uk
Feedback
️سهراب.

️سهراب.

Відкрити в Telegram

Показати більше
2 686
Підписники
Немає даних24 години
Немає даних7 днів
Немає даних30 день
Архів дописів
اینکه حس کنی هرجور پیش بری یکی هست، مهمه.

میدونم اگه نباشم نهایت اندوهت چند ساعته. اما نمیدونم ته وجودت، گاهی اوقات دلتنگم میشی یا نه.

هنوز یادتم ،چطور پریدم از سرِ تو!

مشکل از اون‌ جایی شروع میشه که بیخودی به آدم‌ها زمان میدی. زمان بیشتر برای تخریب کردن خودت. زمان‌ زیاد برای آزار دادن خودت. تو‌ شاید نفهمی ولی چیزی که داری هزینه‌ میکنی وقت و روانته. هردو رو داری از دست میدی که چی؟ که بمونن؟ میمونن؟ نکنه فکر کردی زمان و روان تو برای کسی مهمه!

تا یه جایی واسه کم کردن فاصله‌ها تلاش میکنی. ببینی راه نداره، میری دنبال اینکه چجوری میشه فاصله هارو بیشتر کرد. انقدر بیشتر که عملاً دیگه ارتباطی وجود نداشته باشه.

آدم اتفاق‌هایی که تو یه بُهت عمیق هلش میده رو هیچوقت فراموش نمیکنه. فرقی هم نمیکنه خوب باشه یا بد.

بعد کلی نبودن، سلام🫡

اشکال نداره اگه یه جاهایی از زندگی انقدر خسته‌ای و حال بدی داری که فقط میخوای بی‌حرکت بمونی، که فکر میکنی زمان نمیگذره و تو جایی گیر کردی که راه نجاتی هم ازش نیست و نه تنها مسیر ساده‌تر نمیشه، حتی بدتر هم میشه. اشکال نداره اگه میخوای ادامه ندی، اگه حس میکنی کم آوری. اگه حس میکنی همه‌چیز طاقت‌فرساس. میخوام بهت بگم اشکالی نداره اگه در حال تجربه‌ی این احساسات هستی.

گاهی اینجوریه که به محضِ اینکه مطمئن شی از چیزی، خلافش ثابت میشه.

زیادی بودم واسه تو، تقصیرِ من بود.

حس میکنم گاهی اوقات نیاز دارم بدترین خودم باشم و حوصله نداشته باشم و از همه متنفر باشم و بعدش واقعا تموم شه این حس‌ها، انگار هیچوقت نبودن.

وقتی زیاد تلاش کرده باشی تا زخم‌ها و تروماهات رو التیام بدی و واسش کلی وقت گذاشته باشی، دیگه هر آدمی رو تو زندگیت راه نمیدی تا راحت بتونه تلاشی که برای آرامشت کردی رو بهم بزنه. برای همین تو انتخاب آدما سخت‌گیرتر از قبل میشی، چون میدونی بهاش رو چجوری دادی و دیگه راحت از دستش نمیدی.

اگه این ضربه هایی که به گوشی زدم با بیل به زمین میزدم الان به نفت رسیده بودم!😂

تا کِی باید تو همستر کوین جمع کرد؟ 200 میلیون کافی نیست؟؟

تنها بودن فقط تا اونجایی که باعث میشه رو خودت و هدفات تمرکز کنی خوبه، دیگه بعدش که باعث میشه دورت خلوت باشه و آدمای باکیفیت پیشت باشن عالیه.

کاش یه نفر متوجه میشد که من دارم خیلی صبر میکنم، خیلی صبر میکنم همیشه و صدام در نمیاد.

فراموش‌کردن با بیخیال‌شدن فرق داره. من فراموش نمیکنم، بیخیال میشم.

گاهی وقت‌ها، بعدِ قرار گرفتن تو بعضی شرایط، فکر میکنی که حالت خوبه و با همچی کنار اومدی ولی اینطوری نیست، تو فقط عادت کردی که همه‌چی رو نادیده بگیری ولی ذهنت و روانت هیچوقت قرار نیست که عادت کنن. برای همینه که همه‌ی تلاششونو میکنن تا اونی که باید رو نشونت بدن. برای همینه که به خودت میای و میبینی که حالت بده.

خیلی وقته توو مغزم نیست صدات.