یک فریاد بیصدا

خواستم هرچه را که بوی تو میداد بسوزانم، جانم آتش گرفت.

در انتظار تو نیستم،در انتظار منم که با تو رفت.

"هستی یه قهوه بزنیم؟" "ترجمه:من در مرز فروپاشی کاملم،اگه همو نبینیم نمیدونم چه بلایی سرم بیاد."

عشق رفت،اما با رفتنش،بزرگترین باورم رو با خودش برد باورِ اینکه هیچکس مثل تو رهایم نمیکند

هوا هوای دیلیت اکانت و فاصله گرفتن از همه‌ست.

تو دیر جواب میدی که تظاهر کنی اهمیت نمیدی ولی من زود جواب میدم چون واقعا اهمیت نمیدم

اون روزی که بفهمید خانواده مادری هم مثل پدری تخمیه به بلوغ رسیدید

«دنیا،گاهی چنان بی‌رحمانه است که راه فرار را در تاریک‌ترین نقطه میجوییم. وقتی درد فراتر از توانِ کلمات میشود،انسان به دنبال سکوتی میگردد که هیچ صدایی نتواند آن را بشکند.امروز،مرگ پیروز شد و زندگی، در برابر این حجم از تنهایی،ناتوان ماند.»

منو از آدم تاکسیک نترسونید،خانواده تاکسیک بگام داده.

و آدمی بر خلاف آنچه که گمان میکند، دوام می‌آورد.

او ماجرا را تعریف نکرد؛فقط موهایش را کوتاه کرد و بعد،سرخابی شد انگار قلبش را از سرش باز کرد.

لانگ‌ دیستنس سخت است،اما وقتی میدانم در انتهای این راه تو هستی، تمامِ سختی‌ها شیرین میشود.ما فقط دو نفر نیستیم که از هم دوریم ما دو نیمه‌ای هستیم که در دو جای دنیا، منتظر اتصال دوباره‌اند.»

به درجه‌ای از پختگی رسیدم که کمتر حرف میزنم بیشتر فحش میدم.

گریه میکنم،سیگار میکشم،خسته میشم،میشکنم ولی باز درس میخونم، چون درس نخوندن قرار نیست چیزی رو حل کنه.

آهنگ گوش میدم چون هیچ جوره نمیتونم افکار سرمو قانع کنم که مُردن توی این سن خیلی زوده

یک دل و این‌همه غم؟وای به من

واقعا آدم همه‌چیز تمومی هستم،همه‌چیم تموم شده.