتهی به انفجار غول پیکر تماشا شد، که نتیجه مرگ ستاره ای در فاصله ۱۲۰ میلیون سال نوری از زمین در کهکشان NGC 5731 و حدود ۱۰ بود. بار بیشتر از خورشید خودمان جرم دارد. این تیم می‌گوید که این نگاه بی‌سابقه به یکی از جذاب‌ترین و بزرگ‌ترین رویدادهای کیهان نشان می‌دهد که همیشه آرامش قبل از طوفان، از نظر انفجارهای ابرنواختری وجود ندارد - چیزی که فرضیات قبلی را به چالش می‌کشد. وین جکپسون، اخترشناس از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی و نویسنده اصلی این مطالعه، می‌گوید: این یک پیشرفت در درک ما از اتفاقاتی است که در ستارگان پرجرم لحظاتی قبل از مرگ رخ می‌دهد. تشخیص مستقیم فعالیت های پیش از ابرنواختر در یک ستاره ابرغول سرخ قبلا هرگز در یک ابرنواختر معمولی نوع دوم مشاهده نشده بود. برای اولین بار، ما انفجار یک ستاره ابرغول سرخ را تماشا کردیم! ابرنواخترها زمانی اتفاق می‌افتند که ستاره‌های پرجرم می‌میرند، یا سوختشان تمام می‌شود و در خود فرو می‌ریزند، و دیگر نیروهای گرانش و واکنش‌های هسته‌ای را در تعادل نگه نمی‌دارند. پس از فروپاشی، یک انفجار غول پیکر و فوق درخشان، امواج ضربه ای را در فضا می فرستد و معمولاً یک هسته متراکم را بر جای می گذارد که توسط ابری از گاز به نام سحابی احاطه شده است. اگرچه این روند دراماتیک هرگز در زمان واقعی دیده نشده بود. دو تلسکوپ در هاوایی در انجام مشاهدات نقش داشتند: مؤسسه نجوم دانشگاه هاوایی Pan-STARRS در هالیکالا، مائوئی، و رصدخانه WM Keck در Mauna Kea، جزیره هاوایی. داده های جمع آوری شده در حال حاضر بینش جدیدی ارائه می دهد. برای مثال، شواهد مستقیمی از مواد متراکم دور ستاره‌ای هنگام انفجار، در اطراف ستاره وجود داشت، که محققان فکر می‌کنند همان گازی است که چندین ماه قبل از آن مشاهده کرده بودند که از ابرغول سرخ خارج شده است. رافائلا مارگوتی، اخترفیزیکدان از دانشگاه برکلی، می‌گوید: مانند تماشای یک بمب ساعتی است. ما هرگز تا به حال چنین فعالیت عظیم و شدیدی ‌ را در یک ستاره ابرغول سرخ در حال مرگ مشاهده نکرده‌ بودیم، جایی که می‌بینیم چنین گسیل نورانی ایجاد می‌کند، سپس فرو می‌ریزد و می‌سوزد. بر اساس مشاهدات، به نظر می‌رسد که حداقل برخی از ابرغول‌های سرخ قبل از تبدیل شدن به ابرنواخترها دچار تغییرات داخلی قابل توجهی می‌شوند(احتمالاً ناپایداری‌های مرتبط با مراحل نهایی سوختن سوخت هسته‌ای) ایجاد فوران‌های شدید و درخشندگی در این موارد مشاهده‌شده. سطح بالای نور تابیده شده، ستاره شناسان را در وهله اول از این ستاره خاص آگاه کرد. این ابرنواختر پس از انفجار نیز به مدت ۳۰۰ روز دیگر تحت نظر قرار گرفت و به اخترشناسان اطلاعات بیشتری برای کار داد. این مشاهدات به عنوان بخشی از آزمایش ابرنواختر جوان، پروژه‌ای در حال انجام برای یافتن انفجارهای ستاره‌ای در آسمان شب در مراحل اولیه انجام شد. با اطلاعات جدیدی که اکنون در دسترس آنهاست، تشخیص وقایع ابرنواختر قبل از وقوع آنها باید آسانتر باشد. جاکوپسن ون گالن می‌گوید: من بیشتر از همه ناشناخته‌های جدیدی که با این مشاهده کشف شده‌اند هیجان‌زده هستم. تشخیص رویدادهای بیشتر مانند SN 2020tlf به طرز چشمگیری بر نحوه تعریف ماه های پایانی تکامل ستارگان تأثیر می گذارد و نناظران و نظریه پردازان را در تلاش برای حل معمای چگونگی سپری کردن آخرین لحظات زندگی ستارگان پرجرم هم نظر می کند. ترجمه:یاس https://www.sciencealert.com/for-the-first-time-we-ve-seen-a-red-giant-star-transition-into-a-supernov 🔭با ما جهان را کاوش کنید 💬Scientific chat: @world_function 💫کانال جهان چگونه کار می کند💫 ╭┅═ঈ🌎ঊ═┅╮ 🆔 @Function_of_the_world ╭┅═ঊ🌐 ঈ═┅

محققین ۱۴ گونه جدید را شناسایی کردند این کشف که در جزیره سولاوسی در اندونزی انجام شده است، تعداد فوق العاده بالایی از پستانداران جدید را شامل می شود که در یک مقاله توضیح داده می شود. شروها متعلق به یک خانواده پستانداران متنوع به نام Soricidae هستند. یک جنس، Crocidura، شامل بیش از ۱۸۰ گونه است. تیمی از دانشمندان از ایالات متحده، اندونزی و استرالیا اکنون به این حشره‌خوار اضافه شده‌اند و ماه گذشته مقاله‌ای را در بولتن موزه تاریخ طبیعی آمریکا منتشر کردند که جزئیات ۱۴ گونه جدید کروسیدورا در سولاوسی، جزیره‌ای در اندونزی را نشان می‌دهد. با توجه به انتشار خبری دانشگاه ایالتی لوئیزیانا، این بزرگترین تعداد پستانداران جدید توصیف شده در یک مقاله علمی از سال ۱۹۳۱ است. این تیم یک بررسی ده ساله انجام داد که در مجموع ۱۳۶۸ خروس را مورد بررسی قرار داد. بر اساس ویژگی‌های فیزیکی و ژنوم حیوانات، تیم به این نتیجه رسید که ۲۱ گونه از حشرات بومی سولاوسی وجود دارد که ۱۴ گونه از آنها قبلاً ناشناس بودند. نویسندگان در مقاله خود می نویسند که تنوع گونه های شرو در سولاوسی تقریباً سه برابر آن چیزی است که در هر جزیره دیگری در جهان مشاهده شده است. به گزارش آسوشیتدپرس، جیک اسسلستین، زیست‌شناس و سرپرست پژوهشی دانشگاه ایالتی لوئیزیانا در ابتدا به یافتن پاسخ سوالاتی در مورد چگونگی تعامل خرچنگ‌ها با محیط خود، با یکدیگر و نحوه شکل‌گیری جوامع محلی علاقه داشت. همانطور که در مقاله توضیح داده شد، او و همکارانش صدها حشره را در ارتفاعات مختلف در کوه‌های سولاوسی به دام انداختند و توالی‌های DNA میتوکندریایی و سایر عناصر ژنتیکی آنها را با نمونه‌های جمع‌آوری‌شده در اوایل دهه ۱۹۰۰ مقایسه کردند و شواهدی از گونه‌های ناشناخته قبلی پیدا کردند. اسلستین می‌گوید که شکل منحصربه‌فرد K مانند جزیره و همچنین زمین‌های کوهستانی آن ممکن است به انزوای جمعیت‌ها منجر شده باشد و در نتیجه به تنوع گونه‌های بالایی که این تیم در حشرات یافتند کمک کرده است، اگرچه این ایده آزمایش‌نشده باقی مانده است. ناتان اس. آپهام، زیست شناس تکاملی در دانشگاه ایالتی آریزونا می گوید که این مقاله که بیش از صد صفحه است، برای همه دانشجویان فعلی و آینده تنوع زیستی پستانداران فوق العاده ارزشمند است. به گزارش آسوشیتدپرس، اسلستین می‌گوید که گام بعدی تعیین توالی ژنوم‌ها برای پاسخ به سؤالاتی در مورد چگونگی تکامل این گونه‌ها خواهد بود. علاوه بر این، او می‌گوید این احتمال وجود دارد که گونه‌های زیرک در ارتفاعات بالاتر از گونه هایی که تیمش جمع‌آوری کرده‌اند، زندگی کنند. هرو هاندیکا یکی از نویسندگان این مقاله می افزاید: ما امیدواریم که یافته های ما بتواند کار و بودجه بیشتری را برای مطالعه تنوع زیستی در کوه ها در پی داشته باشد. ترجمه:یاس https://www.the-scientist.com/news-opinion/researchers-identify-14-new-species-of-shrew-69579 🔭با ما جهان را کاوش کنید 💬Scientific chat: @world_function 💫کانال جهان چگونه کار می کند💫 ╭┅═ঈ🌎ঊ═┅╮ 🆔 @Function_of_the_world ╭┅═ঊ🌐 ঈ═┅

مجله‌ی علمی « Science is for all » کانالی متفاوت با به روز ترین مطالب از منابع علمی جهان برای عموم و متخصصان در موضوعات مختلف علمی. - منبعی دقیق و چالش بر انگیز برای محققان و دانشجویان و اساتید دانشگاه در حیطه های مختلف علمی. 🌐https://t.me/joinchat/SUhJ-ouJ--XwTJuy

آیا زمین در حال بزرگ شدن است یا کوچک شدن؟ سیارات در اثر تجمع، یا با برخورد گرد و غبارهای فضایی که به طور فزاینده‌ای به جرم بزرگ‌تری تبدیل می‌شوند، تشکیل می‌شوند. گرونوف گفت، پس از تشکیل زمین در حدود چهار ونیم میلیارد سال پیش، مقدار کمی از برافزایش به شکل شهاب‌سنگ‌ها ادامه پیدا کرد و به جرم زمین افزوده شد. اما هنگامی که یک سیاره تشکیل می شود، فرآیند دیگری آغاز می شود: فرار جوی. گرونوف گفت که این کار شبیه تبخیر است، اما در مقیاسی متفاوت. به گفته گرونوف، در جو، اتم های اکسیژن، هیدروژن و هلیوم انرژی کافی را از خورشید جذب می کنند تا از جو فرار کنند. بنابراین چگونه این فرآیندها بر جرم کلی زمین تأثیر می گذارد؟ دانشمندان فقط می توانند تخمین بزنند. گرونوف به لایو ساینس گفت: البته، این هنوز در مرحله تحقیقاتی است، زیرا اندازه گیری جرم زمین در زمان واقعی دشوار است. ما وزن زمین را با دقت لازم برای دیدن اینکه آیا زمین در حال از دست دادن یا افزایش است، نداریم. گرونوف گفت، اما با مشاهده میزان شهاب‌ها، دانشمندان تخمین می‌زنند که حدود ۱۶۵۰۰ تن (۱۵۰۰۰ تن متریک) - تقریباً یک و نیم برج ایفل - هر ساله به سیاره برخورد می‌کند و به جرم آن می‌افزاید. در همین حال، دانشمندان با استفاده از داده های ماهواره ای میزان فرار جوی را تخمین زده اند. گرونوف گفت: این چیزی حدود ۸۲۷۰۰ تن (۷۵۰۰۰ تن متریک) یا ۷ برج ایفل است. این بدان معناست که زمین در حال از دست دادن حدود ۶۶۱۰۰ تن (۶۰ هزار تن متریک) در سال است. او گفت در حالی که این خیلی زیاد به نظر می رسد، در مقایسه با کل سیاره، بسیار بسیار کوچک است. گرونوف با استفاده از تخمین‌هایی که در صد سال گذشته برای فرار جوی ایجاد شده است، محاسبه کرد که با نرخ ۶۰ هزار تن اتمسفر از دست رفته در سال، ۵ میلیارد سال طول می‌کشد تا زمین جو خود را از دست بدهد، اگر سیاره راهی برای پر کردن آن نداشته باشد. با این حال، اقیانوس و سایر فرآیندها، مانند فوران های آتشفشانی، به بازسازی جو زمین کمک می کنند. بنابراین، بیش از ۳۰۰۰ برابر آن زمان - تقریباً 15.4 تریلیون سال - طول خواهد کشید تا زمین جو خود را از دست بدهد. او گفت که این حدود ۱۰۰ برابر عمر جهان است. اما مدت ها قبل از این اتفاق، زمین به هر حال به دلیل تکامل خورشید که انتظار می رود در حدود ۵ میلیارد سال آینده به یک غول سرخ تبدیل شود، احتمالا غیرقابل سکونت خواهد بود. گرونوف گفت: بنابراین در دراز مدت، فرار جو مشکلی نیست. بنابراین، می‌توانیم مطمئن باشیم که کوچک شدن اندازه زمین زندگی روی زمین را به خطر نمی‌اندازد. ترجمه:یاس https://www.livescience.com/is-earth-expanding-or-shrinking 🔭با ما جهان را کاوش کنید 💬Scientific chat: @world_function 💫کانال جهان چگونه کار می کند💫 ╭┅═ঈ🌎ঊ═┅╮ 🆔 @Function_of_the_world ╭┅═ঊ🌐 ঈ═┅

🎇از انفجار بزرگ تا پایان هستی ⏳از سیاهچاله ها تا سفر در زمان مطالبی پیرامون آگاهی، شناخت واقعیت و فلسفه علم کانالی تخصصی در زمینه کیهان شناسی👇👇👇 https://t.me/cosmos_physics

ردپاهایی که نشان می دهد نئاندرتال ها از یک آتشفشان، پس از فوران آن بالا رفته اند طبق افسانه ها، شیطان یک بار در کنار یک آتشفشان در جنوب ایتالیا قدم زد و هر پله برای همیشه در صخره های جامد حفظ شد. این آثار به‌عنوان «Ciampate del Diavolo» یا «مسیر شیطان» شناخته می‌شوند – اما جزئیات منتشر شده در سال ۲۰۲۰ داستانی بسیار جالب‌تر از چگونگی پیدایش آن‌ها را نشان می‌دهد. این ردپاهای مرموز برای کسانی که در نزدیکی روکامونفینا زندگی می کنند، به خوبی شناخته شده است، آتشفشانی خاموش در جنوب ایتالیا که ده ها هزار سال است فوران نکرده است. از سال ۲۰۰۱، محققان به دنبال توضیح ده‌ها اثر برجای مانده از گروه کوچکی از اجداد انسان و حتی چند حیوانی بودند که به صورت مارپیچ در حال پایین آمدن از دامنه کوه هستند. اما مقاله ای که در ژانویه ۲۰۲۰ منتشر شد نشان داد که برخی از آن افراد در حال بازگشت هستند. طی سال‌های اخیر، اکسپدیشن‌های متعددی اندازه‌گیری‌های دقیقی را روی ۶۷ فرورفتگی به جای مانده از درگیری پاها، دست‌ها و ردّ پاها انجام داده‌اند که همگی در سه مسیر مجزا از قله کوه تقسیم شده‌اند. به کمک‌ تیمی از دانشمندان ایتالیایی، جزئیات ۱۴ ردّ دیگر را به دست آوردیم - که حتی بزرگ‌تر از بقیه هستند - که برخی از آنها به جای پایین‌آمدن، از کوه بالا می‌روند. تاریخ‌گذاری رادیومتری و زمین‌شناسی لایه‌های سنگی مختلف قبلاً ثابت کرده است که این ردپاها در بستر نرم خاکستری که در پی یک فوران در حدود ۳۵۰هزار سال پیش باقی مانده بود، به وجود آمده اند و آنها را به یکی از قدیمی‌ترین ردپاهای حفظ شده بشر تبدیل می‌کند. اما چه کسی این ردّ ها را به جای گذاشته؟ بر اساس مجموعه ای از اشکالی که به طرز عجیبی در رسوبات آتشفشانی در طی زمان فرسوده و فشرده شده اند، نمی توان به طور قطعی گفت. به نظر می رسید حداقل پنج جسد مختلف وجود داشته باشد. تحقیقات بیشتر می تواند به تعیین جنسیت، توده بدن و شاید حتی قد کوهنوردان کمک کند. با توجه به اینکه اجداد هومو ساپینس خود ما فقط ۳۱۵هزار سال پیش ویژگی های مشخصه خود را ایجاد کردند، می توانیم کاملاً مطمئن باشیم که آنها اعضای گونه ما نبوده اند. اما محققان سرنخ هایی دارند. یکی از ردّپاهای واضح تر، شواهد روشنی از یک مرد بالغ ارائه می دهد و شکل بسیاری از ردپاها به یک احتمال جالبی اشاره دارد. فرم پهن ناحیه پشت پا، با ارتفاع کم قوس، به طرز مشکوکی شبیه پاهای افرادی است که در سیما د لوس هوئسوس "گودال استخوان" مدفون شده اند. صاحبان آن بقایای ۴۳۰هزار ساله موضوع بحث سال‌ها بوده‌اند، از Homo heidelbergensis به نئاندرتال، به Denisovan و بازگشت به نئاندرتال. با فرض اینکه آنها واقعاً نئاندرتال هستند، این یک شرط معقول است که رد پاها توسط گروهی از جوانان نئاندرتال باقی مانده است. با این حال، محققان در نتیجه گیری سریع محتاط بودند. آدولفو پانارلو، محقق اصلی، در ژانویه ۲۰۲۰ به مایکل مارشال از نیوساینتیست گفت: ما تصمیم گرفته‌ایم انتساب به گونه‌ای خاص را همچنان معلق نگه داریم. از برداشت‌ها مشخص است که هیچ‌کدام عجله نداشته اند. بر اساس سرعت آرام حدود ۱ متر در ثانیه، تعداد انگشت شماری از قدم هایی که به سمت سربالایی حرکت می کنند، و آثار پراکنده ای از بازالت که در مجاورت آتشفشان یافت می شوند، ممکن است تصور کنیم که این فقط یک روز دیگر از زندگی یک فرد فعال است.. قدم زدن با پای برهنه بر موادّی که به تازگی توسط جریان ۳۰۰ درجه سانتی‌گراد (۵۷۲ فارنهایت) از فوران آتشفشان رسوب کرده‌اند، برای افراد مناسب نیست، مهم نیست که کف پای شما چقدر سخت باشد. با انجام محاسبات، محققان تخمین زدند که بستر خاکستر باید حداقل تا دمای ۵۰ درجه سانتیگراد (۱۲۲ فارنهایت) خنک شود، یعنی حداقل چندین ساعت از فوران تا راهپیمایی فاصله داشته باشد. به خوبی می‌توانیم اعضای جامعه‌ای را تصور کنیم که در سایه کوهی زندگی می‌کنند که گاهاً ابرهای داغ گاز سمی و خاکستر گل‌آلود را بیرون می‌فرستد، همراه با گروه کوچکی که در مسیری آشنا قرار می‌گیرند تا آمار قتل عام پس از فوران را بررسی کنند. این تحقیق در مجله علوم کواترنری منتشر شده است. نسخه ای از این مقاله برای اولین بار در ژانویه ۲۰۲۰ منتشر شد. ترجمه:یاس https://www.sciencealert.com/mysterious-footprints-suggest-neanderthals-climbed-a-volcano-right-after-it-erupted 🔭با ما جهان را کاوش کنید 💬Scientific chat: @world_function 💫کانال جهان چگونه کار می کند💫 ╭┅═ঈ🌎ঊ═┅╮ 🆔 @Function_of_the_world ╭┅═ঊ🌐 ঈ═┅

سوگواری نهنگ ها........ ✍مترجم :mike nobdy 🔭با ما جهان را کاوش کنید 💬Scientific chat: @world_function 💫کانال جهان چگونه کار می کند💫 ╭┅═ঈ🌎ঊ═┅╮ 🆔 @Function_of_the_world ╭┅═ঊ🌐 ঈ═┅

چرا همیشه مودب بودن بسیار خسته کننده است؟ مودب بودن اجباری در محل کار، شبیه موقعیت هایی در زندگی است که باید تلاش کنید احساسات واقعی خود را پنهان کنید. این می‌تواند تظاهر به قدردانی برای آن غذای بدمزه‌ای باشد که شریک زندگی‌تان ساعت‌ها وقت صرف درست کردنش کرده است، یا لبخند شجاعانه‌ای برای جوراب‌های تولد از طرف خاله‌تان که واقعاً نمی‌خواستید بپوشید. همانطور که می گویید، خسته کننده است، به خصوص اگر شغل شما به این معنی است که باید این کار را در تمام طول روز انجام دهید. در زمینه کاری، روانشناسان آن را «کار عاطفی» می نامند، که شامل «عملیات سطحی» – پنهان کردن احساسات واقعی شما – یا «عملیات عمیق» است. دومی به معنای تغییر احساسات واقعی شماست که می‌تواند با روش‌های مختلفی مانند ارزیابی مجدد سناریو به دست آید. به عنوان مثال، با در نظر گرفتن دیدگاه مشتریان عصبانی و همدردی واقعی با وضعیت آنها. به دلیل تلاش و تنظیم عاطفی موجود، هر دو شکل کار عاطفی می تواند خسته کننده باشد. اما شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد نسخه عملیات عمیق، برای کارمند و مشتریان بهتر است – احتمالاً به این دلیل که قانع‌کننده‌تر است و یک حلقه بازخورد با فضیلت ایجاد می‌کند که در آن کارمند با رضایت مشتری خود، مانند لبخند یا انعام، پاداشش را می‌گیرد. ترجمه:یاس https://www.sciencefocus.com/science/why-is-being-polite-all-the-time-so-exhausting/ 🔭با ما جهان را کاوش کنید 💬Scientific chat: @world_function 💫کانال جهان چگونه کار می کند💫 ╭┅═ঈ🌎ঊ═┅╮ 🆔 @Function_of_the_world ╭┅═ঊ🌐 ঈ═┅

رابرت ساپولسکی دانشمند علوم اعصاب، انسان‌شناس زیستی و نخستی‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا است. او همچنین نویسنده و استاد دانشگاه استنفورد است. موضوع ویدئو : سخنان کوتاه ساپلسکی در مورد چند موضوع اساسی در بخش روانشناسی ،علوم اعصاب و جامعه .... این ۵ دقیقه جذاب را حتما ببینید. ✍مترجم mike nobdy 🔭با ما جهان را کاوش کنید 💬Scientific chat: @world_function 💫کانال جهان چگونه کار می کند💫 ╭┅═ঈ🌎ঊ═┅╮ 🆔 @Function_of_the_world ╭┅═ঊ🌐 ঈ═┅

سم مارها و پروتئین بزاق در پستانداران منشأ مشترکی دارند مارها، برخی مارمولک ها و حتی چند پستاندار ممکن است نیش سمی داشته باشند. دانشمندان در BMC Biology گزارش دادند، اگرچه این دودمان بیش از ۳۰۰ میلیون سال پیش از هم جدا شدند، اما زهر آنها از همان پروتئین بزاق اجدادی تکامل یافته است. محققان موسسه علوم و فناوری اوکیناوا (OIST) در ژاپن و دانشگاه ملی استرالیا بر روی دسته ای از سموم موجود در بیشتر زهر مارها و سایر سموم خزندگان و پستانداران به نام پروتئازهای کالیکرئین سرین تمرکز کردند و منشا آنها را در یک ژن ردیابی کردند که در اجداد مشترک یافت می شود. اگنیش باروا، نویسنده و دانشجوی دکترا در OIST توضیح داد: زهرها کوکتل‌هایی از پروتئین‌های سمی هستند که در سراسر قلمرو حیوانات تکامل یافته‌اند، معمولاً به عنوان روشی برای کشتن یا بی‌حرکت کردن طعمه به کار می روند. سیستم‌های زهر دهانی که در مارها یافت می‌شوند بسیار پیچیده هستند و منشأ زهر آنها هنوز نامشخص است. در تحقیقات قبلی، باروا و همکارانش دریافتند که غده بزاقی پستانداران و غده سم مار الگوی مشابهی از فعالیت در گروهی از ژن‌های تنظیم‌کننده را دارند، که نشان می‌دهد بنیاد مورد نیاز برای تکامل زهر هم در مارها و هم در پستانداران وجود دارد. باروا گفت: در آن مقاله، ما فرض کردیم که در جد مارها و پستانداران، یک گروه مشترک از ژن ها وجود دارد که دارای پتانسیل سمی هستند. سپس مارها و پستانداران مسیرهای تکاملی متفاوتی را در پیش گرفتند، در دودمان مارها که ترکیبات مختلف و سمی به طور فزاینده ای تکامل یافتند، در حالی که در پستانداران، زهر به میزان بسیار کمتر تکامل یافت. اما چیزی که می‌خواستیم بدانیم این است که آیا سموم موجود در سم پستانداران و مارها از یک ژن مشترک اجدادی تکامل یافته‌اند یا خیر. پروتئازهای سرین کالیکرئین نوعی آنزیم تجزیه کننده پروتئین هستند که نقش کلیدی در تنظیم فشار خون دارند. بزاق پستانداران حاوی مقادیر کمی از این پروتئین ها است، اگرچه عملکرد آنها تا به امروز نامشخص است. اما در مارها و پستانداران سمی، مانند شروها و سولنودون ها، این پروتئین ها دارای سمیت تکاملی هستند. هنگامی که در مقادیر زیاد تزریق می شوند، فشار خون را به شدت کاهش می دهند و به طور بالقوه باعث بیهوشی و حتی مرگ می شوند. در اوایل، محققان متوجه شباهت‌های بیوشیمیایی بین پروتئازهای سرین کالیکرین در سم مارها و موجود در بزاق پستانداران شدند، اما دانشمندان تاکنون نمی‌دانستند که آیا واقعاً به هم مرتبط هستند یا خیر. باروا گفت: «سرین پروتئازهای مختلف بسیار زیادی وجود دارند که دارای درجه بالایی از شباهت هستند، به طوری که تا کنون، جداسازی ژن های مناسب مورد نیاز برای تعیین تاریخچه تکاملی بسیار دشوار بود. با پیشرفت‌های اخیر در روش‌های ژنومی، گروه تحقیقاتی توانستند تمام ژن‌های کالیکرئین را در خزندگان، دوزیستان، ماهی‌ها و پستانداران شناسایی و مقایسه کنند تا یک درخت تکاملی ایجاد کنند. آنها دریافتند که کالیکرئین سرین پروتئازها در سم مار و کالیکرئین های بزاقی پستانداران از همان ژن اجدادی تکامل یافته اند. باروا گفت: اینها واقعاً شواهدی قوی برای فرضیه ما است که زهر از یک گروه مشترک از ژن‌ها در اجدادی که دارای پتانسیل سمی بوده اند، تکامل یافته است. اما شگفت‌انگیزترین چیز این بود که کالیکرئین‌های غیر سمی بزاقی، مانند آنهایی که در انسان و موش یافت می‌شوند، نیز از همان ژن اجدادی تکامل یافته‌اند. در واقع، محققان دریافتند که کالیکرئین‌های غیرسمی در بزاق پستانداران، با زهرهای سمی در مارها بیشتر مرتبط هستند تا نسبت به سایر کالیکرئین‌های موجود در پستانداران. به طور کلی، این شواهد نشان می‌دهد که پروتئین‌های کالیکرئین بزاقی در پستانداران، از جمله انسان، پتانسیل تکاملی سمی شدن را نیز دارند. باروا اضافه کرد؛ امّا یک نکته وجود دارد. فقط به این دلیل که ما بلوک‌های سازنده برای تکامل زهر را داریم به این معنی نیست که این اتفاق خواهد افتاد. ساختن زهر از نظر انرژی واقعاً گران است، بنابراین باید فشار اکولوژیکی قوی برای آن وجود داشته باشد، چیزی که انسان‌ها و اکثر پستانداران ندارند. او می گوید آنچه که این تحقیقات به ما می گوید این است که مرز بین پستانداران سمی و غیر سمی مبهم تر از آن چیزی است که قبلا تصور می شد. ترجمه:یاس https://www.eurekalert.org/news-releases/938536 🔭با ما جهان را کاوش کنید 💬Scientific chat: @world_function 💫کانال جهان چگونه کار می کند💫 ╭┅═ঈ🌎ঊ═┅╮ 🆔 @Function_of_the_world ╭┅═ঊ🌐 ঈ═┅

کودکان مرفه بیشتر مستعد پوسیدگی دندان هستند. بر اساس اولین متاآنالیز در نوع خود، حتی با مراجعه منظم به دندانپزشک، کودکان مرفه بیشتر احتمال دارد پوسیدگی دندان را تجربه کنند. بررسی سیستماتیک نشان می دهد که اثرات خورنده نوشابه، آب میوه ها و نوشیدنی های انرژی زا از عوامل آن می باشند. در میان ۶۵ مطالعه از ۳۰ کشور، از جمله بیش از ۶۰۰۰۰ فرد از سنین ۶ تا ۷۹، محققان به ارتباط بین وضعیت اجتماعی-اقتصادی و پوسیدگی دندان پی بردند. در میان نوجوانانی که به مدرسه خصوصی می روند و والدین آنها از تحصیلات و درآمد بالاتری برخوردارند، به نظر می رسد پوسیدگی و سایش دندان ها به طور قابل توجهی بیشتر است. این ممکن است در ابتدا عجیب به نظر برسد، به خصوص از آنجایی که نوجوانان از خانواده های مرفه تر به مراقبت های دندانپزشکی منظم دسترسی دارند، اما با توجه به اینکه رژیم غذایی چقدر با وضعیت اجتماعی-اقتصادی مرتبط است، منطقی است. نوشیدنی‌های گازدار، نوشابه‌های انرژی‌زا و آب‌میوه‌های بسته‌بندی شده در بسیاری از کشورها در دسترس قشر مرفه هستند. خالد احمد، محقق دندانپزشکی و سلامت دهان در دانشگاه گریفیث استرالیا، توضیح می دهد. این عادات غذایی ممکن است کودکان را در تمام سطوح اجتماعی-اقتصادی مستعد در معرض خطر قرار دهد، اما آنهایی که از یک طبقه بالای اجتماعی-اقتصادی هستند ممکن است بیشتر از همتایان خود در معرض خطر قرار گیرند. البته، اکثریت قریب به اتفاق افراد در طول زندگی خود سطوحی از سایش دندان را تجربه می کنند، اما سرعت ساییدگی، پوسیدگی و کنده شدن دندان ها به مجموعه ای از عوامل بستگی دارد که می توانند با گذشت زمان و افزایش سن از بین بروند. مثلاً، برخی از کودکان با وضعیت اجتماعی-اقتصادی پایین ممکن است در ابتدا سایش دندان را نشان ندهند، اما با افزایش سن و ادامه استفاده روزانه از دندان های خود، سایش دندان ممکن است مشکل ساز شود. یا در کشورهایی که غذاهای اسیدی مانند، مرکبات، تمرهندی و بائوباب به طور مکرر مصرف می شود، ظاهراً سایش دندان به طور قابل توجهی بدتر است. با این حال رژیم غذایی تنها عامل نیست. در متاآنالیز فعلی، افراد با تحصیلات بالاتر نیز با گذشت زمان کمتر دچار سایش پاتولوژیک دندان شدند. این دسته از جمعیت نه تنها تمایل به خوردن سالم‌تر دارند، بلکه بهداشت دهان و دندان را نیز رعایت می‌کنند. بعلاوه، افراد ثروتمند کمتر از سایر مشکلات سلامتی مانند اختلال رفلاکس و دیابت، که می تواند بهداشت و مراقبت از دندان را به خطر بیندازد، تجربه می کنند. احمد می‌گوید: افراد با وضعیت اجتماعی-اقتصادی پایین‌تر به دلیل رژیم غذایی نامناسب، بیماری‌های زمینه‌ای مانند رفلاکس اسید، اختلالات خوردن یا استرس و افسردگی و همچنین دسترسی محدود به مراقبت‌های دندانی، احتمال سایش دندان‌ها بیشتر است. افراد ثروتمند نه تنها در معرض خطر کمتری هستند، بلکه دسترسی بهتری به درمان دندانپزشکی دارند که منجر به تشخیص و درمان زودهنگام می شود. اما، همه روش‌های دندانپزشکی که امروزه رایج هستند لزوماً برای طول عمر افراد ما مفید نیستند. مطالعات متعدد در متاآنالیز نشان داد که برخی از عادات مسواک زدن، مانند استفاده از مسواک برقی یا مسواک با موهای سخت همانطور که انتظار دارید، با سایش بیشتر دندان ها مرتبط است. این نشان می‌دهد که ما باید روش‌های دندان‌پزشکی سالم را به مردم برسانیم. اکثر مطالعات در مورد سایش دندان که در متاآنالیز گنجانده شده، در کشورهای با درآمد بالا انجام شده است. تنها هفت مقاله از کشورهایی با درآمد نسبی پایین‌تر منتشر شد. علاوه بر این، اکثر مطالعات انجام شده در این بررسی، داده‌هایی را عمدتاً از نوجوانان جمع‌آوری کرده‌اند، به این معنی که نتایج ممکن است با افزایش سن، میزان کامل ساییدگی و پوسیدگی دندان را نشان ندهد. اندازه‌گیری سایش دندان، با وجود مطالعات زیادی که از ارزیابی‌های مختلف استفاده می‌کنند، یک کار دشوار است و مقایسه نتایج آن‌ها را به چالش می‌کشد. با این حال، مرور فعلی ارزیابی خوبی از تحقیقات فعلی در مورد سایش دندان و ارتباط آن با تحصیلات، درآمد و جایگاه اجتماعی است. یافته ها نشان می دهد که وضعیت اجتماعی-اقتصادی یک فرد می تواند به عنوان یک عامل خطر جدّی برای عوارض دندانی در آینده عمل کند. مطالعات اپیدمیولوژیک آینده باید این ارتباط را با جزئیات بیشتری بررسی کنند. به هر حال، محافظت از دندان هایی که از قبل داریم سالم ترین و ارزان ترین گزینه است. این مطالعه در Journal of Dentistry منتشر شد. ترجمه:یاس https://www.sciencealert.com/affluent-children-are-more-likely-to-have-a-common-dental-problem-here-s-why 🔭با ما جهان را کاوش کنید 💬Scientific chat: @world_function 💫کانال جهان چگونه کار می کند💫 ╭┅═ঈ🌎ঊ═┅╮ 🆔 @Function_of_the_world ╭┅═ঊ🌐 ঈ═┅

com/affluent-children-are-more-likely-to-have-a-common-dental-problem-here-s-why @Function_of_the_world