352
Підписники
-124 години
-37 днів
+430 днів
Архів дописів
352
من هنوزم همون دختر کوچولوم؛
همونی که تمام تنهاییهاش رو با موسیقیهای بیکلامِ Ólafur گریه کرد، باهاشون بزرگ شد و تکهتکهی خودش رو لابهلای کلماتِ آهنگها جا گذاشت؛
دختری که هیچوقت بلد نبود از دردهاش حرف بزنه، برای همین زندگیش رو توی متن آهنگها پیدا میکرد و غصههاش رو به ملودیهایی میسپرد که حتی کلمهای برای گفتن نداشتن…
من هنوزم همون دخترم؛ فقط بزرگتر شدم، با همون قلب کوچیک و همون تنهاییهای قدیمی. انگار بعضی از ما هیچوقت بزرگ نمیشیم، فقط یاد میگیریم غمهامون رو قشنگتر پنهون کنیم. 🤍
Moyan
