L'Étranger

مدتیه خیلی پرحرف شدم، خیلی همش کارای یهویی و بی فکر انجام میدم و مدام درحال شیر کردن و حرف زدنم. اینم فکر کنم بخاطر همین عدم تمرکز باشه. نمیدانم چیکار کنم که دو دقیقه از گوشی و پرش از این اپلیکیشن به اون یکی خلاص شم.

دلم می‌خواد این رو ببینم، اما این روزا انقدر از لحاظ تمرکز داغونم که 5 دقیقه ام نمی‌تونم چشامو ثابت رو یه چی نگه دارم

تو هم مدام حس میکنی داری زندگیت رو هدر میدی؟ داری روزهات رو میکشی!؟ آدمی که میتونستی باشی رو میکشی؟ آدمی که باید میبودی رو نابود کردی؟ تو هم خسته میشی؟ تو هم اذیت میشی؟ تو هم دردت میگیره که چطوری هیچی، هیچی توی زندگیت ارزش زندگی کردن نداره؟ توام گریه میکنی؟ گریه‌هات زیاد نشده؟ دردهات زیاد نشده؟ اونقدر زیاد که دیگه کتاب و شعر و موسیقی و رقص و آواز و سفر نجاتت نمیده؟ تو هم از شکستی که داری توش دست و پا میزنی بیزاری؟ بگو توروخدا بگو که برای تو هم درد میکنه؛ جای زندگی که نکردی درد میکنه؟

شب دهم هم به پایان رسید، امیدوارم لذت برده باشید از آهنگ‌ها🥀

ای داد که جوانی ما چون نقش سرابی بود. چون یک خواب چون گذر یک ابر بهار.

هی داد جوانیمان چوی نه‌قش سراوی بی خاوی بی و تاوی بی ئه‌ی اور وه‌هارانه.

-پرتو کرمانشاهی

تقصیر آخوند و زندگی و آدما و آخوند و فقر و آدما و آخونده، وگرنه من یه دونه بودم برای نمونه بودم🙂🫵

قبلاترها چقدر شوخ بودم، خیلی گوشت‌تلخ شدم.

به چی فکر می‌کنی ؟" اولین باری بود که تو از من سوال می‌پرسیدی، اولین باری که بیشتر از چند لحظه به صورتم خیره بودی، انگار اولین باری بود که کامل من رو می‌دیدی. و من این رو دوست داشتم، اینکه درون چشم‌های یک نفر، زنده بودم. "به اینکه چطور من و تو انگار از یه دریا میایم. تو من رو نمی‌شناسی، اما انگار بیشتر از هرکسی من رو می‌فهمی." لبخند زدی و دستت رو سمتم دراز کردی: "اما من می‌شناسمت." اخم‌هام که درهم رفت لبخند تو بیشتر شد، گیج بودم: "می‌شناسیم؟" دوباره نگاهت رو ازم گرفتی، این‌بار به غروب خیره شدی، غروب چشم‌هات رو روشن کرده بود، از این فاصله می‌تونستم مردمک‌های درخشانت رو ببینم، و درون چشم‌های تو چیزی زنده بود، آرزو داشتم، اون من باشم. تا که حداقل جایی توی این دنیا درون کسی نفس بکشم. "اره، خودت گفتی، من و تو از یه دریا میایم." شاعران سقوط پ.

بسیار بسیار بسیار سخت بود کاور از ادل بگذارم. آهنگ اصلیم برام دلنشینه صدای بانو خودش چیز دیگریه✨

به هرکی از دوست‌های قدیمیم میگم رفتم تهران بدون استثنا همشون میگن لامصب تو چرا یه جا بند نمیشی؟🙂 نمیدونم بخدا. شاید توی زندگی قبلیم خانه‌به‌دوش بودم.

یکی داشت برام تعریف میکرد که کاپلی که داره میسازه تاکسیک ترین و دیوانه‌ترین چیزین که نوشته و بهش گفتم خوب چرا؟ چندتا مومنت برام گفت مثلا اینکه یکیشون اون یکی رو با چاقو زد. و یه مومنتیم درباره دعواشون گفت و درباره‌ی اینکه یکی اون یکی رو خفه میکنه تا سرحد مرگ. و خلاصه از این چیزها. و من تمام مدت دوپس دوپسانه، اسمشو نبر پس کله‌ام میومد و میرفت🙂 بعد یادم افتاد عادی ترین تجربه‌ام از ساختن یک کاپل عاشق این بود که همدیگه رو تیکه تیکه کردن خوردن. واقعا خودم رو توصیه نمیکنم.

دوستان، نسخه‌ی بدون تحریم کپ‌کات دارید؟جایی هست بتونم دانلود کنم؟ البته بجز کانال@Cellphoneye

لرد بایرون بای فار جالب‌ترین شخصیت ادبی دوره رومانتیکه. حیف حوصله ندارم تعریف کنم چرا😭

اره میدونم نسنسمقجق دیشب میخاستم یکی بذارم یادم رفت میذارم امشب حتما

کرجم شرکت هست، کمتره نسبت ب تهران ولی خوب بازم موقعیت شغلی هست