کافه هنر

۷/۸ سکانس دیدنی از فیلم دشت گریان 🎬 The Weeping Meadow 2004 join 👉 @honar7modiran

📌 نقد فیلم «‌ نامه » 🔖 « تحمیل تحمل‌ناپذیر » ✍️ نویسنده: #آریا_باقری 🔰- [ مطالعه نقد ] 👉 ▪️| #نقد_فیلم #سینمای_کلاسیک ▪️| #نامه #ویلیام_وایلر ➖ @honar7modiran

من آیین خشک شدن را خوب میدانم کافیست نگاهم نکنید خودم با تبر ریشه هایم را قطع میکنم. سکوت کن تا کسی نداند که دوستش داری ... اگر بداند از یاد میروی 🎬 The Weeping Meadow 2004 join 👉 @honar7modiran

‼️ تخفیفات ویژه‌ی تابستان! ✨️دوره‌ جامع طراحی لباس صاحو ✨️

“ آموزش طراحی لباس!” . ۳ مدرک معتبر (وزارت ارشاد و ایتالیایی و فنی حرفه‌ای) . صد درصد اقساطی و اقتصادی . آنلاین و حضوری ؛ بدون پیش‌نیاز

📲 دایرکت بده یا تلگرام پیام بده: ● id : @poshtibani_sahostyle3 ● Channel : @SahoEducation

‍ علفزار گریان به سراغ مرثیه‌های پیاپی می‌رود و البته مرثیه‌هائی که با فاصله‌گذاری هم‌زمان فیزیکی و نمایشی، موجز و ماندگار می‌شوند: سرکوب، جدائی را از پی می‌آورد، ‌النی‌ در کسوت زندانی سیاسی گذر سال‌ها را از رهگذر ‌تغییر رنگ یونیفورم‌ها‌ درک می‌کند و در اواخر فیلم فاجعه‌ها مهلتی برای تسکین نمی‌گذارند. در فصل‌های پایانی، تقدیر نامراد زن و سبکِ باشکوهِ فیلم تداعی‌گر آثار کنجی میزوگوچی می‌شود (به ویژه آخرین نما از ‌النی‌ که خود را کنار جسد پسرش می‌رساند و رو به آسمان ضجه می‌زند). با این همه حتی اگر کسی نخواهد تحت تأثیر محتوای انسانی/ تاریخی علفزار گریان قرار بگیرد (که کار دشواری است!)، نمی‌توان قدرت‌نمائی‌های آنگلوپولوس در میزانسن‌های پیچیده‌اش را ندیده‌ گرفت: یک فصل نه دقیقه‌ای بدون قطع در یک سالن رقص که از سرخوشیِ سادهٔ جمع به ظهور شبحِ سرگردان گذشتهٔ پدر ‌الکسیس‌ و سپس مرگ می‌رسد، نمونه‌ای از یک حرکت/ یک مرحلهٔ مورد علاقهٔ فیلم‌ساز است. در فصل دیگری ملافه‌های سفید آویزان بر بند از برابر مسیر دوربین سیال، کنار می‌روند و نوازندگان پنهان و فروتن موسیقی را آشکار می‌کنند. از سوی دیگر آن تشییع جنازهٔ روی دریاچه، دهکدهٔ سیل‌گرفته و قایق‌هائی که از لابه‌لای خانه‌ها می‌گذرند با گوسفندهائی که از درختی بلند به دار آویخته شده‌اند و خونشان با گِل درآمیخته است، تصاویری هستند که از یاد نمی‌روند. سرانجام علفزار گریان که از همان عنوان شاعرانه‌اش، آب را اشک طبیعت می‌داند، علاقهٔ بصری آنگلوپولوس به کرانه، سطح و افقِ رود و دریا را در اوج نشان می‌دهد (می‌گویند در یونان کافی است، از هر طرفی، یک ساعت سفر کنید تا به آب برسید). آب و تلاقیِ جادوئی‌اش با آسمان است که قاب‌هائی از وصل و جدائی عشاق، تور عروسی گیرکرده به یک شاخه، ردیف نوازندگان (مردهائی با کلاه و پالتو ـ یونیفورم مردان فیلم و تداعی‌گر زمانه‌ای سرد و گرم‌نشدنی)، محو شدن یک دهکده و یک شیوهٔ زندگی، سربازی جان داده و مادری به بن‌بست رسیده، را به‌هم پیوند می‌زند. آنگلوپولوس، که بارها هومرِ سینما خوانده شده، چشم‌انداز طبیعی را طوری قاب می‌گیرد که چشم‌انداز عاطفی بیکران شود. 🎬 The Weeping Meadow 2004 join 👉 @honar7modiran

‍ قرنی که در آن تکنولوژی تبدیل به ایدئولوژی می‌شود! سریال Pluribus ساخته وینس گیلیگان (خالق دو اثر به یاد ماندنی Breaking Bad و Better Call Saul) را نمی‌توان صرفا یک اثر علمی تخیلی ساده دانست زیرا خبری از محتوای پر از زرق و برق این نوع سریال‌ها در آن مانند ماشین‌های غول آسای آینده و یا تکنولوژی فرازمینی نیست. داستان هم درباره یک محتوای عمیق علمی با بررسی آن توسط متخصصان و ماجراجویان و شرح محتوای علمی مانند جهان‌های موازی یا فیزیک کوانتوم نیست. این فیلم در حال نمایش یک چیز است. سبک زندگی در جهانی جدید! برای فهم این سریال و کشف ابعاد پنهانش باید یک چیز را فهمید و آن انقلاب چهارم تکنولوژی در جهان است و تصمیم‌هایی که مجمع جهانی اقتصاد واقع در داووس سوئیس به رهبری کلاوس شواب و با همراهی نخبگان تکنولوژی و اقتصاد و سیاست می‌گیرند. در جهانی که انواع بحران‌ها و جهش‌های فناوری منجر به شرایط عجیب و ناشناخته شده است اکنون تکنولوژی یک ایدئوژی است تا یک ابزار! و انسان در کنترل آن است. این مجمع درباره راه‌های خوشحالی و از میان بردن حریم خصوصی نظریه پردازانی مانند ایدا آئودن دارد و هم زمان درباره ایمپلنت مغزی مطالب عجیب و ترسناکی می‌گویند که دقیقا همان سریال پلوریبوس است با این تفاوت که در پلوریبوس فرازمینی‌ها رهبر این نظم جدید یا همان کمون و اشتراک ذهنی هستند اما در واقعیت این نخبگان داووس هستند که با یک تراشه در مغز جهان پلوریبوسی خلق می‌کنند داستان پلوریبوس فارغ از نحوه شروع از آنجایی آغاز می‌شود که انسان‌ها به ذهن هم راه می‌یابند و هر کدام با وجود اینکه اصالت فردی و حافظه خود را دارند به خاطرات و حافظه هم نیز دسترسی دارند. این شرایط باعث شده تا همه مهارت و توانایی یکسان داشته باشند یک کودک توانایی یک پزشک متخصص را دارد و یک تعمیرکار هم مانند یک فیزیک دان توانایی محاسبات سنگین. دقیقا این آرمانشهر کمونیستی است اما نه کمون اصالت ماده بلکه کمون یا اشتراک ذهنی! در کمونیسم سنتی که به شکست انجامید افراد با تحصیلات و توانایی بیشتر توقع جایگاه، احترام و ثروت بیشتر داشتند اما در کمون ذهنی دیگر خبری از آن نیست گیلیگان ماهرانه این جهان نخبگان داووس را خلق کرده است و بسیاری سوال کردند چرا ریتم سریال کند است. منتقدان درست می‌گویند و البته خبری از یک قیام سراسری، تعقیب و گریز اکشن و یا کشف و خنثی سازی توطئه و اختفا از دید دشمن در این سریال نیست. او پرسشگران را از سر باز کرد و گفت ذهنتان تیک تاکی شده در حالی که گیلیگان ماهرانه در حال بررسی این است که در هر قسمت نشان دهد آیا زیستن در این جهان نخبگان داووس می‌ارزد یا نه؟  جهانی که محیط زیست در بهترین شرایط است و خبری از تخریب آن حتی در حد چیدن میوه از درخت نیست انرژی در بهینه‌ترین شکل مصرف می‌شود گرسنگی و شکاف طبقاتی نداریم جنگ تبدیل به چیزی مربوط به گذشته‌ها شده و صلح ابدی برقرار است و کسی تنها، غمگین و مورد ستم دیگری نیست و همه خوشحال هستند! و جهان از یک دهکده جهانی در قرن ارتباطات به خانواده جهانی تبدیل گشته است. خلاقیت گیلیگان جایی به اوج می‌رسد که دو فرد را برای قیام علیه این نظم برگزیده است. دو فردی که فردیت برایشان آرامش بود و یک رنگی با جمع را جنایت می‌دانند. یک زن رمان نویس دگرباش با نام کارل که از همرنگ دیگران شدن آن هم به زور در نوجوانی ضربه شدید روانی خورده و با از دست دادن شریک زندگیش انگیزه بیشتری برای مقاومت و عدم تحمل شرایط دارد اما وقتی شریک جدید پیدا کرد سست شد ولی وقتی فهمید او نیز بدون اراده شاید به جمع بپیوندد به مبارزه بازگشت و دوم یک مرد لاتین تبار مسیحی معتقد با نام مانسوس است که از هر نوع زندگی مفت بیزار و آن را دزدی و فرازمینی‌ها را اشغالگران ذهن و زمین می‌داند. گیلیگان ماهرانه نشان داد چه زجری را در راه برای رسیدن به کارل تحمل کرد و عقب نرفت هر چند در این راه گذارش به بیمارستان افتاد و ممکن است با کسب سلول‌های بنیادی‌اش مانند کارول ناخواسته وادار به پیوستن به این جمع شود. وجه اشتراک هر دو بیزاری و آسیب دیدن از مادرشان است! پلوریبوس نسبت تکنولوژی با انسان را برخلاف نسبت انسان با ایدئولوژی محور جنگ و انقلاب در جهان آینده نشان می‌دهد البته فعلا در این سریال اوراسیا یک آلترناتیو در برابر جهان نخبگان داووس نیست و کسی از آن منطقه به این دو نپیوسته است و تمرکز بر روی ملت قاره امریکا در برابر این سبک زندگی و جهان است زیرا هر دو شخصیت قیام کننده متعلق به شمال و جنوب قاره امریکا هستند! ✍ #شایان_اویسی 🎬 سریال پلوریبوس Join👉 @honar7modiran

دیشب خواب دیدم که دوتایی داریم میریم تا سرچشمه رودخونه رو پیدا کنیم، یک پیرمرد مارو راهنمایی میکرد. هرچی جلوتر رفتیم رودخونه کوچکتر شد و به هزاران نهر کوچک تبدیل شد. یکدفعه اون بالا، زیر قله های برفی، پیرمرد یک چمنزار رو نشون داد...روی هر برگ از علفها شبنم نشسته بود که هرازگاهی روی زمین می‌افتاد، پیرمرد گفت این چمنزار سرچشمه رودخونه است. تو رفتی و چمنهای خیس رو لمس کردی و وقتی دستت رو بالا آوردی چند قطره چکید و مثل اشک روی زمین ریخت... 🎬 The Weeping Meadow 2004 join 👉 @honar7modiran

. . آدمهایی که متعلق به همه جا هستند و در هیچ کجا جایی ندارند... 🎬 The Weeping Meadow 2004 join 👉 @honar7modiran

‍ اسپیروس که بعد از مدت­ها بالاخره النی و آلکسی را در میهمانی کارگران می­ یابد؛ بی­ اختیار به طرف النی کشیده می­‌شود. آخرین تلاشش را برای تصاحب و بازگرداندن او انجام می­‌دهد. رقصی را با او شروع می­‌کند که بی­ شباهت به رقص مرگ نیست. مهم ترین نکته­ ی این صحنه شاید این باشد که آلکسی هم به نوازندگان این رقص می­‌پیوندد. او آهنگی را که خودش ساخته می­‌نوازد. اگرچه در نهایت النی رقص را قطع می­ کند و بازهم سرنوشتش را خودش رقم می­‌زند؛ اما اسپیروس بالاخره توانسته پسرش را مجاب کند که آهنگِ رقصِ مرگِ او را بنوازد. اسپیروس می­‌میرد در حالی که آلکسی خودش را مسبب مرگ او می­‌داند. تراژدی زندگی اسپیروس تمام می­ شود. آیا اسپیروس در فیلم­‌های آنجلوپلوس دیگر حضور نخواهد داشت؟ توجه کنید که حتی نام شخصیت اصلی فیلم «سفر به سیترا» هم اسپیرو است با همان ویژگی­های شخصیتی اسپیروس! آلکسی بیشتر به خاطر وجدان معذب خود به همراه جسد پدر به روستا برمی­ گردد. او این بار بچه ­هایش را هم با خود همراه کرده. آنها شاهدان نسل آینده هستند؛ البته اگر تقدیر اجازه­ ی حضور به آنها بدهد. اهالی روستا که گوسفندان اسپیروس را کشته و از درختِ کنارِ منزلِ او آویزان کرده ­اند؛ چندان روی خوشی به آلکسی و خانواده­ی کوچکش نشان نمی­‌دهند. حتی عرف هم سر ستیز با زندگی آنها دارد. ◾️ یکی از زیبایی‌های فرهنگ یونان اتفاقات پیش بینی نشده است. شاید به خاطر شرایط جغرافیایی یونان یا احتمالا نظر ویژه­ ی خدایان به این منطقه از کره ­ی خاکی است. بی دلیل نیست که تمدن جهان‌شمولی در این منطقه به وجود می­ آید و تکوین می­ یابد. زمانی که جهل و ظلم از حد خود می­ گذرد، اتفاقی همه را متوجه حضور خدایان می­ کند. یونانیان معتقد بودند که در ابتدا، خلأ آغازین وجود داشته و در حقیقت هیچ چیز نبوده. این دنیای خلأ را « کیاس» می­ نامیدند. اما خود این جهان، دو خدا را در خود پرورش می ­داده. «تارتاروس» که خدای جهان‌های زیرین و ارواح بود و «اروس» که خدای عشق و هم بستری بود. این دو خدا، بعد از به وجود آمدن جهان فیزیکی، از خلأ آغازین، حکومت خود را شروع می­ کنند. اما غیر از این دو خدا، «گایا» به عنوان مادر– زمین، که قدرت باروری داشته، منتسب به همین جهان خاکی می­‌شود. گایا، «اورانوس»، خدای آسمان­ها را می­‌زاید، تا همدمی برای خود داشته باشد. اورانوس مذکر است و گایا مونث! قطرات باران، همان قدرت باروری اورانوس است که در زمین (گایا) فرو می­‌رود و باعث رشد گیاهان و درختان می­‌شود. این باران گاهی می­‌تواند جزای مردمی را که چنان در گناه غرق می­‌شوند که حضور خدایان را هم فراموش می­ کنند، کف دستشان بگذارد. در همین اسطوره ­های یونانی داستان لیکائون را داریم که ماجرای اتفاق افتاده در آن بی­ شباهت به ماجرایی نیست که برای روستائیان به جرم اهانت شان به آلکسی و النی واقع می­ شود. لیکائون در ابتدای فرمانروایی زئوس پادشاه بود. خبر به زئوس می­ رسد که مردمان روی زمین به عدل و داد رفتار نمی­ کنند و زمین را سراسر ظلم و ستم فراگرفته. زئوس در هیبت آدمی به قصر لیکائون می­‌رود تا از قضایا سردر آورد. لیکائون برای امتحان او گوشت آدمیزاد جلویش می­ گذارد. غیر از خدای شکار (الهه آرتمیس) هیچ خدا و اله­ه ای گوشت انسان را نمی­ پذیرد. زئوس عصبانی شده و کاخ لیکائون را به هم می­‌ریزد. لیکائون از کاخ می­ گریزد. احساس گرسنگی کرده و به آغل­ها یورش برده و گوسفندان را می­‌درد. به یاد بیاورید صحنه­ای را که گوسفندان اسپیروس، دریده شده از درخت آویزانند. لیکائون در حقیقت ذات واقعی خودش را بروز می ­دهد. زئوس عصبانی شده و تصمیم به نابودی تمام انسان­ها می­ گیرد. ابتدا می­‌خواهد صاعقه­ ای بفرستد تا تمام انسانها نابود شوند. اما می­ ترسد کوه­ های المپ نیز صدمه ببینند. برای همین سیل ویرانگری می­ فرستد و سراسر زمین را آبی گسترده فرامی‌گیرد. سرنوشت این روستا هم غیر از این نمی­‌تواند باشد. سیلی گسترده، کل روستا را دربر می­‌گیرد. همه­ ی روستائیان آواره­ ی دشت می­ شوند. آلکسی به همراه خانواده­اش به تسالونیکی برمی­‌گردد. ✍ #اشکان_زهتاب 🎬 The Weeping Meadow 2004 join 👉 @honar7modiran

یک دقیقه شناور بشید، در این دشت گریان 🎬 The Weeping Meadow 2004 join 👉 @honar7modiran

🎥 فراخوان پانزدهمین دوره #جشنواره_بین‌المللی_فیلم_۱۰۰ منتشر شد 🔻این دوره از جشنواره در بخش‌های «نبرد برای آینده»، «نبرد برای کودکان جهان» و «نبرد برای وطن» برگزار می‌شود. 🔻آثار کوتاه برای راه‌یابی به سه بخش جشنواره باید حداکثر ۱۰۰ ثانیه باشند. تنها در بخش «نبرد برای وطن»، آثار تا سقف ۳۰۰ ثانیه نیز امکان حضور خواهند داشت. 🔻مهلت ارسال آثار به جشنواره فیلم ۱۰۰ تا پایان روز دهم مرداد ماه بوده و زمان برگزاری جشنواره نیز شهریور ماه است. 🔻پانزدهمین دوره این جشنواره به دبیری #محدثه_پیرهادی، شهریور ماه ۱۴۰۵ برگزار می‌شود.

💬 جزئیات بیشتر و نحوه ارسال اثر به جشنواره را از اینجا بخوانید.

🎥 @filmfest100

علفزار گریان از همان عنوان شاعرانه اش، آب را اشک طبیعت می داند. علاقه بصری آنجلوپولوس به کرانه، سطح و افق رود و دریا را در اوج نشان می دهد. آب و تلافی جادوئی اش با آسمان است که قاب هائی  از وصل و جدائی عشاق، تور عروسی گیر کرده به یک شاخه، ردیف نوازندگان( مردهائی با کلاه و پالتو-یونیفرم  و مردان فیلم و تداعی گر زمانه ای سرد و گرم نشدنی), محو شدن یک دهکده و یک شیوه زندگی، سربازی جان داده و مادری به بن بست رسیده، را به هم پیوند می زند.آنجلوپولوس، که بارها هومر سینما خوانده شده، چشم انداز طبیعی را طوری قاب می گیرد که چشم انداز عاطفی بیکران شود. 🎬 The Weeping Meadow 2004 join 👉 @honar7modiran

«Poetic & Cinematic Musics» موسیقی‌هایی که روایتی سینماگونه یا رویکردی شاعرانه دارند. برای من تمام جهان یا شعر است یا سینمای شاعرانه! 🆔 شناسه کانال در تلگرام: https://t.me/HanifShamimMusics 🆔 شناسه کانال در بله: https://ble.ir/HanifShamimMusics ➖➖➖➖➖➖➖➖➖ @HanifShamimMusics

دستان ریشه ها در گلو و رویای پرواز در بی نهایت چشم ها مغروق چه فرقی می کند که حیات از کدام سو به او می نگرد؟ درون تمام آینه ها و بر سطح تمام رودخانه ها طرح قبر افتاده ست... ✍ #زهره_حکیم 🎬 The Weeping Meadow 2004 join 👉 @honar7modiran

«Poetic & Cinematic Musics» موسیقی‌هایی که روایتی سینماگونه یا رویکردی شاعرانه دارند. برای من تمام جهان یا شعر است یا سینمای شاعرانه! 🆔 شناسه کانال در تلگرام: https://t.me/HanifShamimMusics 🆔 شناسه کانال در بله: https://ble.ir/HanifShamimMusics ➖➖➖➖➖➖➖➖➖ @HanifShamimMusics

الهام گرفته از فیلم دشت گریان 🎬 The Weeping Meadow 2004 join 👉 @honar7modiran

«Poetic & Cinematic Musics» موسیقی‌هایی که روایتی سینماگونه یا رویکردی شاعرانه دارند. برای من تمام جهان یا شعر است یا سینمای شاعرانه! 🆔 شناسه کانال در تلگرام: https://t.me/HanifShamimMusics 🆔 شناسه کانال در بله: https://ble.ir/HanifShamimMusics ➖➖➖➖➖➖➖➖➖ @HanifShamimMusics

. . . ● موسیقی سکانس از فیلم به یادماندنی «دشت گریان» ساخته تئوآنجلوپولوس، همراه با موسیقی تلخ و مسحورکننده النی کارایندرو. @ABeautifulMind موسیقی سکانسی ناب از فیلم "دشت گریان" شاهکار آنجلوپولوس ❤ 🎬 The Weeping Meadow 2004 join 👉 @honar7modiran

هیچگاه نباید همچون یک معادله از هر فیلم تنها یک جواب گرفت. فیلمهای من ترجمان یک شاعرانگی گسترده است. همواره نباید یک فیلم را از طریق سر درک کرد. گاهی باید بگذاریم فیلم از طریق پوست در ادراکمان نشت کند... 🔺از گفتگوهای تئو آنجلوپولوس درباره فیلم دشت گریان (2004) 🎬 The Weeping Meadow 2004 join 👉 @honar7modiran

🎬 برنامه نشست در " کرج " گفتگویی عصرانه با موضوع نمایش و نقد فیلم "آنگین" از دیدگاه روانشناختی 🎞 "آنگین" براساس نمایشنامه‌ای درخشان اثر الکساندر پوشکین "پدر ادبیات مدرن روس" ساخته سال 2024 محصول کشور روسیه است . این فیلم که در حال و هوایی کاملا اشرافی روایت می شود ، بهانه ای میسازد تا به یکی از عمیق ترین چالش های روانکاوانه انسان (بویژه مردان) در رابطه عاطفی پل بزنیم و درباره آن گفتگو داشته باشیم . " این جلسه در فضایی مشابه به گروه درمانی برگزار خواهد شد " ارائه تحلیل : محمد مهدی حسینی (روانشناس و روان‌درمانگر) 🗓 پنجشنبه ۲۱ خرداد ساعت ۱۶ 🏠 آدرس : کرج سه راه گوهردشت ، کوچه یاس دوم پلاک ۳۳ کافه راه سالک هماهنگی برای حضور از طریق تماس با : 📱02632707361 یا مکاتبه با پروفایل های : 🔖 واتساپ : Https://wa.me/989213026539 🔖 تلگرام : @yekroo