معمولیا

هنگامی که جرأت می‌کنیم از چیزهایی سخن بگوییم که نفعی برای ما ندارد و حتی ممکن است سبب متضرر شدن ما شود، گامی نو به سوی استقلال برداشته‌ایم. 📖انسان زیادی انسانی - فردریش نیچه #وقت_کتاب @mamuliaaa

تنهایی می‌تواند انتخابی شخصی باشد، همدم زندگی‌مان باشد، نه سایه‌ای سنگین بر آن! تنهایی گاه با فرصتی که برای تفکر و رشد و یادگیری فراهم می‌کند می‌تواند مثبت و سازنده باشد. منظورم فقط انزوای خودخواسته یا صرف وضعیت دور بودن از جمع نیستط بلکه؛ تنهایی به معنای آگاهی‌ای عمیق از مرزهای خویشتن آدمی است که در شرایط مناسب می‌تواند حیات‌بخش هم باشد. تنهایی برای بعضی آدم‌ها به چاله‌ی آبی می‌ماند که یکباره پایشان می‌رود توی آن و زود از آن بیرون می‌آیند اما برای برخی دیگر اقیانوسی بی‌انتهاست. 📖سرگذشت تنهایی - فی باوند آلبرتی #وقت_کتاب @mamuliaaa

اگر جرأت داشته باشیم این قانون را بپذیریم که دنیا بی‌ثبات است و هیچ‌ چیز پایدار نیست، به آرامش بزرگی می‌رسیم. تمام تلاش ما برای آنکه «قرار» و «ثبات» را در این دنیا حفظ کنیم محکوم به شکست است. ما برای آنکه «قرار» را حفظ کنیم، «بی‌قرار» می‌شویم. هر گاه سعی می‌کنیم پدیده‌ای را کنترل کنیم، دچار اضطراب و رنج فراوان برای «حفظ ثبات» آن پدیده می‌شویم. بی‌قراری آدم‌ها عمدتا نتیجه‌ی این است که به دنبال ثبات و‌ قرار می‌گردند. ✍اریک فروم جمله بی‌قراریت از طلب قرار توست طالب بی‌قرار شو تا که قرار آیدت ✍مولانا #شعر @mamuliaaa

در هر چه زدم دست، ز غم فرسودم دست از همه بازداشتم آسودم   ✍جامی #شعر @mamuliaaa

لحظه‌ای که انسان معنا و ارزش زندگی را زیر سوال می‌برد، بیمار است، زیرا از نظر عینی هیچکدام وجود ندارند. با پرسیدن این سوال، شخص صرفا به وجود انباشته‌ای از عدم رضایت لیبیدویی اعتراف می‌کند که بایستی اتفاق دیگری برای آن افتاده باشد، نوعی شوریدگی که منجر به اندوه و افسردگی می‌شود. ✍زیگموند فروید نامه‌ای به ماری بناپارت، ۱۳ آگوست ۱۹۳۷ (طبق این نظرِ فروید انسان سالم به دنبال پیداکرن معنای زندگی نیست، اصلا کاری با این قضیه نداره و فارغ از اعتقاداتش یعنی چه مذهبی و چه غیر مذهبی باشه، زندگی خودش رو ادامه میده، فقط وقتی که دچار افسردگی میشه سوالاتی مثل اینکه زندگی چه معنایی داره همراه حال بدش شکل میگیره و به پوچ گرایی سوق داده میشه) @mamuliaaa

یه قسمتی از من برای از هم نپاشیدنم داره به شدت تلاش میکنه.. #me

یه نفر هست که اون جوکی که از تو شنیده رو تعریف میکنه یه نفر هنوز از کلامی که تو استفاده کردی استفاده میکنه یه نفر هنوز وقتی یاد خاطره با تو میفته لبخند میزنه یه نفر هنوز به آهنگی که بهش معرفی کردی گوش میده یه نفر هنوز بخاطر نصیحتی که بهش کردی روحیه داره یه نفر هنوز تورو از راه دور تمجید میکنه و ازت الگو میگیره یه نفر عشق رو از تو یاد گرفته.. شاید یوقتایی حس بی ارزش بودن کنی اما خبر نداری که یک روزی یک جایی طوری به زندگی یه ادم رنگ بخشیدی که هنوز بخاطرش به یادته و ازت به خوبی یاد میکنه🤍

‏بیکار موندن تو خونه، نهایتا دو روز قابل تحمله. ‏مسافرت هم نهایتا سه چهار روز. ‏درود بر کار و حمالی. @mamuliaaa

شفا از فراموشی حاصل نمیشود از یادآوریِ بدون درد حاصل میشود. ✍زیگموند فروید @mamuliaaa

من همیییییشه به این موضوع اشاره می‌کنم که لباسشویی کارها رو راحت نکرده. اونی که باید لباس‌ها رو دونه‌دونه بندازه تو ماشین کیه؟ اونی که باید لباس رو دربیاره بندازه رو بند کیه؟ اونی که باید جمع کنه اتو کنه بذاره تو کشو کیه؟ من. صرفا چون نمی‌شورمشون، می‌گن لباس رو که تو نمی‌شوری. *مهشید جهانگرد*

⭐️فکر کنم اینجا یک پدیده جالب توجه در حال رخ دادن است: 🔹یکی در ظاهر با این ایده که «ماشین لباسشویی، شستن لباس را آسان کرده» مخالفت می‌کند. ممکن است بلافاصله وسوسه شویم پاسخ دهیم که «معلومه که شستن لباس با لباسشویی خیلی راحت تر شده!» و وارد جدلی منطقی شویم. 🔹اما اگر کمی عمیق‌تر گوش کنیم، شاید بتوانیم چیزی فراتر از ظاهرِ حرف‌های این فرد را بشنویم؛ شاید او در واقع می‌خواهد بگوید: «لطفاً کار من در خانه را بی‌ارزش نکن. هنوز هم کارِ خانه سختی‌های خودش را دارد. حالا که تصمیم گرفته‌ام بیرون از خانه کار نکنم، نگرانم که نقش و تلاش من کم‌اهمیت جلوه داده شود. نمی‌خواهم در مقایسه با دیگران، یا حتی در نظر خودم، بی‌ارزش به نظر برسم.» 🔹وگرنه هر کسی که تجربه شستن لباس با دست را دارد، یا مدتی بدون لباسشویی زندگی کرده، می‌داند چقدر تفاوت بین این دو هست. البته شاید چنین صحبت‌هایی به فضای جنگ جنسیتی این روزها هم مربوط باشد؛ جایی که برخی از زنان و مردان نمی‌خواهند در بحث‌ها «کم بیاورند» و این حساسیت‌ بالا می‌رود. عموما در هر موقعیتی که کسی بیش از حد، یا به شکلی غیرعادی برای موضوعی تقلا می‌کند یا شدیداً از چیزی دفاع می‌کند، به‌جای ورود مستقیم به جدل و آوردن دلایل منطقی، می‌توان ابتدا این پرسش را در ذهن داشت: احتمالا او از چی رنج می‌برد؟ 🔹اگر لجاجت می‌بینیم، شاید فرد احساس کرده که به او زور گفته شده. اگر تهدید می‌کند یا با خشونت حرف می‌زند، شاید ترسِ از دست دادن آزادی یا عزت نفسش را دارد. در همین راستا، میشه حدس زد کسایی که پرچمدار جنگ‌های جنسیتی‌اند و به جنس مخالف حمله می‌کنند یا به جنس خود افتخار افراطی دارند، ممکنه در عمق وجود، از بی‌ارزش دیده‌شدن وحشت داشته باشند؛ پس پشت کلیت "زن‌ها" یا "مردها" پنهان می‌شوند و به دشمن فرضی حمله می‌کنند.

‌ «گذشته نمی‌میرد، گذشته حتی نگذشته است» شاید افسردگی، اضطراب، ترس، افکار وسواسی و بسیاری از روان‌رنجوری‌های دیگر، نه‌ زادۀ زندگی امروز خودمان، که برآمده از زندگی والدینمان باشد. 📖 تو آغازگر نبودی - مارک وولین #وقت_کتاب @mamuliaaa

🇹🇷

اگه بخوام بدترین صفاتِ انسانی رو لیست کنم، قطعاً سوءاستفاده‌گر در صدر این لیست خواهد بود.

بِرُبود دلم درچمنی سَروِ روانی ✍سعدی #شعر @mamuliaaa

مکانیزم های دفاعی ابزاری هستند که ما به صورت ناخودآگاه از این مکانیزم ها استفاده میکنیم تا اظطراب و تنش و تعارضی که وجود داره رو کنترل و یا از بین ببریم. حالا یکی از این مکانیزم های دفاعی فرافکنیه (projection) این مکانیزم به این شکل عمل میکنه که فرد خصوصیات و ویژگی های بد و ناپسند و غیرقابل قبولِ خودش رو به دیگران نسبت میده(که با این کار از اظطراب و فشاری که بهش وارد میشه کم کنه و یا به نوعی با اون بخش تاریک شخصیت خودش مواجه نشه). مثلا یکی که خودش دروغگو و فریبکاره، بقیه رو هم دروغگو میدونه. اینو گفتم چون شاید اطلاع داشتن از این مورد کمک کنه تا شاید کمتر از دست بقیه ناراحت بشید.(حداقل برای خودم که تاثیر گذار بوده) ممکنه خیلی از حرفایی که از اطرافیان می‌شنوید و برای شما اذیت کننده باشه فقط عملکرد ناخودآگاه ذهن اون شخص باشه که خود شخص اون خصوصیت رو داره و به شما نسبت میده. حضرت مولانا‌هم در زمان خودش به زیبایی درمورد فرافکنی گفته: ای بسا ظلمی که بینی در کسان خویِ تو باشد در ایشان ای فلان @mamuliaaa