☫•كآفِه رَحيـــٓــمی•☫
Відкрити в Telegram
«خداوندا! مرا پاكيزه بپذير...» •نویسـندهٔ متـن‌هایِ طولانـی| متن‌ها کُپـی نیستند. •بدونِ صلوات کُپی نکنید| گرچه فوروارد بهتر است. کانال «بله» هم با همین آیدی فعاله. • دورهمیِ کوچکِ غیرجدی: https://t.me/+7bGhUfdHZhw1ZTI0
Показати більше5 059
Підписники
+1424 години
+257 днів
+1830 днів
Архів дописів
جوابِ درخور برای اونایی‌که قراره حسرتِ ترسیدنِ سیدعلی خامنه‌ای رو به گور ببرن :))
خیلی خوب بود!
اقای پزشکیان این روزها برایِ «مقاومت» -که بنا به حافظهٔ تاریخی‌مان از مواضعِ بعضی از اطرافیان‌شان، از مهم‌ترین نگرانی‌هایِ ماست- مواضعِ بسیار خوبی داشته.
از سخنانِ ضدصهیونیستی در مراسمِ تحلیف، تا مواضعِ بدونِ تعارف بعد از شهادتِ شهید هنیه در بیانیه و در دیدار با سرانِ کشورهایِ مختلف.
در مکالمه با جانشینِ دفتر سیاسی حماس گفت: «ایران ذره‌ای از حمایتِ فلسطینیانِ مظلوم کوتاه نیامده و با عزمی راسخ‌تر به پشتیبانی از مقاومت ادامه می‌دهد.»
اشک‌هایش را در نماز بر پیکرِ شهید و بُغض‌ش را در برابرِ سوال خبرنگار دیدم که متاثر از رابطهٔ عاطفی‌ست که بعد از مراسمِ تحلیف با شهید‌هنیه در او شکل گرفته و این‌طور احساسات‌ش را در یک قاب به نمایندهٔ احساساتِ آحــادِ مردم نسبت به مقاومت بدل کرد. اما توجه به ضرورت‌هایِ زمان در انتخاب‌هایِ دولتِ او اهمیتِ بیشتری دارد.
حالا خبری خواندم که بعد از محمدرضا عارف؛ پزشکیان محمدجواد ظریف را به بعنوانِ معاون راهبردیِ‌اش منصوب کرد. یعنی به عهده گرفتن مسئولیت مرکزِ بررسی‌های استراتژیک ریاست‌جمهوری. باز هم یک عنصرِ اصلاح‌طلب برخلافِ شعارهایِ فراجناحی بودن! با این تفاوت که ظریف در همین ایامِ انتخابات از گفتارهایِ دوقطبی‌ساز و برخلافِ مصالحِ ملی هم خودداری نکرد که کماکان در برخی نشست‌ها ادامه دارد.
ظریف آنقدر از اقتضائاتِ واقعیِ جهان امروز دور است که از این‌که بایدن سیاست‌هایِ تحریمی را دنبال کرده هم تعجب می‌کند؛ گویی برای او بینِ ترامپ و بایدن تفاوت است. ظریف فراموش کرده بایدن معاونِ اوبامایی بود که در زمانِ او یکی از بیشترین تحریم‌ها علیهِ ایران اعمال شد. از طرفی او آنقدر در رویاهایِ مبتنی بر معلوماتِ خودش غرق است که قانونِ اقدام راهبردی که به تعبیرِ رهبری ما را از سرگردانی در قضیهٔ هسته‌ای نجات داد را هم مانعِ لغو تحریم‌ها و بازگشتِ بایدن به برجام می‌داند!
همچنان برایِ در‌امان ماندنِ پزشکیان از تاثیرپذیری از این مواضعِ اطرافیان‌ش دعا می‌کنم…
اسرائیل مرخصیِ سربازانِ کودک‌کُشش رو لغو می‌کنه. بن‌سبطی که همیشه برای اسرائیل دم تکون می‌داد و رجز می‌خوند می‌گه «ایران شرایط رو برای ما پیچیده و بحرانی کرده!»
تحلیل‌گرِ اسرائیلی از خون‌خواهیِ ایران با عنوان «باز شدن درهایِ جهنم برای اسرائیل» تعبیر می‌کنه.
از یه طرف! رهبرِ ایران -از بزرگترین و مهم‌ترین رهبران جهان اسلام- بر پیکرِ شهید هنیه نماز می‌خونه و مردمِ ایران هم پیکرِ این مهمان عزیز رو به‌شکل باشکوهی تشییع می‌کنن و تصاویرش به خوبی به جهان مُخابره می‌شه.
اون‌وقت پیاده‌نظامِ احمق غرب و غرب‌زده‌هایِ فارسی‌زبان از نگاهِ چندلحظه‌ایِ رهبری به جایگاهِ درحال بازسازیِ نمازجمعه با «نگاه به آسمان از ترسِ بمباران» یاد می‌کنه!
آره. به قولِ تُرک‌ها «سَن دییَن اولسون!» رهبری که کوچک‌ترین حرکات و گردشِ چشم‌هاشو هم این‌طور دنبال می‌کنید ترســوعه؛ شماهام اصلا احمق و خِرِفت و گاگول نیستید. عقل که نباشد هم اصلاً جان در عذاب نیست. اسرائیل هم اصلا تروریست نیست. آره. ابله‌ها.
اگر به بهانهٔ دروغِ ناصــبی بودنِ فلسطینی‌ها از ایستادن در کنارِ جبههٔ حق خودداری می‌کنید، اگر در هیئت‌های‌تان از شمر و حرمله‌هایِ زمان برائت‌جویی نمی‌کنید و با محدود کردنِ نهضتِ حسینی در حقِ حماسهٔ اباعبدالله جَفا می‌کنید، اگر از مقدمــهٔ تمدّن‌سازیِ اسلام غافل‌اید، اگر ورق‌خــوردنِ صفــحاتِ تاریخ را نمی‌بینید، اگر تاریخ نمی‌دانید و اگر تاریخ نمی‌خوانید؛ از درکِ این قابِ شاهکار عاجز خواهید بود.
نماز ولی‌فقیهِ شیعیان؛ در مهم‌ترین مرکزِ شیعهٔ جهان بر پیکرِ مجاهدِ شهیدِ اهل‌سنت. پیغامِ این صحنه را یهودِ صهیونیستی دریافت کرد که به گواهِ تاریخ برایِ تفرقـــه بینِ امّت اسلام و عرب-عجم از هیچ‌کاری دریغ نکرده. خبرنگارانِ صهیونیست از دیدن این تصاویر شگفت‌زده شده‌اند! آن‌ها پیغام را دریافت کردند؛ آتش به جانِ لانهٔ عنکبوت.
می‌خواستم خشمم از کلماتی که با طعنه می‌رقصانید فروکِش کند، نشد. همهٔ شماهایی که در عزایِ ما و در خَفا روی ایموجیِ نیشخند ضربه می‌زنید و به عزایِ ما می‌خندید. شمایی که سوءقصد به جانِ ترامپ را در قبلهٔ آمال‌تان زیرسیبیلی رد می‌کنید تا شکستنِ بُت‌تان باورتان نشود. شمایی که برای کودکانِ فلسطینی به اندازهٔ «یک کلمه» هم دفاعیه‌ای صادر نمی‌کنید. شمایی که جنایاتِ اسرائیل را تاوانِ طوفان‌الاقصیٰ می‌دانید و عامدانه ۷۵ سال جنایت و دِیریاسین‌ها را نادیده می‌گیرید. شمایی که «مقاومت» در دایرة‌المعارفِ ذلت‌پرست‌تان هیچ معنا ندارد. شمایی که در شبِ وعدهٔ صادق‌ی که بی‌هیچ واهمه‌ای از رسانه پخشِ مستقیم می‌شد و رقصِ موشک‌های ایرانی بر فرازِ مسجدالاقصیٰ را نشان می‌داد؛ آوایِ «نه به جنگ» سر می‌دادید و ترسان و لرزان می‌نوشتید «نسلِ ما فقط جنگ را ندیده بود!» و فهمِ پاسخِ تنبیهی از قدرتِ مغزتان خارج بود. شمایی که بایدن و ترامپ، شارون و نتانیاهو برای‌تان تفاوت دارد! شمایی که برای تشویقِ نتانیاهو در کنگرهٔ آمریکا آب از لب و لوچه‌تان آویزان بود و جنایاتِ اسرائیل را «دفاع از خود» می‌دانستید. شمایی که به اندازهٔ پا گذاشتن رویِ پرچمِ بی‌ماهیتِ اسرائیل هم برایِ امنیت‌تان هزینه نکردید. شمایی که از هیچ‌کاری «در حدِ عرضه‌تان» برای ایجادِ ناامنی دریغ نکردید. شمایی که برایِ چشم‌هایِ آبی و موهایِ بورِ اروپایی‌ها عنان از کف می‌دهید و گرسنگیِ کودکان غزه‌ای را به تمسخر جواب می‌دادید که «تکه‌هایِ بدن عزیزان‌ت را بخور!» شمایی که در عزایِ عزیزانِ به شهادت رسیدهٔ هَنیه هم رقصیدید و اگر جرأت‌ش را داشتید، در خیابان‌هایِ ما دوشادوشِ پرچمِ اسرائیل جفتک می‌انداختید.
خیال می‌کنید اربابان‌تان مقاومت را کمر شکسته؛ آشوب در جبههٔ حق به پا کرده‌اید و حالا نوبت به اختلاف‌افکنی‌های‌تان رسیده؟ جبههٔ مقاومتی که امروز می‌بینید به برکتِ خون شیخ احمد یاسین‌ها و رنتیسی‌ها و عماد مُغنیه‌ها و قاسم‌سلیمانی‌هاست. سیدحسن نصرالله، این سیدِ مقاومت وارثِ خونِ عباس موسوی -دبیرکل شهیدِ حزب‌الله لبنان- است که به همراه زن و فرزندش ترور شدند. «وعدهٔ صادق»ی که بعضی ساده‌دلانی که با ادّعا نامِ انقلابی‌گری را یدک می‌کِشند هم امروز در تحقیرَش با شما هم‌نوا شده‌اند و گویی نمی‌دانند در پازلِ دست‌سازی که شما چیده‌اید، ایفایِ نقش می‌کنند میراثِ خونِ قاسم سلیمانی‌هاست. ما با این لودگی‌هایِ شما همراه نخواهیم شد و زبان به طعنه‌ای که ریشه در حقارتِ درونی‌تان دارد و بر سرِ عزیزانِ ما خالی‌ش می‌کنید، نمی‌چرخانیم. ما در هیئت‌هایمان «مرگ بر اسرائیل» می‌گوییم و اسلامِ ما، اسلامِ رویِ طاقچه‌ای نیست که ماهی یک‌بار مشکی به تن می‌کند و دوباره به پَستو می‌رود تا امروز مُریدانِ نصفه نیمه‌اش بر حسینِ قتیلی که از ترسِ جان کُشته شد گریه کنند و «اباعبداللهِ شهید» را از ترسِ ریزشِ فالوورهای‌شان پنهان کنند و فردا هم بر شمشیرِ انتقامِ پسرِ فاطمه(س) خُرده بگیرند.
بالغ بر ۸۶ کشور، ۱۰ سازمان بین‌المللی و در مجموع ۱۰۴ هیئتِ‌خارجی در مراسمِ تحلیف امروز شرکت کردن. رئیس‌جمهورِ تاجیکستان هم بود.
حوالیِ خرداد ماهِ ۱۴۰۱ رئیس‌جمهورِ تاجیکستان بعد از ۹ سال روابط تیره و تار بینِ تاجیکستان و ایران، به کشورِ ما سفر کرد؛ با سیاستِ همسایگیِ موفقِ دولت شهیدرئیسی که روابط بین‌الملل رو فقط در ۴-۵ تا کشورِ غربی و اروپایی خلاصه نکرد.
مدیرکل روابط عمومی دفترِ شهیدرئیسی می‌گفت ما ۱۵ همسایه داریم که در زمانِ شروع دولت آقایِ رئیسی؛ ما با بیش از نیمی از این همسایگان یا رابطه‌ای نداشتیم و یا روابط بسیار پُرچالشی داشتیم!
رئیس‌جمهورِ منتخب؛ امروز در مراسمِ تحلیف بر تثبیتِ مودّت با کشورهایِ همســایه تاکید کرد.
اقای پزشکیان!
میراثِ پُرباری از منظرِ روابط بین‌المــلل در اختیارِ شماست. خدا در راهِ حفظ، اعتلاء و ادامهٔ «مسیرِ خدمت» از شما در برابرِ مکرِ اطرافیان‌تون محافظت کنه…
این ۱۶ ثانیه را ببینید.
تفاوت است بینِ حامیانِ نسل‌کُشی و پرچم‌دارانِ مبارزه با نسل‌کُشی.
تشویقِ معـنادارِ امروزِ پزشکیان در حینِ سخنانِ صریح علیهِ رژیم صهیونیستی در مجلسِ ایران را در کنارِ تشویق نتانیاهویِ کودک‌کُش در کنگرهٔ آمریکا بگذارید. حمایتِ بی‌چون و چرا از محورِ مقاومت اصلِ لاینفکِ جمهوری‌اسلامی‌ست و با تغییرِ دولت خللی در آن پیش نخواهد آمد.
در ایستادنِ رهبران گروه‌هایِ مقاومت هم‌ردیفِ سرانِ ایرانی نشانه‌هایی‌ست برایِ آنان‌که بر طبلِ مخالفت با مقاومت می‌کوبند؛ اگر بیاندیشند!
اقای پزشکیان امروز در مراسمِ تحلیف:
«نمی‌توان نامِ خود را انسان گذاشت و در برابر جنایات این‌همه جنایت در غزه سکوت کرد. ما خواهان جهانی هستیم که در آن مردمِ سرافراز فلسطین از چنگ اشغال و ظلم و اسارت و نسل‌کشی رها شده باشد و رویاهای هیچ کودک فلسطینی زیر آوارهایِ پدری مدفون نماند…»
فیلم کودکِ فلسطینی سربُریده‌ای‌ست در آغوش پدر و فریادهایِ مادر. در جهانی که ورزشکارانِ اسرائیلی دیروز در لباس نظامی و امروز بجایِ محاکمه با نامِ ورزشی در المپیک شرکت می‌کنند. نمی‌توان نامِ خود را انسان گذاشت و در برابرِ این جنایات سکوت کرد…
«در راهِ خدا، آنگونه که شایسته بود تلاش کرد و از سرزنشِ هیچ ملامت‌گری نترسید…»
امروز بلینکن وزیرخارجهٔ آمریکا گفته بابت نتایجِ انتخابات ونزوئلا نگرانیم و باید بیشتر بررسی‌ش کنیم. چرا؟
چون «مادورو» مجدداً رئیس‌جمهورِ ونزوئلا شد؛ ونزوئلا بخاطرِ سیاست‌هایِ ضدسلطهٔ غربی برای حفظ استقلال استراتژیکش؛ دائماً تحت فشار مداخله‌هایِ غرب و در معرض تحریم قرار داشته و بعنوان یکی از دارندگان بزرگترین ذخایرِ نفت جهان برای غرب و اروپا اهمیت زیادی داره.
در دورهٔ شهید رئیسی-مادورو، همکاری‌هایِ نفتیِ دوکشور باعث بی‌اثر شدن تحریم‌ها و رفعِ محدودیت از افزایش تولید گاز ایران و افزایش تولید نفت ونزوئلا شد. که البته در همون دوره بخاطرِ حاشیه‌سازیِ بدخواهان و تنگ‌نظران؛ این خبرها خیلی دیده نشد…
این ویدیوی دیده نشده هم بخشی از بزرگداشت شهید رئیسی توسط مادوروست؛ در بخشی از پیام تسلیتِ مادورو اومده بود:
«آیت‌الله رئیسی برادرِ بزرگ ما و نماد مقابله با یکجانبه‌گرایی در دورانِ معاصر بود. او نماد یک انقلابی و آزادی‌خواه تمام عیار در عصر فعلیِ ما بود…»
رسانه به شما تحمیل می‌کند که بر سرِ چه چیزی رگِ گردن باد کنید و غوغا کنید و تکفیرِ افراد را از چه مسیری طی کنید. رسانهٔ مجازی‌ای که در و پیکــر نداشته باشد، با گردنی کلفت‌تر برایِ شـما تعیین تکلیف خواهد کرد، گردن‌کلفتی‌ای که این‌روزها ملموس‌تر است.
یک بلاگر لبنانی نوشته بود:
«تنها ۱۵ فلسطینی در المپیکِ امسال شرکت می‌کنند، زیرا اسرائیل طیِ ۱۰ ماه گذشته ۳۴۲ ورزشکار حرفه‌ایِ فلسطینی را به قتل رسانده است...»
همان نظامیانِ اسرائیلی، حالا در لباسِ ورزشی در المپیک حاضرند؛ زیرِ سایهٔ جعلِ مفهومِ «حقوق بشر».
اینها دولت نیستند؛ اینها یک باند جنایت‌کارند، یک باند قاتل‌اند، یک باندِ تروریست‌اند.
از تبدیلِ موجودیِ منفیِ خزانه به رشدِ مثبت، تا افزایشِ میزان صادراتِ نفت؛ بماند به یادگــار.
حوالیِ همین تاریخ بود که تخریب‌ها و تحقیرها علیه‌ش شدت گرفت. اما او بدونِ پاسخ به اهانت‌ها کارِ خودش را می‌کرد. شبانه‌روز کارِ خودش را می‌کرد، بدونِ سهم‌‌خواهی، نِق‌زدن، عافیت‌طلبی و مظلوم‌نمایی. سه سال بعد خبر آمد که او «سوخته»ست. تماماً سوخته. در راهِ اعتلایِ وطن. در سکوتِ خودش و هیاهویِ طعنه‌زنندگان. خیلی از توهین‌کنندگان و تمسخرکنندگان پشتِ تابوتِ پرچم‌پیچیده‌اش می‌دَویدند و طلبِ حلالیت می‌کردند. آن‌روز خیلی‌ها از بی‌انصافی‌هایِ خودشان شرمنده بودند.
حالا اما انگار نه انگار.
تیر و تَرکش‌های تحقیرآمیزشان را روانهٔ نیرو-نیروهایِ دیگری می‌کنند. نامَش را نمی‌دانم چه بگذارم. طمعِ قدرت یا حرصِ منفعت؟نمی‌دانم. اما می‌دانم که ما بعضاً مردمانِ عجیبی هستیم؛ مردمانِ عبرت‌نگیری که خیال می‌کنیم تا ابد فرصت داریم.
