𝐞𝐯𝐞𝐫𝐰𝐫𝐢𝐭𝐞… ⚯
Відкрити в Telegram
دیروز تویِ اتوبوس، یک نفر عطر زده بود. من گاهی بوی کسی را که قبل از من رویِ صندلی نشسته حس میکنم. ما دانسته یا ندانسته هرجا میرویم تکههایی از خودمان را جا میگذاریم. 😮💨 — سايمون ون بوی / وهم جدایی ART: A Real Talent
Показати більше2 006
Підписники
-124 години
-47 днів
-3130 днів
Архів дописів
2 006
یک همخوابگاهی داشتم، سال هفتاد و خوردهای.
یک بچه مذهبی کرمانی و رقیقالقلب…
شباهت بیاندازهای داشت به طلبههای ترم اولی حوزه. از همینهایی که ریششان تُنُک است و وقتی با آنها حرف میزنی، همیشه گردنشان کمی کج است و پائین را نگاه میکنند.
یک جورهایی شرم و خجالت میون دو تا چشمون قشنگش لونه کرده بود و همیشه فکر میکردم شیشهی مربا را شکانده و آمده تا با شرمساری، عذرخواهی کند.
اسمش خاطرم نمانده. مثلا علیاصغر.
اتاقمان شش نفره بود. شش نفر از هر شش گوشهی این مرز و بوم پرگهر. هر از گاهی هم بابت اختلاف فرهنگی و اخلاقی، اصطکاک نرمی بینمان رخ میداد.
یک شب قبل از خواب، علیاصغر پیشنهاد داد که چراغها را خاموش کنیم و دراز بکشیم توی رختخواب و صاف و صادق همدیگر را نقد کنیم و ایرادات همدیگر را بگوییم. شاید اینطوری اصطکاکهایمان کمتر دود کند. همین کار را کردیم. شده بود مثل شبهای عملیات. تا نصفهی شب از پشت خاکریزِ بالش و لحاف به همدیگر شلیک کردیم و خیلی صادقانه ریدیم به همدیگر و ایرادات دیگران را ریسه کردیم، نقد صادقانه و خانمانبرانداز.
از فردا صبح اوضاع هزار برابر بدتر شد.
اخلاق همه گُهمرغی بود و تا دو هفته سرها در گریبان بود و به اکراه میآوردیم دست از بغل بیرون.
همه دلخور و عبوس و بیشتر فحشها را هم علیاصغر خورد. بابت برداشتن پردهی ابریشمی و زیبای کتمان از روی مجسمهی کریه حقیقت.
این وسط فقط یک چیز یاد گرفتیم، گاهی وقتها کتمان و دروغ، قلوب را سفت میچسباند به هم.
حقیقت گاهی وقتها درست مثل یک آدم صد و بیست ساله است با گوشتهای آویزان.
بهتر است تا یک کت و شلوار قشنگ کتمان تنش کنیم تا آن را نبینیم.
این حقیقت تلخ.
… 🐘
02 трав 2021, 13:31
2 006
من به همه تو را ترجیح میدهم.
قصه مفصلست، توضیح میدهم.
#مریم_حیدرزاده
… 🐘
02 трав 2021, 11:52
2 006
شاید بهترین کادو برای روز معلم، نگفتن نام معلمانتان در فضای مجازی باشد.
به هرحال ممکن است آنها دلشان نخواهد، کسی بداند که شاگردانی چون شما هم داشتهاند.
… 🐘
02 трав 2021, 11:50
2 006
یک فیلم قدیمی هست که نه اسمش یادم میآید و نه حتی میدانم چه کسی در آن بازی میکند فقط…
یک صحنهیِ کوتاه از آن به شکل خیلی مهآلودی یادم مانده. زنِ فیلم یک گلدان میدهد به دست مردِ فیلم، بعد یک دیالوگی رد و بدل میشد که مثلاً زن به مرد میگوید: "هر وقت تونستی از این گلدان مراقبت کنی، بعد بیا با هم حرف بزنیم." شاید هم اصلاً این را نگفته. اما من دلم میخواهد این را گفته باشد. چون خیلی تمثیل شیک و قشنگی است.
اینکه خیلی قمشهایطور رابطه را به گُلِ توی گلدان تشبیه میکند.
دلم میخواهد آن کسی که سناریو را نوشته منظورش این باشد که رابطه، یک موجود زنده است که نگهداری، مراقبت و توجه میخواهد، درست مثل گُلِ ارکیده که نمیشود آن را به امان خدا رها کرد و انتظار داشت بعد از هزار سال همانطور قشنگ و دلبرانه بماند.
یا میمیرد و فقط گلدان خشک و برهوتش میشود آینهی دق.
یا شاخ و برگش وحشی میشود و آشفته و مهارنشدنی.
هر دو حالتِ آن اسفبار و چرند است.
یک فیلم قدیمی هست که اسمش یادم نمیآید و فقط امیدوارم هر کسی که سناریوی آن را نوشته، منظورش همین باشد که من گفتم.
اگر هم نه، خب به جهنم.
… 🐘
02 трав 2021, 00:38
2 006
مرا ببخش…
تمام بدبختیهایی که بر سر تو آوردم از یک جا سرچشمه میگیرد،
از عشقی که به تو دارم.
#کافکا
… 🐘
30 квіт 2021, 09:07
2 006
بنابراین ماچ خیلی مهم است…
یک جوک قدیمی و نه چندان بامزه اما در عین حال هوشمندانه بود که میگفت: یه بچهای از باباش میپرسه که چیشد که من رو به دنیا آوردید؟
باباش آه میکشه و میگه: عزیزم تو قرار بود فقط یه بوس کوچولو باشی.
همهیِ جوکهای دنیا در واقع همان ماجراهای اسفباری هستند که در اثر تکرار زیاد، ماهیت دراماتیکشان تبدیل میشود به خنده و شادی و خاطره.
اگر این حقیقت را بپذیریم، پس میشود گفت که بوس و ماچ نیروی محرکهیِ بقای نسل بشر است، بنابراین ماچ خیلی مهم است.
… 🐘
30 квіт 2021, 08:56
2 006
داشتم از گرما میمُردم…
به راننده گفتم دارم از گرما میميرم،
راننده كه پير بود گفت اين گرما كسیرو نمیكشه.
گفتم جالبهها، الان داريم از گرما كباب میشيم، شش ماه ديگه از سرما سگ لرز میزنيم.
راننده نگاهم كرد كمی بعد گفت من ديگه سرما رو نمیبينم.
پرسيدم چرا؟
راننده گفت قبل از اينكه هوا سرد بشه میميرم.
خنديدم و گفتم خدا نكنه، راننده گفت دكترا جوابم كردن، دو سه ماه ديگه بيشتر زنده نيستم.
گفتم شوخی میكنيد؟!!!
راننده گفت اولش منم فكر كردم شوخيه، بعد ترسيدم، بعدش افسرده شدم، ولی الان ديگه قبول كردم.
ناباورانه به راننده نگاه كردم.
راننده گفت از بيرون خوبم، اون تو خرابه... اونجايی كه نميشه ديد.
به راننده گفتم پس چرا دارين كار میكنين؟
راننده گفت هم برای پولش، هم برای اينكه فكر و خيال نكنم و سرم گرم باشه، هم اينكه كار نكنم چیکار كنم.
به راننده گفتم من باورم نميشه.
راننده گفت خودم هم همين طور، باورم نميشه امسال زمستان رو نمیبينم، باورم نميشه ديگه برف و بارون رو نمیبينم، باورم نميشه امسال عيد كه بياد نيستم، باورم نميشه اين چهارشنبه آخرين چهارشنبه ١٧ تير عمرمه.
به راننده گفتم اينجوری كه نميشه.
راننده گفت تازه الانه كه همه چی رو دوست دارم، باورت ميشه اين گرما رو چقدر دوست دارم…؟
ديگه گرما اذيتم نمیكرد، ديگه گرما نمیكشتم...
تاکسی نوشتههای #سروش_صحت
… 🐘
28 квіт 2021, 11:13
2 006
شخصی را به معبدی برده، میخواستند قدرت خدایان را به وی نشان دهند و به ایمان بیاورند…
برای این کار، لوحههای نذر کسانی را که به علت نذر برای خدا از طوفان نجات یافته بودند به وی نشان میدادند ولی او به همه اینها پاسخ بسیار خوبی داد و گفت؛ پس لوحه آنها که نذر کردند و با وجود این غرق شدند کجاست؟
تمام خرافات از قبیل عقیده به احکام نجوم و رویاها و تفالات و غیب گوییها و امثال آن به هم شبیه است.
عقیده به این خرافات از اینجا ناشی شده که فقط یک بار یا در یک قضیه نتیجه مثبت داده است ولی هیچکس دفعات بیشماری را که این خرافات نتیجه منفی داده است در نظر نمیآورد!
#فرانسیس_بیکن
#نو_ارغنون
… 🐘
25 квіт 2021, 13:14
2 006
در کوچه ما سه نفر مشغول بازی هستند، گویا یک خانم و آقا در یک تیم و یک آقا در تیم مقابل.
• آنها گویا باید تلاش کنند که با صدای بلند شُغلهای کشدارِ خویشاوندان یکدیگر را حدس بزنند، مثلاً خانم از تیم شماره ۱، با اطمینان و صدای رسایی میگوید؛ "پدرته."
• آقا از تیم شماره ۲، با اطمینانی به مراتب بیشتر از خانم فریاد میزند که "تمام کِس وُ کارته."
• آن یکی آقا از تیم شماره ۱، آقای تیم شماره ۲ را همزمان بعد از یادآوری "شغل خواهر و مادرش" دعوت به "خفگی" میکند.
بازی پیچیدهایست و نمیدانم که امتیازها به چه شکلی تقسیم میشود.
اما امیدوارم که برنده خُشنود باشد.
… 🐘25 квіт 2021, 13:12
2 006
ماشینم پنچر شده، آمدهام پنچرگیری…
سرش شلوغ است و نیم ساعت دیگر دکانش را میبندد.
اگر کارم را راه نیندازد، زندگیام پنچر میشود.
اول با اقتدار گفتم که لطفاً پنچریاش را بگیر. حالا افتادهام به التماس و قسم و پای تمام ائمهاطهار و مسیح و مادر محترمش را کشیدهام وسط.
مرد پنچرگیر افتاده به شک که کارم را راه بیندازد یا حوالهام بدهد به فلان.
سرش را میخاراند و سرتا پایم را نگاه میکند.
انگار بخواهد به ازای پنچری، وجودم را پایاپای تاخت بزند.
بالاخره با اکراه قبول کرد.
سهسال پیش میخواستم یک داستان کوتاه بنویسم و بفرستم برای یک مسابقه.
آخر داستان شخصیت عوضی داستان افتاد دنبال شخصیت غیرعوضی داستان و لبهی یک پرتگاه خفتش کرد، بعد همانجا مغزم قفل کرد.
نمیتوانستم تصمیم بگیرم که طرف را پرت کنم پایین و بکشمش یا نه.
زندگیاش وصل بود به نوک مدادم.
مثل امشب که زندگیام وصل است به نوک درفش پنچرگیر.
بالاخره تصمیم گرفتم نجاتش بدهم، دنیا بده و بستان دارد.
فکر کنم دعای خیر آدم غیر عوضی داستان، امشب نجاتم داد.
فقط ماندهام خون آن آدم عوضی که پایش را توی داستان سُراندم و هلاکش کردم، کجای زندگی قرار است گریبانگیرم شود.
خدا به خیر کند…
… 🐘
24 квіт 2021, 12:24
2 006
از مراد و مرید بازی و نوچه پروری و عرفونی! بازی آنها که ادای انسان کامل را در میآورند خندهام میگیرد. فکر میکنم دیگر دانای کل وجود ندارد، اینکه یک نفر بگوید آهای خلایق! از پی من بیایید! برای خوشبختی از این سو میرویم!
دانای کامل وجود ندارد. همه ما اندکی میدانیم و انبوهی نمیدانیم. داناترین ما الان حضرت گوگل است که جواب هر سوالی را فروتنانه میدهد.
بیمنت، بی قِر و قَمیش و "ما اینیم دیگه" گفتنهای معمول بین انسانها!
چشم بسته دنبال هیچکس نیفتیم. دربست هیچکس را قبول نکنیم. امامزاده نسازیم از آدمها. هاله نور آویزان نکنیم دور سر دیگران. اجازه بدهیم انسان بمانند. آدمیزاد. با خطاهای کوچک. با مهربانیهای کوچک. مثل خودمان. هیچکس را از سیاستمدار گرفته تا کارگردان و شاعر آنقدر بزرگ و مقدس نکنیم که مسخاش شویم. وحشت کنیم از هیبتاش. از لبخند زدن به او.
اصلاً لذت زندگی در دوشادوش کنار هم رفتن است. شانه به شانه. برای اینکه وقتی خوشحالیم در چشم هم خیره شویم، لبخند بزنیم. وقتی نفسمان بُرید از گوشه چشم هم را نگاه کنیم، از هم شوق بگیریم برای ادامه دادن. آدمهایی که پشت کسی راه میافتند چشمهای هم را نمیبینند.
اگر یک نفر گفت: "دنبال من بیایید و من مراد و استاد هستم". همین که یک قدم جلو رفت و به شما پشت کرد، فرار کنید و زندگیتان را نجات بدهید!
اگر کسانی به شما گفتند: "ای استاد! شما جلوتر بروید تا ما مریدان باشیم و پشت سرتان بیاییم". یک قدم جلو بگذارید. فرار کنید و زندگیتان را نجات بدهید.
ما در زندگی و در همین دنیای مجازی "کنار هم" کاملتر میشویم. برای من هیچکس شاگرد نیست. هیچکس فالوئر و دنبالهرو نیست. ما از هم یاد میگیریم. کنار هم آدمهای بهتری میشویم. شانه به شانه هم. نه پشت سر هم…!
این چیزی است که هر روز تمرین میکنم.
… 🐘
23 квіт 2021, 08:51
2 006
فرار کن و زندگیات را نجات بده...
آلفرد هيچکاک در حال رانندگی بود، ناگهان از پنجره ماشين به بيرون اشاره كرد و گفت؛
"اين ترسناکترين منظرهايست كه تا حالا ديدهام" و امتداد اشاره او، كشيشی بود كه دست بر شانه پسرک خردسالی نهاده بود و با او صحبت میكرد.
هيچكاک از پنجره ماشين به بيرون خم شد و فرياد زد؛
"فرار كن پسر جان! زندگیات را نجات بده".
… 🐘
23 квіт 2021, 08:50
2 006
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﯾﺪ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﮐﺮﺩ، ﺗﺎ ﺧﻮﺏ ﺷﻨﺎﺧﺖ…
ﺁﻧﭽﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﻭﺯ ﻣﯽﺩﻫﻨﺪ:
• ﻣﯿﺰﺍﻥ منطقﺷﺎﻥ،
• ﻣﯿﺰﺍﻥ ﺍﺩﺏ خانوادگیﺷﺎﻥ،
• ﻣﯿﺰﺍﻥ ﺑﺰﺭﮔﯽ روحشان،
• ﻣﯿﺰﺍﻥ ﺷﻌﻮﺭﺷﺎﻥ،
• ﻣﯿﺰﺍﻥ ﻣﻌﺮﻓﺖﺷﺎﻥ،
• میزان اصالتشان،
ﻭ ﺣﺘﯽ ﻣﯿﺰﺍﻥ ﻣﻬﺮ ﻭ ﻣﺤﺒﺖ راستینﺷﺎﻥ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽﺩﻫﺪ.
ﮔﺎﻫﯽ ﺩﯾﺪه ﻣﯽﺷﻮﺩ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﺎﺩﺍﻡ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﺮ ﻭﻓﻖ ﻣﺮﺍﺩ ﺍﺳﺖ ﭼﻨﺎﻥ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﻭ مؤدب ﻭ ﻓﺮﻭﺗﻦاﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮﺷﺎﻥ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻓﺮﻭﻣﺎﯾﮕﯽ ﻣﯽﮐﻨﯽ!
ﻭﻟﯽ ﮐﺎفیست به ﺑﻬﺎﻧﻪﺍﯼ ﯾﺎ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﻭ ﯾﺎ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩﯼ ﯾﺎ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪﯼ ﺭﻧﺠﯿﺪه خاطر ﺷﻮﻧﺪ:
ﺗﺎﺯه ﺁﻥ ﺭﻭﯼ ﻧﺎﻣﺒﺎﺭﮎ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺎﻧﻨﺪ…!
ﺩﯾﮕﺮ ﻧﻪ ﺍﺩﺏ ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻨﺪ ﻭ ﻧﻪ ﻣﺮﺍﻡ ﻭ ﻧﻪ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ ﻧﻪ ﻣﺤﺒﺖ…!
ﺍﺯ اﯾﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ، ﺑﺮﺣﺬﺭ ﺑﺎﺷﯿﺪ.
ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻣﻼﯾﻤﺖ ﺍهل اﺩﺏ ﻭ ﻣﻬﺮ ﻭ ﻣﺤﺒﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺎ ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ ﻧﺎﻣﻼﯾﻤﺖﻫﺎ ﺍﻧﺴﺎﻧﯿﺘﺶ ﮔﻢ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﺷﺎﯾﺴﺘﻪیِ دوستی ﭘﺎﯾﺪﺍﺭ ﻧﯿﺴﺖ.
ﺍﯾﻦﻫﺎ ﺭﻭﺡﻫﺎﯼ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺩﺍﺭﻧﺪ که ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺩﺭﺩ ﺍﺣﻮﺍﻟﭙﺮﺳﯽﻫﺎﯼ گاه ﮔﺎﻫﯽ ﻣﯽﺧﻮﺭﻧﺪ.
بزرگی و معرفت، ادب، اصالت و نجابت آدمیان را به هنگامهیِ خشم و عصبانیت بیازمایید.
… 🐘23 квіт 2021, 02:07
2 006
پسرم!
اجازه بده برایت یک خاطره تعریف کنم و بعد برویم بخوابیم.
چند ماه پیش برای ناهار رفتم ساندویچی کنار شرکت.
همان ساندویچی زنجیرهای که لوگویش یک گاو خالخالی لکنته است.
از چند روز پیشش تمام در و دیوار شهر را پر از آگهی کرده بودند که اگر نقاب لوگوی گاو ساندویچی را به صورتمان بزنیم، بابت هر ساندویچ، یک دلار تخفیف میدهند.
رفتم که ناهار بخرم. دویست نفر آدم توی صف بودند و هر کدامشان یک نقاب گاو به صورتشان زده بودند.
صحنهیِ سورآلی بود پسرم. من و دویست گاو دیگر توی صف ساندویچ بودیم برای یک دلار تخفیف.
درست انگار آمده بودیم سمپوزیوم نقش رسانه و تبلیغات بر گاو شدن جامعه. وقتی هم موقع تخفیف گرفتن شد، گفتند روی ساندویچ بعدی یک دلار تخفیف میدهیم. به ما گاوها دروغ گفته بودند.
همهی اینها را تعریف کردم که بگویم پسرم دور رسانه و مدیا و تبلیغات را خط بکش و بهشان توجه نکن. دروغ میگویند.
همین خودِ تو، دیدی برای خوابیدن و مسواک زدن چطور خون به چشمانم میآوری؟
دقیقاً برعکس آنچه رسانه نشان میدهد.
توی فیلمها و تبلیغات، بچه مثل فرشتهای آرام زیر پتو دراز میکشد.
مادر بالای سرش با موهای شانه کرده نشسته و داستان آدمبرفی مهربانی که هویجِ دماغش را گم کرده را تعریف میکند.
هنوز هویج را پیدا نکرده، بچه میرود توی کما. مادر لبخند میزند و لپش را آرام میبوسد و چراغ را خاموش میکند و با لبخند نگاهی به این فرشته معصوم میاندازد و در را میبندد و میرود.
کجای این ماجرا واقعی است؟
⁃ پس چرا من و تو هر شب باید مثل سریال کبری یازده بابت مسواک و جیش تعقیب و گریز داشته باشیم؟
⁃ چرا توی رختخواب، بعد از خواندن سه جلد از کتاب "در جستجوی زمان از دست رفته" چشمهایت مثل نگهبان زندان قصر هنوز باز است؟
⁃ چرا هر پنج دقیقه بابت یک قلپ آب من را صدا میکنی؟ آن هم تا یک و نیم بامداد؟
⁃ بچههای توی رسانهها گلی هستند از گلهای بهشت. پس چرا تو و همقطارانت در دنیای واقعی گانگسترید؟
خلاصه اینکه، رسانه ماهیت خطرناکی دارد پسرم، مثل یک قیف گشاد است که آن را در آدم فرو میکنند و همهیِ دروغهای جهان را به او اماله میکنند.
کلاً قیف همانطور که از هیبتش مشخص است، کاری ندارد جز وارد کردن چیزی به چیز دیگر آن هم بدون درد و خونریزی.
• مثل ریختن گلاب در شیشه.
• نفت در پیت حلبی.
• دروغ در مغز من و تو.
قسمت ترسناکتر ماجرا این است که این قیف جادویی افتاده دست همه، هر کسی یک قیف از این قیفها را گرفته توی دستش و در شبکههای اجتماعی مشغول امر واجب (مستحب سابق) اطلاعرسانی است.
آدم باید هفت دست داشته باشد تا بتواند هفت سوراخ بدنش را مراقبت کند از شر این قیفداران. واویلا پسرم.
من به جای تو باشم، هیچ وقت تلویزیون نمیخرم.
به جایش یک آکواریوم بزرگ میگذارم با چهارتا ماهی اهلی. رادیو هم نخر. از راستهی قیف فروشها هم رد نشو. خب؟
از هر کسی خواست راه سعادت را بهت نشان بدهد، بگریز، با تمام سرعت.
یادت باشد که همهیِ رسانههای جهان دست دروغگوهاست. دست مدیرعامل ساندویچی کنار شرکت ماست.
با یک دلار میتواند من و تو را گاو کند. بدون درد و خونریزی. شبها هم زود بخواب لطفاً.
دمت گرم.
… 🐘20 квіт 2021, 12:08
2 006
به کوچهای رسیدم که پیرمردی از آن خارج میشد.
به من گفت؛ نرو که بن بسته!
گوش نکردم، رفتم.
وقتی برگشتم و به سر کوچه رسیدم، پیر شده بودم!
… 🐘
20 квіт 2021, 02:34
2 006
فیلم delicacy یک دیالوگ مقبولی دارد که برای دوست داشتن کل فیلم کفایت میکند.
یک جایی از فیلم یکی به یکی دیگر میگوید که الکل زندگی را آسانتر میکند، بعد آن یکی جواب میدهد که نه! الکل زندگی را آسانتر نشان میدهد، بعد هر دو نفرشان سر همین موضوع توافق میکنند.
توی دلم این دیالوگ را تعمیم دادم به همهی خوشیها.
زندگی مقولهی سختی است، هیچ چیزی هم آن را آسان نمیکند. فقط یک چیزهایی لای این سختیها وجود دارد که رسالتشان این است تا حواس آدم را پرت کنند و زندگی را آسان نشان دهند.
"الکل. ماچ. قرص نعناع. خواب. چمن. کلهپاچه. نون زیر کباب."
خلاصه اینکه زندگی مثل عمل قلب باز میماند. اگر داروی بیهوشی نباشد، آدم عطای آن را باید ببخشد به لقای آن.
پس به سلامتی
دکترهای بیهوشی و ساقیها و کلهپزها و صاحب هر چی لب سرخ است.
… 🐘
19 квіт 2021, 12:57
2 006
برای توصیف بزرگواری یک خانم او را تشبیه به مرد یا شیر نکنیم.
او به سادگی یک زن است، با شکوه…
… 🐘
19 квіт 2021, 02:20
2 006
یکی از دردهای مملکت این است که...
که حتی تحصیل کردههایمان خیلی با تاریخ میانه خوبی ندارند.
ملتی که تاریخ گذشتهاش را نمیخواند و نمیداند، همهچیز را خودش باید تجربه کند.
آیا فرصت این کار را دارد؟
آیا عمرش به این تجربهها کفاف میدهد؟
از این دردناکتر نمیشود که تجربهای را به قیمت گزاف به دست میآوریم ولی آن را نگاه نمیداریم، یک نسل، دو نسل میگذرد همه یادمان میرود و آن وقت دوباره روز از نو روزی از نو.
اگر نخواهیم همه چیز را دوباره و چندباره تجربه کنیم باید تاریخ را جدیتر بگیریم.
بدون شناخت دیروز هرگز قادر نخواهیم بود امروز و فردای بهتری برای خود بسازیم.
… 🐘
18 квіт 2021, 11:45
2 006
#یه_حرف_قشنگ تو ممکنه مود یه آدم رو زیر و رو کنه…
اگه تو جمع کسی حرفی زد و توجهی بهش نشد،
تو توجه کن.
اگه کسی عکسشو گذاشت دیدی کامنت نداره،
تو بذار #بگو_زیبایی.
اگه تو جمع یکی پرید وسط حرف کسی،
بعدش تو دوباره بپرس و بحثشو ادامه بده.
اگه کسی سوالی تو گروهی پرسید کسی جوابی نداد،
تو حداقل بگو نمیدونم.
#پدریکو
… 🐘
18 квіт 2021, 02:30
