Miar House

.

چقدر درک کردی که باید تا اخر عمر شاگرد باشی؟

به کی گوش میدی؟ به کی گوش میدی؟ به کی گوش میدی؟

نفس دو جنبه دارد: یا از "خود کم بینی" رنج می‌برد و یا از "خود بزرگ بینی" و هر دو، نوعی بیماری است که از مقایسه کردن ناشی می‌شود.

روز آن است که ما خویش بر آن یار زنیم.

به طواف کعبه رفتم به حرم رهم ندادند که برون در چه کردی، که درون خانه آیی؟ به قمارخانه رفتم، همه پاکباز دیدم چو به صومعه رسیدم همه زاهد ریایی در دیر می‌زدم من، که یکی ز در در آمد که: درآ، درآ، فغانی، که تو خاص از آن مایی

هر که خود را برافرازد پست گردد و هر که فروتن شود سرافراز گردد.

اینک خداست نجات من؛ بر او توکل کرده، نخواهم ترسید.

متوجه خواهید شد که کسانی که بیشتر از رفاه صحبت می کنند، آن را دارند. کسانی که بیشتر از سلامت صحبت می کنند، آن را دارند. کسانی که بیشتر از بیماری صحبت می کنند، آن را دارند. کسانی که بیشتر از فقر صحبت می کنند، آن را دارند. این قانون است. راه دیگری نمی‌تواند باشد… حسی که شما احساس می‌کنید، نقطه جذب شماست، و بنابراین، قانون جذب زمانی بیشتر درک می‌شود که خودتان را آهن‌ربایی ببینید که بیشتر و بیشتر احساس می‌کنید. وقتی احساس تنهایی می کنید، احساس تنهایی بیشتری می کنید. وقتی احساس فقر می کنید، فقر بیشتری را جذب می کنید. وقتی احساس بیماری می کنید، بیماری بیشتری را جذب می کنید. وقتی احساس ناخشنودی می کنید، ناراحتی بیشتری را جذب می کنید. وقتی احساس می‌کنید سالم و حیاتی و زنده و موفق هستید، بیشتر از همه آن چیزها را جذب می‌کنید.

"آیا من مسئولیتی دارم که تمام دنیا را بر طبل من بزنم؟" نه، شما هم نتوانستید. شما بر طبل خود می کوبید، و جهان به طبلی که شما می کوبید پاسخ می دهد... به همان اندازه جهان های متفاوتی وجود دارد که توسط ادراک کنندگان مختلف جهان زندگی می کنند، به همان اندازه که ادراک کنندگان از جهان ها وجود دارند.

گاهی اوقات توجه خود را به چیزی توجیه می کنید، زیرا حقیقت دارد. اما، فقط به این دلیل که حقیقت دارد دلیل خوبی نیست، زیرا هر چیزی که هر کسی به آن توجه کند، حقیقت می‌یابد. یک سوال بهتر این است که "آیا می خواهم آن را تجربه کنم؟"

ایمان راه رفتن تو تاریکیه نه تماشای نور.

با مدعی مگویید اسرار عشق و مستی تا بی‌خبر بمیرد در درد خودپرستی.

آن کس که ز شهر آشنائیست داند که متاع ما کجائیست.

شده ای غلام صورت تو مثال بت پرستان تو چو یوسفی ولیکن به درون نظر نداری

روح های مرده. سرکوب شده. سیاه.

گیر افتادی وسط این مارپیچ.