یک فریاد بیصدا

مرا از دور میبینی، تو را از دور میبوسم...

من باهات قهر نیستم ولی تو تا ابد نسخه پریمیوم اخلاق منو از دست دادی.

اگه بمونم،خودمو از دست میدم. اگه برم،تورو از دست میدم. اگه صبر کنم مال من نمیشی اگه بگذرم هیچوقت اون حس رو تجربه نمیکنم و باز هم این بازی رو میبازم

من هیچوقت فرزند محبوب نبودم. هیچوقت نوه‌ی محبوب هم نبودم. هیچوقت خواهرزاده و برادرزاده محبوب هم نبودم. هیچوقت دانش آموز محبوب معلم هم نبودم. هیچوقت دانشجو محبوب استاد هم نبودم. هیچوقت اولویت اول کسی نبودم. هیچوقت دوست صمیمی کسی هم فکر میکردم دوست صمیمیه هم نبودم. اما هیچوقت هم نقش بازی نکردم و همیشه خودم بودم.

من حسادت میکنم چون میدونم چقدر راحت یه نفر دیگه میتونه جایگزین من شه،میدونم که شخص خاصی نیستم..

و ناگهان جمله"اگه میخوای بری برو"از دهنم بیرون اومد و این خیلی عجیب بود آخه همیشه از دست دادن آدما میترسیدم

برو قبل از اینکه دوست داشتنم کامل از بین بره و چیزی از من برای تو باقی نماند.

‏منی که پیش تو بود با منی که با بقیه بود خیلی فرق داشت

خوشحالی همیشه هست من توی بگایی‌ترین روزها کنارت میمونم

من خیلی آدم"میرم غیب میشم تا وقتی که حالم خوب شه"ای هستم.