یٰا مُحْیِیَ الْاَمْوٰاتْ

هر که در آبی گریزد ز امر او آتش شود هر که در آتش شود از بهر او ریحان کند من بر این برهان بگویم زانک آن برهان من گر همه شبهه‌ست او آن شبهه را برهان کند چه نگری در دیو مردم این نگر کو دم به دم آدمی را دیو سازد دیو را انسان کند اینک آن خضری که میرآب حیوان گشته بود زنده را بخشد بقا و مرده را حیوان کند گر چه نامش فلسفی خود علت اولی نهد علت آن فلسفی را از کرم درمان کند کفر و ایمان تو و غیر تو در فرمان اوست سر مکش از وی که چشمش غارت ایمان کند هر که نادان ساخت خود را پیش او دانا شود ور بر او دانش فروشد غیرتش نادان کند دام نان آمد تو را این دانش تقلید و ظن صورت عین الیقین را علم القرآن کند هر که چون ماهی نباشد جوید او پایان آب هر که او ماهی بود کی فکرت پایان کند گر به فقر و صدق پیش آیی به راه عاشقان شمس تبریزی تو را همصحبت مردان کند #مولانا #توحید

بزرگترین وظیفه ی انسان در این دنیا انتقال از آن مرتبه ی نازله ی وجود به مرتبه ی عالیه ی وجود است. انتقال از مرتبه ی وجود استقلالیِ موهوم به مرتبه ی فقریِ حقیقی،و رسیدن به این حقیقت که چون خود را دید ،خود را فقر مطلق؛ و چون خدا را دید،خدا را غنای مطلق ببینید.خود را ضعف مطلق و خدا را قدرت مطلق،و خود را جهل مطلق و خدا را علم مطلق ببیند.خود را صفر و خدا را بینهایت ببیند #توحید #توکل #حکمت_پهلوانی #ویژه #هدف_خلقت

#توحید #حکمت_پهلوانی

إِنَّ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُوا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَلَا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ وَكَذَلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمِينَ اعراف﴿۴۰﴾ در حقيقت كسانى كه آيات ما را دروغ شمردند و از [پذيرفتن] آنها تكبر ورزيدند درهاى آسمان را برايشان نمى‏ گشايند و در بهشت درنمى ‏آيند مگر آنكه شتر در سوراخ سوزن داخل شود و بدينسان بزهكاران را كيفر مى‏ دهيم کی شود باریک هستیّ جَمَل؟ جز به مقراض و ریاضات و عمل دست حق باید مر آن را ای فلان کان بود بر هر محالی کن فکان هر محال از دست او ممکن شود هر حرون از بیم او ساکن شود #توکل #توحید #مولانا #حکمت_پهلوانی

دیده باشی ز کودکان صغیر شود این یک وزیر و آن یک سفیر حکمرانی شاه بر اورنگ هست تخمین ساعتیش درنگ از چه آن سلطنت مجازی شد نام آن پادشاه بازی شد زانکه نسبت بعمر آن کودک فی المثل آنزمان بود صد یک پس بر این کن قیاس سالی صد سلطنت را ز مدت بیحد کایدت بیش از نعیم جحیم بر سر آن نمای این تقسیم لیک عمر ابد که در پیش است هرچه گوئیش بیش از آن بیش است گر کنی عمر صد هزار ای عام بشماری زیاد تیش مدام روز و شب کوشی و همه مه و سال خود شمارش تصوریست محال عمرت ای خواجه هست چند ایام و آنچه داری بپیش بی انجام بی نهایت چه و نهایت دار گرچه او هست صد هزار هزار زانچه پیش است نیست عشر عشیر عمر دنیا ز خواب کمتر گیر پس چو بیحد بقبر باید خفت نتوان شاه بازیش هم گفت در جهان هرچه خیر و شر بینی همه چون باد درگذر بینی #حاج_ملاهادی_سبزواری_ره #روزی #توحید #معاد

با غیر علی کیم سرو برگ بود جز نور علی نیست اگر درک بود گویند دم مرگ توان دید او را ‌‌ای کاش که هر دمم دم مرگ بود #حاج_ملاهادی_سبزواری_ره

ای ذات تو ز اغراض و صفات آمده پاک کوتاه ز دامان تو دست ادراک ‌‌در هرچه نظر کنم تو آئی به نظر ‌‌لاظاهر فی الوجود واللّه سواک #حاج_ملاهادی_سبزواری_ره #وحدت_موجود

در خویشتن بدید عیان شاهد الست هر کو درید پرده پندار خویش را در سرّ دل نهان بُوَدَت مهر ذات لیک با چشم سر ندید کس انوار خویش را اسرار خویش اگر طلبی طرح کن دوکون جز این کسی نیافته اسرار خویش را #حاج_ملاهادی_سبزواری_ره

یک جام با تو خوردن یک عمر می‌پرستی یک روز با تو بودن، یک روزگار مستی در بندگی عشقت از دست رفت کارم ای خواجهٔ زبر دست رحمی به زیر دستی بر باد می‌توان داد خاک وجود ما را تا کار ما به کویت بالا رود ز پستی با مدعی ز مینا می در قدح نکردی تا خون من نخوردی تا جان من نخستی گفتی دهم شرابت از شیشهٔ محبت پیمانه‌ام ندادی، پیمان من شکستی صید ضعیف عشقم، با پنجهٔ توانا بیمار چشم یارم، در عین تندرستی با صد هزار نیرو، دیدی فروغی آخر از دست او نرستی وز بند او نجستی

به کمال عجز گفتم که به لب رسید جانم ز غرور ناز گفتی که مگر هنوز هستی #توحید

عقل کلّ یعنی تمام هستی معقول است. اصلا «هستی» عینِ ادراک و علم است. ذره‌ای امر نامعقول از عرش تا فرش، از مُلک تا ملکوت نداریم و هر چیزی در جای خودش قرار داده شده است. جهان چون چشم و خط و خال و ابروست که هر چیزی به جای خویش نیکوست گرچشمِ یقینِ تو نه کَجْ مَجْ باشد تَرسا به کِلیسا رود و حجّ باشد هرچیز که هست آنچنان می‌باید ابروی تو گر راست بود کج باشد عقل کلّ یعنی نظامِ هستی و آفرینش؛ بالاتر از هستی، حق تبارک تعالی است که رأس هرم هستی است. حق تعالی عینِ «علم و ادراک» است. #توحید #ویژه #توکل

ملامتیه:در اخفای عبادات کوشند قلندریه: در رفع تعلقات کوشند

- {فَاِنَّکَ لا تُسمِعُ الْمَوتیٰ}روم۵۲ (پس به تحقیق که تو مردگان را نمی توانی بشنوانی)و مرده،نفسی است که در مرتبه ی طبیعت و حیوانیت خودش مدفون است و تنها گوشی از او که باز است گوش حیوانی است. - {و لا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعاءَ اذا وَلَّوا مُدْبِرِینَ}روم۵۲ (و نمی توانی دعوت خودت را به آدم کر ، که روی خود را از تو می گرداند بشنوانی).ابتدا می گوید که تو نمی توانی آدم کر را بشنوانی و سخن خود را به گوش او برسانی،و بعد که می خواهد آدم کر را معرفی کند می گوید:مراد من از آدم کر کسی است که روی خود را از تو گردانده است،و البته نه روی جسم خود را،که روی قلب خود را.پس این خبر آسمانی را به کسی می شنواند که روی قلبش به سوی نبی بوده و با اقبال قلب بشنود. حکمت پهلوانی-ص۱۲۶ #توحید @Unityofcreature

در سفری بودم، صحرا پربرف بود، و گبری را دیدم دامن در سرافگنده و از صحرای برف می‌رفت و ارزن می‌پاشید. ذالنون گفت: ای دهقان! چه دانه می‌پاشی؟ گفت: مرغکان چینه نیابند. دانه می‌پاشم تا این تخم به برآید و خدای بر من رحمت کند. گفتم: دانه ای که بیگانه پاشد - از گبری- نپذیرد. گفت: اگر نپذیرد، بیند آنچه می‌کنم؟ گفتم: بیند. گفت: مرا این بس باشد... ذوالنون از آن سخن در شور شد. گفت: خداوندا! بهشتی به مشت ارزن به گبری چهل ساله ارزان می‌فروشی؟ هاتفی آواز داد: که حق تعالی هرکه را خواند، نه به علت خواند، و هرکه را راند نه به علت راند. تو ای ذوالنون! فارغ باش که کار انفعال لمایرید با قیاس عقل تو راست نیوفتد! «تذکره الاولیا عطار در ذکر ذوالنون مصری» هاتفی در سر او آواز داد کانکه او را خواند حق یا باز داد گر بخواندش نه بعلت خواندش ور براندش نه بعلت راندش کار خلقست آنکه ملت ملتست هرچه زان درگه رود بی علتست پ ن: از سبب سازیش من سوداییم وز سبب سوزیش سوفسطاییم پ ن۲: تا صبح قضا سهل و سهیلش به که باشد تا شام قدر رجعت و میلش به که باشد در بزم وصالش همه کس طالب دیدار تا یار که‌را خواهد و میلش به که باشد #مولانا #توکل #توحید #ویژه

جهنم:ماندن تا ابد در دنیا آخرت،باطن دنیاست

نقل است که امیر مومنان علی علیه السّلام قصد حرکت به سوی خوارج را نمود. یکی از اصحاب به او عرض کرد: اگر این ساعت حرکت کنی می‌ترسم که به مراد خود نرسیده و پیروز نگردی، و من این سخن را از علم نجوم دریافته‌ام. حضرت فرمود: گمان می‌کنی تو از آن ساعتی که اگر کسی در آن ساعت حرکت کند با ناراحتی روبرو نخواهد شد، آگاهی؟! و از آن ساعتی که اگر کسی در آن ساعت حرکت کند با ناراحتی روبرو خواهد شد نیز آگاهی؟! کسی که در این گفتار تو را تصدیق کند، قرآن را تکذیب نموده است؛ زیرا چنین فردی خود را استعانت خداوند در رسیدن به هدفهای محبوب و دفع خطرات، بی نیاز دانسته است. گویا می‌خواهی به جای خداوند، تو را ستایش کنند، چون به زعم خود، مردم را به ساعتی که در آن به مقصود می‌رسند و از زیان بر کنار می‌مانند، هدایت کنی! ای مردم، از فراگرفتن علم نجوم بر حذر باشید، جز به آن مقدار که در دریاها و خشکی‌ها شما را هدایت کند؛چه اینکه نجوم به سوی کهانت دعوت می‌کند، منجّم همچون کاهن است و کاهن چون ساحر، و جادوگران همانند کافران و کافر در آتش است، اکنون از سخن این منجّم نترسید، و به نام خدا به سوی مقصد حرکت کنید. پس [آن حضرت با لشکریانش به سوی کارزار] حرکت کرده و پیروز گردید.[1] [1] الاحتجاج، طبرسی، ترجمه جعفری، ج 1، ص: 528 [با اندکی تغییر در ترجمه] الاحتجاج علی أهل اللجاج، ج‌1، ص: 239 #توحید #توکل