Lyrics Notes
Відкрити в Telegram
ای مطرب آن ترانهی تر بازگو ببین تو ترّی و لطیفی و ما از تو ترتریم «مولانا»
Показати більше1 785
Підписники
+124 години
+37 днів
+2630 днів
Архів дописів
1 785
«بوسهی آخر»
خواننده: روزبه بمانی
ترانهسرا: روزبه بمانی
ملودی: حامد حسینی
تنظیم: سعید زمانی
@LyricsNotes
1 785
«میتراود مهتاب»
خواننده: همایون شحریان
شعر: نیما یوشیج
موسیقی: مجید درخشانی
اجرا: ارکستر سمفونیک تهران، ۱۳۷۷
انتشار: ۱۴۰۵
@LyricsNotes
1 785
«همغصه»
خواننده: داریوش
ترانهسرا: ایرج جنتیعطایی
ملودی: بابک بیات
تنظیم: آندرانیک
@LyricsNotes
1 785
«سرو خرامان»
خواننده: علیرضا قربانی
شعر: مولانا
ملودی کلام: اقتباس از اثر
استاد ابراهیم شریف زاده
بازآفرینی و تنظیم:
حسام ناصری، جوشکن کارادمیر
@LyricsNotes
1 785
یک شعر خوب برای اینکه تبدیل به یک ترانهی خوب شود طبیعتا باید به یک اجرای خوب برسد. هرچند در چنین ترانهی خوبی، محوریت کیفیت همچنان در اختیار آن شعر خوب است اما آهنگساز و خوانندهاند که در رسیدن شعر به سرنوشتی خوب نقش محوری ایفا کردهاند زیرا با اجرای بد، نقش کیفی شعر در ترانه هم زایل میشود.
از این روست که در ترانهی «جمعیت تنها» هرچند شعر خوب احسان رعیت، کیفیت ترانه را بالا برده است اما نقش سیامک عباسی برای رسیدن این اثر به چنین کیفیتی نیز بسیار تعیینکننده است.
احسان رعیت در این شعر پیش از آنکه به موسیقی فکر کند بر مضمونپردازی و معنا و محتوا متمرکز شده و مانند غالب اشعار و ترانههایی که از او شنیدهایم به سرودهای خوب و زیبا رسیده است.
در شعر رعیت، قالبسازی بدون درنظرگرفتن کلیشههای مرسوم شعری اتفاق افتاده و از آنجا که احتمالا هنگام سرودن این شعر به ترانگی و اجرای آن هم نظری نداشته، در بند ملودی و نغمهپردازی هم نبوده است.
اجرا و صدای سیامک عباسی بسیار متناسب با ترانههای معنامحور با بسامد شاعرانگی بالاست. او برای آهنگسازی و تنظیم و سازآرایی در این ترانه به درستی سراغ سادهترین فرمها رفته و کمترین حجم سازآرایی و هارمونی را انتخاب کرده و در عمدهی لحظات ترانه، ملودی ساده و رسانای او به تلفیق درستی نیز رسیده است.
در ازدحام ترانههای مارکت بیدروپیکر موسیقی پاپ ایران، این همکاری رعیت و عباسی نقطهای درخشان است.
@LyricsNotes
1 785
برم گردون
به اون آغوش بیمنت برم گردون
به بوسه، عشق، امنیت برم گردون
تو که دنیا رُ پنهون کردی تو قلبت
به جمعیت برم گردون
منُ از رنج تنهاییم راحت کن
به این قلب ترکخورده محبت کن
تو که تنهاییمُ دیدی،
خدا تنهاتره یا من؟
قضاوت کن!
واسه این کشتی تا خرخره تو گل یه کاری کن
برای این نهنگ عاشق ساحل یه کاری کن
که مث ماهی تو تنگ شکسته داره میمیره
واسه این دل یه کاری کن
واسه این قاصدک که خونه رُ گم کرده طوفان باش
واسه این برهی ترسوی تنها عید قربان باش
جوونیمُ بدزد و آرزوهامُ عقب بنداز
ایران باش!
یا بیرحمانه از هرچی که مونده ناامیدم کن
یا پشت پیرهنت از چشم دنیا ناپدیدم کن
قسم خوردم تو آغوشت بمیرم
روسفیدم کن
مث پروانهای که پیله رُ با دیدن ابرا رها کرده
مث اون قطره که از کوه تا دریا شنا کرده
مث اونی که رفته اما دیده اشتباه کرده
به من برگرد با یه بوسه بدون واهمه شفاف و بیپرده
به من برگرد!
احسان رعیت
@LyricsNotes
1 785
برم گردون
به اون آغوش بیمنت برم گردون
به بوسه، عشق، امنیت برم گردون
تو که دنیا رُ پنهون کردی تو قلبت
به جمعیت برم گردون
منُ از رنج تنهاییم راحت کن
به این حیوون ترسیده محبت کن
تو که تنهاییمُ دیدی،
خدا تنهاتره یا من؟
قضاوت کن!
واسه این کشتی تا خرخره تو گل یه کاری کن
برای این نهنگ عاشق ساحل یه کاری کن
برم گردون به اقیانوس، یا مرگُ جلو بنداز
زن قاتل! یه کاری کن
واسه این قاصدک که خونه رُ گم کرده طوفان باش
واسه این برهی ترسوی تنها عید قربان باش
جوونیمُ بدزد و آرزوهامُ عقب بنداز
ایران باش!
یا بیرحمانه از هرچی که مونده ناامیدم کن
یا پشت پیرهنت از چشم دنیا ناپدیدم کن
قسم خوردم تو آغوشت بمیرم
روسفیدم کن...
احسان رعیت
@LyricsNotes
1 785
«جمعیت تنها»
خواننده: سیامک عباسی
شعر: احسان رعیت
ملودی: سیامک عباسی
تنظیم:
شهاب آرا، سیامک عباسی
@LyricsNotes
1 785
چند روز پیش خبر درگذشت «پیام پارسا» یکی از اولین ترانهسرایان آغاز موج رسمی موسیقی پاپ پس از انقلاب منتشر شد. خبری تلخ از ترانهسرایی که در میانهی دههی هشتاد به آمریکا مهاحرت کرد و همان زمان به فعالیت حرفهای ترانهسرایی خود پایان داد. از میان سرودههای این ترانهسرای پیشرو، دو ترانه مشهورترند؛ترانههایی که در همکاری با بابک بیات خلق شدند: «پروانگی» برای فیلم «دستهای آلوده» با صدای نیما مسیحا و «هستی تویی» برای سریال «ولایت عشق» با صدای محمد اصفهانی.
با این حال دوری خودخواستهی پیام پارسا از فضای موسیقی و ترانه در پی مهاجرتش اتفاقی است که برای دهها چهره مانند او و حتی مشهورتر و پرکارتر از او افتاده و میافتد.
پارسا اگر فقط همین دو ترانه را ساخته باشد هم رد و تأثیرش را بر جریان ترانهی معاصر گذاشته و نیازی نیست که فاصلهگرفتن او از مارکت موسیقی را (آن هم پس از درگذشتش) بهانهای برای تخطئهی آنها که ماندهاند و سرودهاند و میسرایند کنیم. عباراتی شعارگونه مانند «او نخواست در این فضای مسموم کار کند» یا «آزاده بود و تن به زدوبندهای فلان و بیسار نداد» بیش از آنکه مستند و مرتبط با ادعایی حقیقی از آن زندهیاد باشند صرفا سوءاستفاده از نام و جایگاه او برای مطامع شخصیست.
پیام پارسا در روندی طبیعی و در مقطعی از زندگی مانند بسیارانی دیگر، مسیری متفاوت را برگزید و اگر لازم میدانست حتما همین شعارها را خودش در زمان حیاتش به گوش ما میرساند،
یاد و نامش گرامی
@LyricsNotes
