𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'

#part220 از چندروز پیش تاحالا، هر لحظه رو به اون اتفاق فکر کردم. شب‌ها بدون تصور چهرش توی اون فاصله کم خوابم نمیبرد. نمیدونم چی داشت که با وجود این وضعیت قاراشمیش زندگیم باز هم ازش خوشم میومد. البته خوش اومدن فقط برای یه لحظه‌ش بود و بیشتر به اولین باری که دیده بودمش میخورد. حالا برام ارزشمند تر از اون حرف‌ها به نظر میرسید. فقط نمیدونستم چرا اینطوری رفتار میکرد. شاید واقعا من توی ذهنش یه دختربچه احمق بودم. به هرحال پنج سال فاصله سنی چیز کمی نبود. اونطوریم که خودش میگفت از دخترای بزرگتر از خودش خوشش میومد. پس من قطعا براش فقط حکم وقت گذرونی رو داشتم. هیوا_کیه اونی که ازش خوشت میاد؟ چیکاره‌ست؟ به قطرات بارون که روی زمین میباریدن نگاه کردم و پوفی کشیدم. _خیلی باهم فرق داریم. هیوا_پولداره؟ _نه. ولی خب مثل من اس و پاس نیست. خیلیم ازم بزرگتره. احساس میکنم فقط واسه مسخره بازی باهام میچرخه. سرم رو به دیوار تکیه دادم و دودم رو فرستادم تو که طعم شکلات و قهوه توی ریه‌هام پیچید. هیوا_یعنی واسه سکس؟ سرفه ای کردم و نفس عمیقی کشیدم. _خیلی تلاش کردم به اونجا برسه، ولی مثل اینکه حتی نمیخواد اینکارو کنه. و با خارج شدن این جمله‌ها از لای لبام به عمق فاجعه پی بردم. چرا فکر میکردم اراز با اون تیپ و قیافه و اخلاق قراره بخواد بامن کاری داشته باشه؟ منی که کل محله فکر میکردن خرابی چیزیم و حتی صد تومن ته حسابم نبود. از اون گذشته لای معتادا و گدا گدوله ها بزرگ شده بودم و به قول خودشون رفتارام اینهمه سبک بود. واسه کسی مثل اون که بنظر میرسید هدف جدی‌ای رو توی زندگیش دنبال میکرد و پی بچه بازی نبود فقط یه ادم اویزون بودم. منم اگر 25 سالم بود با یه دختر 18 ساله لوس و بی ادب و دست کجی مثل خودم نمیگشتم. هیوا_عکسشو داری؟ دوست نداشتم عکسشو نشونش بدم. اما خب بر خلاف خواسته حقیقیم گوشی ارشیارو که ریستش کرده بودم و سیمکارت خودم رو گذاشته بودم توش از جیبم خارج کردم و رفتم تو پیجش. هرچند که زیاد از خودش عکس نزاشته بود، اما از همون سه چهارتاش میشد تشخیص داد که اصلا به هم نمیخوریم. هیوا گوشی رو ازم گرفت و عکسارو بالا پایین کرد. هیوا_احمق این خیلی ازت بزرگتره. قیافه‌ش بچه‌گونه نیست. سرم رو تکون دادم و به لبخند گشاد و چشمای سبزش توی عکس خیره شدم. بنظر میرسید مربوط به پارسال و تولد 23 سالگیش باشه. هیوا_شبیه بازیگرای خارجیه. بنظرم هیچ جاشو دستت نمیده. اخمام رفت توی هم و خواستم گوشی رو ازش بگیرم که دستشو کشید عقب و زد عکس بعدی. توی باشگاه گرفته شده بود، با تاپ، شورت و دستکش بوکس. ابروهاش پرید بالا و پکی به سیگارش زد. هیوا_از دخترا خوشم نمیاد ولی چه هیکلی داره. منو نمیکنه؟ _منم تورو نمیکنم چه برسه به اون که به خودمم محل سگ نمیده. قهقهه‌ای زد و از شدت خنده به سرفه افتاد. رفت عکس بعدی و با صدای گرفته گفت؛ _تتوکاره؟ نگاهی به عکسش انداختم و سرم رو تکون دادم. لبخند گشادی روی لب‌های ورم کردش نشست و چشماش تنگ شد. اخمم رو پررنگ تر کردم و گوشی رو ازش گرفتم. هیوا_یه فکر عالی کردم. _فکراتو برای خودت نگه دار. هیوا_اگر میگی تتو کاره میتونی بری بگی برات رو سینه‌ت یا پایین رو تتو بزنه. شاید بعدش یکارایی کرد. _ایده های احمقانه‌ت رو برای خودت نگه دار. مثلا اونجام چی تتو بزنم. خیلیم درد داره. شونش رو انداخت بالا و با لبخند ادامه داد؛ _نمیارزه؟ مگه همینو نمیخوای؟ نگاهم رو ازش گرفتم و به عکساش دوختم. وقتی چهره و بدنش رو میدیدم بیشتر به انجام دادن فکر هیوا تحریک میشدم. _من نمیخوام فقط کار به اونجا برسه. میخوام دوستم داشته باشه. هیوا_کی تورو دوست داشته که این دومیش باشه؟ پوزخندی روی لبم نشست و از سرما به خودم لرزیدم. _هیچکس. هیوا_بعدم طرف دختره. دوست داشتن و این چیزا مال تو فیلماست. الان حتی دختر پسرشم همو دوست ندارن. اینم که ازش معلومه توی این فازا نیست. به همون دستمالی شدن راضی باش. _دهنتو ببند دیگه خیلی حرف زدی. برو بالا صدای اون تخم سگتو ببر شبا خواب واسمون نزاشته. به همین چیزا فکر کردی که هردو روز دکتر زنانی. نگاهش رو ازم گرفت و درحالی که میخندید از روی پله بلند شد. هیوا_اخر همون ابوهادی این بلاهارو سر خودتم میاره. بشین و نگاه کن. اداش رو در اوردم که در باز شد و تونستم ریخت نحس ابوهادی رو پشتش ببینم. نیم نگاهی به هیوا انداخت و استغفراللهی زیر لب گفت. به زور جلوی خودم رو گرفتم تا نخندم. هیوا_تو هم الکی ادا ندیده‌هارو در نیار خوب خبراش پیچیده اینو اونو دستمالی میکنی. نگاه چپی به هردومون انداخت و بعد روی پاکت سیگار قفل شد. منتظر بودم ببینم چه ری اکشنی نشون میده. اخماش رفت توی هم و گفت؛ _میری توی خونه صداتم درنمیاد. داییام دارن میان اینجا. به این لکاته هم بگو بره خونش اینجا واینسته.

دلم اون احساس گناهی رو میخواد که توی بوسیدن لب‌های تو خلاصه میشه. اوه، خداوند مرا لعنت کند که چنین گناهکارم.

مثل پول‌هام بودی، زیاد نگاهت کردم؛ کم شدی.

من شری تحمیل رفته‌ام. مثل صدای انفجاری که از دور شنیده میشه، کوتاه اما به قدری عمیق که دقیقا میدونی یک قسمتی از یکجای دنیا درحال فرو ریختنه، مثل ثانیه‌های بعد از اقدام جرم، درحالی که خون گرم اروم اروم روی زمین سر میخوره و انقدر جلو میره تا بلاخره خشک بشه. مثل استرسی که به هنگام از بین بردن الت قتاله متحمل میشی. من تناقض حس در لحظه انجام کاری هستم که اونقدر ترسناک بنظر میرسه که با استرس به لذتی که قرار بود تجربه کنم تن بدم. من لرزش بدن، شستن خون دست‌ها با وایتکس، عذاب وجدان و کمبود زور برای چال کردن تمام کسانی هستم که به من اسیب میرسانند.

منو پیداش کن یه‌بار دیگه.

هیوا>>

#part219 نگاهی به اسمون بارونی انداختم و نفس عمیقی کشیدم. فردا صبح قرار بود با ارشیا بریم تا جواب ازمایشی رو که هفته پیش دادیم بگیریم. موقع ازمایش هیچ صحبتی با هم نکردیم. انتظار داشتم اون لحظه یک مقدار دوستانه تر باشه، یعنی خب برای تقسیم ارث و میراث و شکایت دزدی که نمیرفتیم، یه خون دادن ساده برای اثبات ارتباطمون بود. اینکه چرا انقدر از من بدش میومد یا هیچ علاقه‌ای به هم‌خون بودن باهام نداشت کمی متعجبم میکرد. البته که منم هیچ دلم نمیخواست توی 19 سالگی متوجه بشم که یه برادر نامشروع دارم، اما این حد از گارد گرفتن واقعا جالب به نظر نمیرسید. واقعا فکر میکرد من دنبال پول و پله‌ام؟ چی قرار بود به من برسه؟ اون مردک احمق نه پدرم بود و نه صنم درست حسابی باهام داشت. نه خودش رو میخواستم و نه پول‌های مسخره‌ش رو که بوی خون و روده گاو میدادن‌. زیپ ژاکتم رو بستم و پاکت سیگارم رو از جیبم بیرون کشیدم. ابوهادی توی خونه بود، اما از لحظه‌ای که از روستا رسید تا الان خودش رو توی اتاقش حبس کرده بود. اونجوری که فهمیده بودم رفته بود یه سر به اون مادر عجوزه‌ش بزنه. متوجه نمیشدم که اگر باهاش دشمن بود چرا به دیدنش میرفت؟ یا اگر ازش میترسید نمیرفت بکشتش. حتما باید از دور واسه هم جن میفرستادن و زاغ سیاه همدیگه رو چوب میزدن؟ هرچند که هیچکدوم از حرفاشون باورم نمیشد. اگر اون جمعیت زیادی رو که تا چندوقت پیش برای جنگیری به خونمون میومدن نمیدیدم هیچوقت این چیزهارو باور نمیکردم. علاوه بر اون، من از یک دهم اتفاقاتی که توی این خونه میوفتاد هم خبر نداشتم. نگاهی به نخ های نازک قهوه‌ای و طلایی رنگ سیگار انداختم و یکیش رو با فندک روشن کردم. این همون پاکتی بود که اهورا توی مهمونی برام پرت کرد. حالا با گذشت چندین روز از باز شدنش نخ‌ها کمی خشک شده بودن. برام سوال بود که اهورا چرا همه چیز رو به اراز گفته و طوری باهاش صحبت کرده بود که همه تقصیرات گردن من بیوفته. با وجود اینکه احساس میکردم میتونه ادم مورد اعتمادی باشه، همیشه ته دلم بهش شک داشتم. خیلی عجیب به نظر میرسید، انگار اصلا نمیشد بفهمی چی توی فکرش میگذره. اگر من رو توی چشم اراز بد کرده بود، قطعا خودش هم ازم خوشش نمیومد. پس دلیل این رفتارای ضد و نقیضش چی میتونست باشه؟ اجالتا هیچوقت نمیفهمیدم. _چیه، چشم اون مردک دله رو دور دیدی؟ سرم رو بلند کردم و به هیوا که روی پله ها ایستاده بود چشم دوختم. شونم رو انداختم بالا و پکی به سیگارم زدم. _فکر نکنم مشکلی با سیگار کشیدنم داشته باشه، اونروز خودش داد دستم. چیزی نگفت و موهای بلند قهوه‌ای رنگش رو زد پشت گوشش و کنارم نشست. حالا یه شلوارک صورتی نسبتا بلند تنش بود و سوییشرت کهنه‌ای روی تاپ نسبتا بازش به تن داشت. از اونجایی که ترکش بی نتیجه مونده بود و دوباره مصرف میکرد، پوستش خشک و سرخ بنظر میرسید و پوست لب‌های درشتش به طور کامل کنده شده بودن. میتونستم جای سوزن‌ و کبودی و خودزنی‌های متعددی رو روی دست‌هاش ببینم. کنارم زیر سقف نشست و درحالی که اسمون نارنجی و بارونی رو نگاه میکرد نخ سیگاری از توی پاکت خارج کرد. هیوا_تموم مشکلش باهات بسته بودن لنگات بود. باز که شدی بیخیالت شد. از این طرز صحبتش هیچ خوشم نیومد، با این حال شونم رو انداختم بالا. هیوا_نمیدونم چه مشکلی با دخترا داره. منم به زور کرد توی پاچه اون پسره احمق. نفس عمیقی کشیدم و به دست‌های لاغر و ناخن‌های لاک زده ابیش نگاه کردم. احمقانه، خنده دار و مسخره بود اما، همچنان از این دختر داغون خوشم میومد. حتی حالا که تا خرخره نئشه و پر از زخم و جای دست این و اون بود. حالا که بچه داشت.. نفس عمیقی کشیدم و نگاهم رو ازش گرفتم. میتونست خیلی بهتر از اینا باشه، خیلی. هیوا_مایه شدی. سیگار خارجی میکشی. پولی کار میکنی؟ نگاهی به پاکت طلایی انداختم و با پوزخند گفتم؛ _نه. ولی احتمالا جایزه همون شبه. لبخندی زد و سیگارش رو لای لب‌های بزرگش فشرد. هیوا_همون پسره خریده؟ سرم رو تکون دادم که ادامه داد؛ _از کجا باهاش اشنا شدی؟ من میشناسمش؟ واقعا داشت راجب اهورا صحبت میکرد؟ یجوری موضوع رو جدی گرفته بود انگار چیز خاصی بهش گفته بودم. دودم رو فوت کردم بیرون و با لحنی که مطمئن بشم ذوقش رو کور میکنه گفتم؛ _کاری با اون پسره‌ی خروس ندارم. از دوستش خوشم میاد. هیوا_خوبه. از همون اول مشخص بود مثل خودمی. به هیچکس رحم نکن، روی همه بشین. اخمام رفت توی هم و چپ چپ نگاهش کردم. _پسر نیست. انتظار داشتم تعجب کنه، اما خیلی خونسرد شونش رو انداخت بالا. هیوا_مگه نمیشه رو دخترا نشست؟ میخوای یادت بدم؟ خندیدم و موهام رو از توی صورتم زدم کنار که نگاه سنگینی بهم کرد. _نه. ممنون. شونش رو انداخت بالا و با همون صدای خمار گفت؛ _قابل نداره. نگاهم رو به دمپایی های ابیم انداختم و با فکر کردن به بوسه اونروز لبخند روی لبم پررنگ تر شد.

سه نفر دیگه جوین شه رند شیم 800✔️

اگر رمان رو میخونید خوشحال میشم چنل دیلیم جوین شید.🗃

#part218 میتونستم تیزی موهای حالت دارش رو روی پوست صورتم حس کنم. گرمایی که از گردن و قفسه سینش ساطع میشد لباس پشمیم رو پاره میکرد و وجودم رو دربر میگرفت. نفس‌هاش طعم شیرینی داشتن و با پوست صورتم برخورد میکردن. دستاش گرم بودن و اروم روی کمرم لیز میخوردن و احساس خوبی بهم میدادن. میتونستم سفتی شکمش رو که باهام برخورد میکرد حس کنم. حالا به نفس نفس افتاده بودم، اما بدون مکث لب‌هاش رو مک میزدم و بیشتر به خودم میفشردمش. بدنم داشت از تب میسوخت و قفسه سینم به خاطر کمبود اکسیژن درد میکرد. زیر شکمم مدام درحال پیچ خوردن بود و دلم نمیخواست به وضعیت پایین تنم فکر کنم. جاشو باهام عوض کرد و محکم چسبوندم به دیوار که کمرم درد گرفت. دستاش حالا با فشار محکمی دو طرف کمرم رو گرفته بودن. به چشم‌های خمار و لب‌های از هم باز شدش نگاه کردم. قفسه سینش اروم بالا پایین میشد و موهاش خیلی نامرتب جلوی صورتش ریخته بودن. نفسمو فوت کردم بیرون و به لب‌های ملتهبش چشم دوختم. لبم رو به بالا کج شد و چشم‌های خمار براقش رو از نظر گذروندم. حالا دستم روی بازوهاش بود و میتونستم پوست لطیف اما سفتشون رو لمس کنم. لبخندم پررنگ تر شد و دهنم رو خیلی اروم باز کردم. لبم رو که حالا کمی گز گز میکرد لای دندونم فشردم و کمی رفتم جلو، به محض اینکه لبم باهاش برخورد کرد اروم کشید عقب و با همون نگاه خیره و خمار و صدای گرفته اروم گفت؛ _چون زسر سن قانونی هستی باید امضا کنی که این یاروعه نمیاد ترتیبم رو بده. دستم رو با فشار اما یواش روی بازوش کشیدم و به زور گفتم؛ _جرعت نداره. انگشتاش رو روی پهلوهام فشرد و نزدیکم شد. لباش رو اروم روی لبام کشید که چشمام رو بستم. حس خیلی خوبی داشتم، حالا واقعا تمام مشکلاتم از یادم رفته بود و تنها چیزی که ناراحتم میکرد پریود بودنم بود. اب دهنم رو قورت دادم که گرمی نفسش رو روی گردنم حس کردم. لب‌های خیس و نرمش روی پوست گلوم کشیده شد و بعد درست وقتی گرمای زبونش رو توی اون ناحیه حس کردم درد خوشایندی توی سلول‌هام پیچید. داشت گردنم رو مک میزد! حالا پاهام کمی شل شده بود و تنها فعالیت‌های بدنم به تنفس، تپش و ابیاری قطره‌ای منتهی میشد. جدا شدن لب‌هاش از پوستم صدای خوبی داد و باعث شد هوا به اون ناحیه بخوره. لباش رو روی پوستم کشید و کنار گوشم متوقف شد. اراز_پس چرا گذاشتی با گردنت اینکارو کنه‌؟ حرفش کمی گیجم کرد، اما متوجه شدم که درمورد موضوع خفگی صحبت میکنه. لحظه‌ای که ابوهادی با دوتا دست گردنم رو میفشرد و فریاد میزد میکشمت. اگر اونشب کشته میشدم، هیچوقت قرار نبود جای اون زخم با نوازش لب‌های اراز از یاد بره. حالا که از اون موضوع خبر داشت، حس بدی که همیشه حدس میزدم داشته باشم رو نداشتم. بیشتر برام یه دلیل موجه به حساب میومد، یه طبرئه شدگی خیلی بزرگ از همه چیز. انگار تازه رفتار‌هام معنی و مفهوم گرفته بود و درک میشد. اب دهنم رو قورت دادم و به چشماش نگاه کردم. _چون برام مهم نبود. اراز_الان مهمه؟ سوالش باعث شد کمی جا بخورم. قرار نبود به این زودیا بفهمه دوستش دارم یا ازش خوشم میاد. اصلا نمیدونستم چیشد که بحث به اینجا رسید. برای جمع کردنش نگاهم رو به شکمش متمایل کردم. _اگر خون اشام باشی اره. احساس کردم صدای نزدیکی قدم‌های کسی رو شنیدم، اما ری اکشنی نشون ندادم. برای اخرین بار نگاهی به چشمام انداخت و اروم کشید عقب. ...

#part217 لیوان قهوه رو گذاشتم روی میز. این تغییر احساس ناگهانیم مسخره بود اما واقعا حرصی شده بودم. از سمتی هم نیاز داشتم یه جوری خودم رو طبرئه کنم. بیش از حد گناهکار به نظر میرسیدم و باید دست پیش رو میگرفتم تا پس نیوفتم. وایسادم سر جام و لب‌هام رو به هم فشردم. _اشتباه کردم اومدم اینجا. حواسم نبود تو و رفیقت در هر صورت راجبم چی فکر میکنید. کمی خم شدم تا ژاکت نسبتا خیسم رو بردارم که از روی میز بلند شد و روبه روم ایستاد. نفس عمیقی کشیدم و نگاهم رو بهش دوختم. حالا لازم بود تمام تلاشم رو بکنم تا متوجه حس عجیبی که از نزدیکیش بهم دست داده بود نشه. چشم‌های پف اما خمارش رو از نظر گذروندم و بعد به لب‌ها و بقیه بدنش نگاه کردم. اراز_چیزی هست که نمیگی؟ سرم رو بلند کردم و اب دهنم رو قورت دادم. خداروشکر میکردم که دیگه توی وضعیت مزخرف چند ثانیه پیش نبودم. تموم عمرم هیچکس اشکام رو ندیده بود، اما امروز واقعا فاجعه بزرگی به بار اوردم. _مثلا چی؟ شونش رو انداخت بالا و مشکوکانه براندازم کرد. شاید حرف های من یا اهورا رو باور نداشت؟ اگر به اون پسره شک داشت، واقعا باید از بی تقصیر بودن من مطمئن میشد چرا که دوستی که از رفتاراش مطمئن نبودی و نمیتونستی بشناسیش به درد سطل زباله هم نمیخورد. اراز_چرا با اون؟ کلی کار دیگه میتونستی بکنی. پوزخندی زدم و ادامه دادم؛ _مثلا خودم رو انگشت میکردم؟ اره خودشم این پیشنهاد رو بهم داد. انقدر بی پرده حرف زدن راجب خودم جلوش احساس عجیبم رو صدبرابر بیشتر میکرد‌. حالا به قدری بهم نزدیک بود که میتونستم پوست نرم روی لب‌هاش رو ببینم. مژه های پایین و بالاش به هم چسبیده بودن و همین چشم‌هاش رو خمار تر نشون میداد. بازدم‌هاش به پوست مرطوبم میخورد و گرمم میکرد. نمیتونستم نگاهم رو از گردن و دستاش بگیرم. تیشرت مشکی ساده و کوتاه توی تنش واقعا بهش میومد. یکی از دلایل این کشش بیش از حد و عجیبم نسبت بهش، این بود که میدونستم حداقل چهار یا پنج سال ازم بزرگتره. این موضوع باعث میشد حس کنم دنیاش با دنیای من کاملا متفاوته. انگار کاملا با من فرق میکرد. حالا نگاهش بهم دوخته شده بود و حس عجیبی بهم میداد. این خونسرد بودنش رو دوست داشتم. اینکه انگار با نگاه کردن بهت تلاش میکرد همه چیز رو بفهمه. و بالعکس، میتونستی از چشماش تموم حس‌های درونیش رو بخونی. حالا چشماش خمار و خیره بودن. نفس عمیقی کشید و گفت؛ _ادم با کسی که نمیشناستش نمیخوابه. یچیزاییشم تقصیر خودته. نمیگم کارت اشتباه بود، به من هیچ ربطی نداره. اما خب اینها پیامد‌های منطقی یک همچین رفتار‌های این چنینیه. از حرف زدنش خندم گرفت. برعکسش من همیشه مثل چاله میدونیا صحبت میکردم. _اگر با تو میخوابیدم وضعیتم بهتر بود؟ بازدمم کاملا غیر ارادی کمی صدا دار بود. اب دهنش رو قورت داد و نگاهش رو روی صورتم چرخوند. حرفم ناخوداگاه باعث شد به این موضوع فکر کنم. چقدر خوب میشد اگر این اتفاق واقعا میوفتاد. حالا بدنم کم کم گرم شده بود. گاهی خیال میکردم دیوانم و همش به خاطر همین تغییر احساسات یهوییم بود. اول ترسیده و بعد ناراحت بودم، چند ثانیه قبل میخواستم از حرص سرش رو بکوبم به دیوار و حالا خودم رو زیرش تصور میکردم. تنها کسی بود که چنین حسی نسبت بهش داشتم. اب دهنش رو قورت داد و نگاهش رفت پایین. اراز_من قرار نبود به کسی بگم. دندونام رو روی هم فشردم و به بهونه صحبت کردن کنار گوشش بهش نزدیک شدم. _ولی من دوست داشتم دوست دختر سابقت بفهمه. از حرف مسخره‌م خندم گرفت. حالم هنوز به خاطر گل خوب نبود. لبخند کوچیکی زد و گوشش رو از لبام فاصله داد تا نگاهم بکنه. برعکس اون که انگار کاملا خونسرد بود من توی دومین موقعیت تحریک برانگیز زندگیم به سر میبردم و حال اصلا جالبی نداشتم. گور بابای مامانم، ابوهادی و پسرشون. میخواستم انقدر ببوسمش تا خفه بشه و بمیره. نفس عمیقی کشید و با همون لبخند و صدایی که در اثر اروم بودن خش دار شده بود گفت؛ _ممکنه کشته بشی. ابروهام رفت توی هم و سریع گفتم؛ _قبلش خودت زحمتش رو بکش. لبخندش پررنگ تر، و بعد اروم اروم ناپدید شد. بازدمش رو با صدا بیرون داد و نگاهش پایین تر رفت. حرکت نمیکرد، احساس میکردم دودل باشه. لبم رو با زبونم تر کردم و نیم نگاهی به چشماش انداختم و کمی رفتم جلو که نفس عمیقی کشید و چشماش رو بست. گرمی نفسش روی پوستم نشست و بعد برای ثانیه ای پوست داغ و نرم لباش رو روی لبام حس کردم. نفس مقطعم رو خیلی سریع دادم بیرون که حرکتم باعث شد دوباره باهاش برخورد کنم. زبونم رو به لب هام نزدیک کردم و ناخوداگاه سرم کج شد. دستش اروم روی کمرم نشست که لبم رو بین لباش کشیدم. چسبوندم به خودش و لبم رو اروم مکید. دستش به حالت نوازش وار و محکمی روی کمرم بود. دستام رو دوطرفش گذاشتم و چسبوندمش به دیوار که محکم تر از قبل بوسیدم. حالا تنها صدایی که شنیده میشد صدای مقطع و تند نفس‌هامون و حرکت لب‌هاش روی لبام بود.

#ahoora

#ghazal

#araz

دوستان از اونجایی که خیلی سوال کردید و اکثرتون عکس کرکترهای رمان مونارک رو ندیدین، میتونین با سرچ کردن هشتگ اسمشون عکسهاشون رو پیدا کنید. #ghazal #araz #ahoora #tina #ava #sarina #arshia

#part217 از اونجایی که صدای سارینارو وقتی بیرون بود شنیده بودم گفتم؛ _دوست دخترت ناراحت نشه. ماگ حاوی قهوه رو کنارم گذاشت و خیلی جدی گفت؛ _دوست دخترم نیست. و بهش هیچ ربطی نداره. ابروم رو انداختم بالا و سرم رو تکون دادم. روی میز نشست و بهم نگاه کرد. به لیوان سبز رنگ اشاره کرد و دستش رو جلوی دهنش گرفت و با چشم‌های خمارش بهم خیره شد. لیوان رو برداشتم و تلاش کردم وضعیت مزخرف چند دقیقه پیش رو فراموش کنم و جدی و خونسرد باشم. اراز_دوست داری تعریف کنی؟ بدون مکث گفتم؛ _امروز فهمیدم مامانم با عموی بابام رابطه داشته. ابروهاش پرید بالا که ادامه دادم؛ _و احتمالا یه برادر دارم. چشماش تنگ تر شد و با خونسردی گفت؛ _احتمالا؟ نفس عمیقی کشیدم و کمی قهوه خوردم. _هنوز مطمئن نیستم. اراز_میدونی کیه؟ سرم رو تکون دادم و به ارومی گفتم؛ _تو هم دیدیش. نگاهش رو ازم گرفت و به گردنبند سارینا که حالا روی میز بود دوخت. اراز_تنها کسی که من از اطرافیانت دیدم همون پسرخالت بوده که عکسشو نشونم دادی. _اره. خودشه. اراز_مگه پسرخالت نیست؟ خالت و عموی بابات ازدواج کردن؟ _نه. دروغ گفته بودم. نفس عمیقی کشید و چند ثانیه بدون حرف انگشتش رو کنار لب های ظریف و خوش رنگش نگه داشت. اروم ناخنش رو روی دندونش کشید و درحالی که ابروهاش توی هم فرو میرفتن گفت؛ _چرا؟ _چون گوشیش رو دزدیده بودم. اراز_برای چی؟ میخواستی چیزی متوجه بشی‌؟ توی دلم به اینهمه سادگیش خندیدم. البته کسی باید میبود تا به احمق بودن خودم بخنده، چرا که تعریف کردن این خزعبلات میتونست جزء اشتباه ترین کارهای زندگیم باشه. رسما داشتم اعتراف میکردم که واقعا کیم و چه‌کارم. اب دهنم رو قورت دادم و با خنده و لحنی سوالی گفتم؛ _شاید چون پدرش گوشیم رو شکسته بود؟ حالا به نظر میرسید واقعا گیج شده باشه. هر کلمه‌ای که به زبون میوردم انگار پاره سنگی جلبک زده از ته دلم به بیرون مینداخت و میتونستم یه نفس عمیق و راحت بکشم. این حس فهمیده شدن رو دوست داشتم. نیاز بود کسی کشفم کنه. میخواستم اراز اون ادم باشه. دلم میخواست تمام تکه های گم شدم رو پیدا کنه، کنار هم بچینه و با انگشت‌های ظریفش لمسشون کنه. نگاهی به سر تا پام انداخت. انگار تازه داشت یه چیزهایی رو متوجه میشد. دلیل هزاران رفتار عجیب و بی دلیلی که ازم دیده بود. نفسش رو داد بیرون و با صدای خوش اهنگش گفت؛ _چرا؟ لبم رو کشیدم توی دهنم و بعد از تر کردنش گفتم؛ _چون دیر رسیده بودم خونه. اراز_به اون چه ربطی داره؟ _توی خونه‌ش زندگی میکنم. اراز_مامان بابات کجان؟ _یبار گفته بودم. مردن. لب باز کرد تا چیزی بگه اما انگار جلوی خودش رو گرفت. کمی بهم نزدیک تر شد و موهای موج دارش رو زد پشت گوشش. نفس عمیقی گرفت و به زمین خیره شد. حالا لباش کمی به جلو متمایل شده بودن و فاصله کوتاهی با وجود به هم چسبیده بودنشون بینشون وجود داشت که باعث میشد تمام بدبختیام از یادم بره و بخوام لبام رو لاش جا بدم. موهام رو زدم پشت گوشم. حالا حالم به بدی چند دقیقه پیش نبود و احساس نسبتا بهتری داشتم. اراز_کبود بودن دستت و اون بیمارستان رفتن واسه خفگی هم کار اونه؟ از سوالش تعجب نکردم، چرا که قطعا دفترچه‌‌م رو دیده بود. سرم رو تکون دادم و قبل از اینکه چراش رو بپرسه گفتم؛ _چون فهمید با اهورا خوابیدم. ابروهاش پرید بالا و نگاهش رو از چشمام گرفت و به گردن و بعد پاهام و فرش دوخت. این چهره جدی، گیج و اشفته‌ش رو دوست داشتم. همونقدر که لبخند به لب‌های ظریف و دندون‌های مرتبش میومد، اخم رو لای ابروها و تنگ شدن پلک‌های برجسته و چشمای سبزش میخواستم. یه ابروش رو انداخت بالا و صداش رو صاف کرد. اراز_جدا؟ من.. نگاهم رو ازش گرفتم و توی اتاق چرخوندم. _میدونم که میدونستی این موضوع رو. بارها با حرفات کوبیدیش توی سرم. حالا کم کم داشتم حرصی میشدم. یاداوری لحظه‌ای که اهورا بهم قول داد این موضوع رو به هیچکس نگه و اون نگاه های بد و تیکه‌های اراز همش از ذهنم میگذشتن. _فقط فکر نمیکردم بخواد به کسی بگه. چون من ازش خواهش کرده بودم بین خودمون بمونه. چون اگر اونکار رو نمیکردم قطعا میمردم. ولی خب ده برابر بدترش سرم اومد. نگاه بدی بهش انداختم که لباش رو کمی از هم فاصله داد و دندوناش رو به هم فشرد. همچنان اخم به چهره داشت و چشماش توی حالت تنگ شده قرار داشتن. اراز_میمردی؟! متوجه شدم اهورا دلیل کارم رو بهش نگفته. هرچند که دروغ بود، اما میتونست وضعیت رو بهتر کنه. _میتونی بری دلیلش رو ازش بپرسی. اونکه بلده حرف ببره بیاره، اینم روش. تا قبل از این موضوع از مطلع بودن اراز مطمئن نبودم. اما حالا که از زیر زبونش کشیدم و خودم رو راحت کردم، متوجه عوضی بودن اهورا شدم. نه تنها قولش رو شکست، بلکه دلیلم واسه اینکار رو توضیح نداده بود!

#part216 نگاهم رو ازش گرفتم و به موکت خاکستری روی زمین دوختم. یه گردنبند دقیقا کنار تخت روی زمین افتاده بود. بی توجه به سوالش گفتم؛ _اگر این مال توعه حرفی که دم در زدم رو پس میگیرم. گیج نگاهم کرد و بعد سرش رو انداخت پایین تا گردنبند قلبی نگین کاری شده روی زمین رو ببینه. موهاش رو که ریخته بود روی صورتش زد کنار و با همون لحن اروم و گیج گفت؛ _مال من نیست. فکر کنم واسه سارینا باشه. دیشب اینجا بود. نفس عمیقی کشیدم و سعی کردم حس بدی که بهم دست داده بود رو مخفی کنم. موهام رو که خیس و نامرتب دورم ریخته بود با دست زدم بالا و نشستم روی تخت. اگر سارینا دیشب اینجا بود و الان توی پذیرایی نشسته بود پس قطعا شب رو همینجا روی تخت کنار هم خوابیده بودن. نفس عمیق کوتاهی کشیدم و سعی کردم بغضم رو کنترل کنم. احساس دوست نداشته شدن میکردم. هیچ احدی روی زمین توجهی به من نداشت و همه درگیر زندگی خودشون و ادمای اطرافشون بودن. دوست داشتم برای یک بارم که شده اولویت کسی باشم. اما حالا که اینهمه حال بدی داشتم کسی نبود که به خواسته خودش کنارم باشه و ارومم کنه و باید اینجوری با این سر و وضع خودم جست و جوش میکردم و مزاحم خلوتش با دوست‌ها و اکسش میشدم! سرم رو انداختم پایین و برای هزار و چندمین بار توی 19 سال زندگیم به فکر خودکشی افتادم. لب‌هام رو به هم فشردم و دستام رو جلوی صورتم گرفتم تا اشکایی که احتمالا تا چندثانیه دیگه کل صورتم رو احاطه میکردن با چشم‌های قشنگ سبزش نبینه. بدون اینکه بتونم کنترلی روی دستا و بدن لرزونم داشته باشم چشمام رو روی هم فشردم. کنترلم رو از دست دادم و هقی زدم که با تعجب اسمم رو صدا زد. سرم رو به چپ و راست تکون دادم و از روی تخت بلند شدم. اراز_چت شده؟ چرا گریه میکنی؟ اهورا کاری کرده؟ صورتم رو جمع کردم و درحالی که به در نزدیک میشدم با بغض نالیدم؛ _ببخشید. نباید میومدم اینجا. مزاحمتون شدم. در رو باز کردم که دستش روی دستم نشست و کشیدش عقب. سرم رو انداختم پایین و اشکم رو پاک کردم ‌که دستام رو کشید سمت خودش و بغلم کرد. لبام لرزید و سرم رو به گردن و شونه‌هاش فشردم. دستش نوازش وار توی موهام نشست و اروم گفت؛ _مزاحم نیستی. دستام رو دور کمر باریکش گره زدم و خواستم چیزی بگم اما نتونستم. حالا تمام سلول‌های پوست سرم میتونستن نوازش‌های نرم انگشتاش رو حس کنن. اراز_میلرزی. لباسات رو عوض کن، منم یه قهوه درست میکنم حالت بهتر شه تا حرف بزنیم. خواست بکشه عقب اما محکم‌تر توی بغلم فشردمش. _نه. نرو. احساس میکردم که دارم هذیون میگم. دستاش رو برد پایین و روی کمرم کشید. احمقانه بود اما ارزو میکردم تا ابد همینجا توی بغل گرمش بلرزم. تا وقتی که خشک بشم و دیگه هیچ حرکتی نکنم. _کاش تورو توی قبر باهام.. حالا نمیدونستم باید چه فعلی برای حرفی که بی پروا از دهنم خارج شده بود پیدا کنم. نفس عمیقی کشیدم و سرم رو به گردنش فشردم. احساس ضعف میکردم. کشیدم عقب و نفس عمیقی کشیدم. احساس میکردم با اون موهای مرطوب و شلخته و چشمای سرخ و خیس واقعا زشتم. نشوندم روی تخت و لباس‌هارو اون‌طرفی کرد و گفت؛ _بپوششون تا گرم شی. نیم نگاهی به لباس های روی روتختی انداختم و سرم رو تکون دادم. اراز_اگر میخوای برم بیرون راحت باشی. سرم رو خیلی اروم به چپ و راست تکون دادم و لب‌هام رو به هم فشردم. ژاکتم رو از تنم در اوردم و تیشرت خونگی مسخرم رو خیلی سریع از تنم خارج کردم تا نگاهش بهش نیوفته. بد نبود اما، حس خوبی بهش نداشتم. حالا میتونستم سنگینی نگاهش رو روی بدنم حس کنم. از اونجایی که نمیتونستم نیم تنه خیسم رو تحمل کنم پشتم رو بهش کردم و از تنم خارجش کردم. حالا میتونستم از اینه کنار تخت متوجه بشم که بدون حرف بهم زل زده و اروم نفس میکشه. تازه متوجه شدم که میتونه از توی اینه تصویر لختم رو ببینه. خیلی سریع لباس روی تخت رو چنگ زدم و پوشیدمش. انگار متوجه شد چون خودش رو جمع کرد و گفت؛ _ندیدمت. اینه توی زاویه دیدم نیست. سرم رو تکون دادم و دکمه و زیپ شلوارم رو باز کردم و بدون حرف از توی اینه بهش خیره شدم. انگار متوجه اینکه راحت نیستم شد چون بدون حرف در رو باز کرد و رفت بیرون. نفس عمیقی کشیدم و با پشت دست اشکام رو پاک کردم و موهام رو که به پوست خیسم چسبیده بود زدم کنار. شلوار رو پوشیدم و روبه در نشستم. دوست داشتم دراز بکشم و برم زیر پتو اما نمیتونستم حرکت کنم و از طرفی شاید دلش نمیخواست کسی به جز سارینا روی تختش بخوابه. بعد از چند دقیقه در باز شد و با یه ماگ اومد تو و در رو پشت سرش بست.

#part215 با وجود همه اینا یه احترام خاصی توی ذهنم براش قائل بودم. همیشه سعی میکردم با تصور کردنش توی هر شرایطی خودم رو اروم کنم. اما حالا واقعا نمیدونستم باید به عنوان چجور ادمی ازش یاد کنم. چطور تونسته بود با اون مرتیکه احمق باشه و یه بچه ازش بدنیا بیاره. البته که خیالم راحت بود که به بابای من خیانت نکرده، چون ارشیا از من چهارسال بزرگتر بود. اما هیچ جوره نمیتونستم خودم رو اروم کنم. اگر اون زنیکه هیچوقت کاری با ابوهادی نداشت، ممکن بود وضعیت من اینجور نشه. به خودم که اومدم متوجه شدم جلوی در خونه ارازم و بارون کاملا خیسم کرده بود. شلوارم واقعا احمقانه به نظر میرسید و کفشای کهنه‌م کمی از دمپایی نداشتن. تنها نکته جالب ماجرا ژاکتم بود، که اونم به لطف تیشرت ابی مسخره‌م خنده دار بنظر میرسید. از اونجایی که در باز بود هولش دادم و وارد شدم. رفتم سمت پله‌ها و تند تند ازشون بالا رفتم. وقتی به طبقه دوم رسیدم، تونستم سروصدایی که از خونه‌ش میومد رو تشخیص بدم. از اون گذشته چندتا کفش دخترونه پشت در خودنمایی میکرد. اب دهنم رو قورت دادم و از سر بیچارگی نگاهی به سقف انداختم. الان باید با این وضعیتم میرفتم تو؟ انقدر سردم بود و میلرزیدم که کم مونده بود همونجا بیوفتم و بمیرم. از سمتی هم نمیتونستم اینهمه راه رو دوباره برگردم خونه. با فکر کردن به همه این‌ها و اوج تنها بودنم بیشتر گریم میگرفت. بلاخره تصمیمم رو گرفتم و چندبار در زدم. صدای پای کسی اومد و بلافاصله در باز شد. با دیدن اراز احساس کردم که چیزی توی وجودم تکون خورد. انگار از دیدنم متعجب شد چون ابروهاش پرید بالا و بدون حرف از نظر گذروندم. حتی خودم هم میدونستم چه وضعیت داغونی دارم. اب دهنم رو قورت دادم و به داخل خونه نگاه کردم که سارینا رو دیدم. اب دهنم رو قورت دادم و چشم چرخوندم. اراز_غزل!؟ چیشده؟ چرا اینجوری‌ای؟ چیزی نگفتم و لب‌هام رو به هم فشردم. حالا از شدت سرما میلرزیدم و به خاطر رطوبت لباسام به خارش افتاده بودم. یه بار دیگه اسمم رو تکرار کرد که اب دهنم رو قورت دادم و رفتم جلو. بدون اینکه چیزی بگم دستام رو دور گردنش گذاشتم و بغلش کردم. سرم رو توی گردنش فرو بردم که موهاش با صورتم برخورد کرد و تونستم بوی عطرش رو حس کنم. نیاز داشتم انقدر بوش کنم تا ریه‌هام پر بشن. لب هام لرزید و نفس عمیقی کشیدم که دستش اروم دور کمرم نشست. میتونستم از حرکات اروم و بلاتکلیفش بفهمم که تا چه حد تعجب کرده. برای چند ثانیه توی بغلش موندم و نتونستم جلوی اشکام رو بگیرم. دستش رو به حالت نوازش وار روی کمرم حرکت داد که حس عجیبی به وجودم تزریق شد. بلاخره بعد از چند ثانیه کشیدم عقب که نگاهش به چشم‌های خیسم خورد. اخماش به هم گره خورد و درحالی که کمی بیرون میومد و در رو پشت سرش روی هم میزاشت گفت؛ _چیشده؟ چرا گریه میکنی؟ لحنش اروم بود، ولی با این حال صدای قشنگش توی راهرو میپیچید. دوست داشتم دوباره بغلش کنم. موهاش رو از جلوی صورتش زد کنار که نفس عمیقی کشیدم و گفتم؛ _فقط حالم یکم بد بود. هیچ کسی جز تو به ذهنم نرسید که بخوام برم پیشش.. پوزخندی زدم و ادامه دادم؛ _بهت نیاز داشتم. حالا داشتم حرفایی رو میزدم که اگر هوشیار بودم به هیچ وجه به زبون نمیوردم. اراز_کسی اذیتت کرده؟ شونم رو انداختم بالا که در رو باز کرد و گفت؛ _بیا تو، الان سرما میخوری. از اونجایی که واقعا سردم بود تعارف الکی نکردم و خم شدم تا کفشام رو دربیارم. وقتی رفتم تو تازه متوجه وجود چندتا دختر توی خونه شدم. امیدوار بودم که تینا و اوا هم توشون باشن اما خب اشتباه فکر میکردم. تنها اشناهای اون جمع پنج نفره دیانا و سارینا بودن. سارینا با چشم های تنگ شده و دیانا با تعجب نگاهم میکرد. اراز انگار متوجه شد که اصلا حس خوبی با دیدنشون نگرفتم چون اروم دستم رو گرفت و به سمت اتاق هدایتم کرد. پوستش گرم بود و من رو هم کمی گرم میکرد. در رو بست و بدون حرف رفت سمت کمد که نگاهی به اطرافم انداختم. اولین بار بود اینجارو میدیدم. اراز_چرا رنگت انقدر سفیده؟ چیزی خوردی؟ _نه. حالا احساس میکردم که به اندازه کافی نگرانم نشده. یه دست لباس گرم گذاشت روی تخت و بدون حرف بهم خیره شد. اراز_نگفتی چیشده. این چه سر و وضعیه؟ ادم توی این هوا میزنه بیرون؟